Ufomammut :: Eve

Supernatural Cat, 2010

Het Italiaanse drietal van Ufommamut zorgt bij iedere release voor
een creatieve splinterbom waarvan de schrapnels je verbindingen met
de realiteit bruut afscheuren, en de schokgolf een verstoorde
perceptie van tijdruimtedimensies oplevert. Visueel en auditief is
dit een tot in de puntjes verzorgd opzet, met als doel de
luisteraar vijfenveertig minuten lang chirurgisch te verwijderen
uit zijn dagelijkse beslommeringen en van buitengewone sensorische
ervaringen te laten genieten.

‘Eve’ is een kolkende doolhof vol psychedelische trompe-l’oeils en
doomriffs, gemouleerd uit gesmolten gesteente. Een
niet-ingewijde is het vergeven om aanvankelijk “meh, saai,
boring” te mompelen” of te twitteren. Ik wed echter in vertrouwen
dat die personen nog voor het einde van de eerste tien minuten
psychedelische ambient drone het verschil niet meer kennen tussen
hun tong, hun twittervinger of hun pijnappelklier. De definitieve
Ufomammut-ontgroening volgt dan tijdens de eerste ultra heavy,
zwaar trippende monsterdoompassage.

Ufomammut is geen (doom)band zoals een andere en ‘Eve’ is al zeker
geen LP als een andere. Deze conceptplaat is een ode aan Eva, de
eerste vrouw op aarde volgens de Christelijke mythologie. ‘Eve’ is
in feite één lang nummer dat nogal arbitrair in stukken is
verdeeld. Niet erg, het hele album is erg meeslepend en zowel op
cd, lp of dvd (als je juist inkoopt heb je die alledrie in één
keer) blijft de hypnotische flow van begin tot einde
intact.

De Italianen zijn natuurlijk niet aan hun proefstuk toe. ‘Idolum’
van twee jaar geleden, en ‘Lucifer Songs’ of ‘Snailking’ daarvoor,
waren ook al opgetrokken uit loden gitaren en fragmenten dark
matter
uit de ruimte. Die receptuur is niet erg gewijzigd,
maar door de ingrediënten nu de kans te geven hun volle impact aan
de luisteraar te tonen wint ‘Eve’ aan diepgang ten opzichte van de
Ufomammuts vorige werk. Niet dat er ooit sprake was van
oppervlakkigheid, maar ‘Eve’ is een sonische elektrode die in je
hersens wordt gepoot om de synapsen voor loutere suggestie en
waarachtige sensoriele prikkels danig (maar gelukkig tijdelijk)
door elkaar te halen.

Opvallend ten opzichte van vroeger werk is de dromerigheid van
sommige passages. Dat komt vooral door het overvloedige gebruik van
syntheffecten. De heren weten echter wel hoe hun snaarinstrumenten
in elkaar zitten. Vooral de tonen van Urlo’s monsterachtige
basgitaar komen door de luidprekers als een stampede van
mammoeten. Ook de drummer is erg efficiënt: zijn eerder minimale
trommelwerk is wel erg strak en iedere klap klinkt als een door god
gezonden donderslag.

De sfeer die overweegt op het album is er één van dreiging. Niet de
agressieve dreiging van een bloeddorstige waakhond of een dronken
ruziemaker, eerder het onafwendbare fatum dat inherent is aan
natuurrampen en goddelijke ingrepen. Die sfeer wordt zorgvuldig
onderhouden door in de repetitieve arrangementen steeds kleine
elementen van variatie te steken. De gitaar net iets luider, een
bizarre sample, zware distortion op de bas, een vleugje
theremin of syntheffecten.

Vooral de trage, maar goed gevulde passages worden hierdoor het
muzikale equivalent van een fractal. Een grote kolk die steeds
complexer wordt en langzaam iedere vorm van bewustzijn absorbeert
zodat je alleen achterblijft met de muziek en je naakte
onderbewustzijn. Deze uitwerking van ‘Eve’ wordt nog versterkt als
je er de verbluffende dvd met de visuals bijneemt. Ook die
is door de band zelf samengesteld, maar af te raden voor mensen met
een slangenfobie of angstaanvallen. De hoes van de elpeeversie is
net als alles van Supernatural Cat een handgemaakte zeefdruk van
het Malleus kunstcollectief, waar de drie muzikanten ook bij horen.
Probeer die dus in je kast te krijgen, als het nog niet te laat is.

Ufomammut is al een tijdje een gevestigde naam in het wereldje van
de zware psychedelica, met ‘Eve’ leveren ze een meesterwerkje af
dat hun ster alleen maar kan doen rijzen. Dit is een erg complexe
maar tegelijkertijd erg gemakkelijke plaat om te beluisteren.
Complex omwille van de vele indrukken die op je af komen, maar
tegelijkertijd erg simpel omdat je alles gewoon moet ondergaan. Nu
Isis op
apegapen ligt en AmenRa akoestische
sets speelt, kunnen de fans van dergelijke groepen misschien eens
hun derde oog openzetten en zich blootgeven aan de kosmische
donderdoom van Ufomammut.

http://www.ufomammut.com/
http://www.myspace.com/ufomammut

http://www.supernaturalcat.com/

http://www.malleusdelic.com/

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

20 − dertien =