Mintzkov :: Rising Sun Setting Sun

Voor ers van: spacy voormalige Rock
Rally-winnaars en degelijke Belgische rock.

Verwachtingen, verwachtingen, soms heb je ze beter niet! Al twee
platen lang rekenen we ons gaarne tot de fans van deze voormalige
Rock Rally-winnaars, en met de vooruitgeschoven single ‘Opening
Fire’ werd er zelfs nog meer olie op het vuur gegooid: de derde van
Mintzkov zou
een echte knaller worden!

U zou eens moeten weten wat onze eerste gedachten waren bij het
beluisteren van ‘Rising Sun, Setting Sun’, want over deze plaat
hebben we het hier. Woorden als ontgoochelend en nog negatievere
synoniemen vloeiden zonder nadenken uit onze pen. Nu we echter
tientallen luisterbeurten verder zijn mogen bepaalde adjectieven
langzaamaan uit onze eerste aantekeningen geschrapt worden. Dus,
beste die hard-fans, gelieve nog even te wachten vooraleer u zich
furieus laat gaan in onderstaande commentaren.

Want plots vonden we de break/refrein in de titeltrack veel minder
storend en nu durven we zelfs ons hoofd al voorzichtig een beetje
laten meebewegen. Het geprogrammeerde gezoem waarin we de
handtekening zagen van de Britse producer Jagz Kooner (die ook
bands als New
Order
, Infadels en Primal Scream onder
handen nam), doet ons niet meteen meer denken aan irritante muggen,
hoewel een muskietennet toch geen overbodige luxe is in ‘The 25th
Hour’. Als pluspunt willen we wel nog meegeven dat de finale van
deze track bovenstaand euvel grotendeels doet vergeten.

Dat we het refrein van ‘Author of The Play’ aanvankelijk wilden
omschrijven als veel te gladjes en zeemzoeterig, schrijven we nu
toe aan de overdadige Valentijnskitsch die de afgelopen weken her
en der opdoemde. Op dit moment durven we zelfs spreken van een
uitstekend en uitermate melodieus refrein, dat binnen enkele
maanden wellicht talloze keren door uw radioluidsprekers zal
knallen en misschien wel de zoveelste verdiende Afrekening-hit op
een rij zal zijn!

We hopen zelfs dat de rockers uit Lier dezelfde bevestiging zullen
krijgen als Absynthe Minded met
hun classic ‘My Heroics Part One’, want in de song ‘Roadbuilding’
ontwaren we zelfs tekenen van een ‘My Heroics Part Two’. In deze
ballad zingt Philip Bosschaerts ongedwongen en eerlijk alsof niets
hoeft, en dat levert een uiterst aimabele song op die – hadden we
een eksteroog, we zouden het wellicht beter kunnen aanvoelen – een
groter publiek zou moeten aanspreken.

Slottrack ‘Gemini’ klinkt even lieflijk als zijn titel laat
vermoeden, maar ontspoort – gelukkig! – als een satelliet die geen
zin heeft om nog langer dezelfde baantjes rond de aarde te draaien.
Integendeel, als een ongeleid projectiel gaat hij andere oorden
opzoeken om daar een mooi dansje in te zetten met Satelliet Suzy,
voor de gelegenheid bestuurd door Lies Lorquet, de mooie tweede
stem van Mintzkov!

Om het eindrapport fair en volledig te maken, moeten we er wel aan
toevoegen dat we nog altijd niet erg wild zijn van de nummers 6, 7
en 8, respectievelijk getiteld ‘Finders Keepers’, ‘The Simple
Future’ en ‘Safe House’. Maar misschien moet u onze mening over
deze daarom niet onaardige songs over enkele maanden nog eens
vragen.

Ondanks de inbreng van meer electronica en enkele danselementen,
moeten we toch zo eerlijk durven zijn dat er op ‘Rising Sun,
Setting Sun’ niet zo heel veel vernieuwing te rapen valt. Geen
revolutie maar eerder een zachte evolutie, die onze maagdelijke
oortjes dus blijkbaar moeilijker verteerden dan we ooit hadden
kunnen voorspellen. Vergeet dus ons aanvankelijk negativisme en
geef je over aan alweer een charmant, warm en spacy Belgisch
plaatje van een band die zichzelf nog niet heeft overtroffen, maar
toch ruimschoots weet te bevestigen.

Sinds 27 februari toert Mintzkov door België en
Europa.

www.mintzkov.com/
www.myspace.com/mintzkov

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

19 − 3 =