Decenniumtop 100 :: 100-91




100. U2: How to Dismantle an Atomic Bomb
(2004)

U2 is al dertig jaar relevant en hoewel hun hoogtepunt zich in de
jaren tachtig en de vroege jaren negentig bevindt, hebben ze ook
het voorbije decennium overtuigend van zich laten horen. ‘How to
Dismantle an Atomic Bomb’ bracht de band terug naar een
tradionelere rocksound en werd met single ‘Vertigo’ voorop
wereldwijd bijzonder gretig onthaald. De Ieren komen nog eens terug
in deze top 100 maar vormen met hun elfde studioalbum een waardige
opener. (kvv)

99. Interpol: Antics (2004)

Amerikanen die in de 21te eeuw imponeren met een geluid dat ze
importeerden uit de Britse muziekscene van de jaren ’80? Aan het
begin van dit decennium werd daar nog van op gekeken. Net als op
het onovertroffen debuut haalt Interpol ook voor ‘Antics’ de
mosterd bij Joy Division, Echo and the Bunnymen, The Chameleons en
Psychedelic Furs. Stilstaan is achteruitgaan zeggen de critici,
maar daar is het platenkopende publiek het duidelijk niet mee eens.
Met hitsingles als ‘Evil’ en ‘Slow Hand’ overvleugelen de
verkoopcijfers van deze tweede moeiteloos die van het debuut.
(ld)

98. Explosions In The Sky: The Earth Is Not A Cold Dead Place
(2003)

De typische sound van vele postrockbands is grotendeels te danken
aan Explosions In The Sky, dat het in de eerste helft van het
decennium sprankelende genre een nieuw gezicht gaf. Dat het
Texaanse viertal niet alleen live verpletterend uit de hoek kwam
(en nog steeds kan komen), bewees het niet alleen in 2001 met
‘Those Who Tell the Truth Shall Die…’, maar vooral twee jaar
later met een plaat die overal vol lof werd onthaald en nog steeds
geldt als hun standaardwerk. ‘The Earth Is Not A Cold Dead Place’
bevat slechts vijf songs, maar wat voor songs. (kvv)

97. Supergrass: Road to Rouen (2005)

We hebben Supergrass altijd een fijne band gevonden. Toch was het
pas vanaf ‘Road To Rouen’ dat deze vriendschappelijke appreciatie
oversloeg in een passionele coup de foudre. Op hun vijfde
studioalbum laat de groep een heel andere kant van zich horen. De
vrolijke, zorgeloze popliedjes ruimen plaats voor wat dieper
uitgedacht materiaal. Onder meer het Pink Floydachtige ‘Tales Of
Endurance’ en het prachtig melancholische ‘St. Petersburg’ bewijzen
dat Supergrass wel degelijk van de vertrouwde formule kan afwijken.
En hoe! (lve)

96. Muse: Origin of Symmetry (2001)

Slechts weinig bands roepen zo’n extreem uiteenlopende reacties op
als Muse. Bombastische bagger volgens de ene, de enige rockgroep
die zich zonder blozen naast de grootste klassieke componisten mag
zetten volgens de andere. Wat er ook van is, na een debuut waarop
ze volgens sommige critici klinken als een hysterische versie van
Radiohead, zet het trio op deze cd de lijnen uit van de unieke
sound waarmee Muse voor de rest van het decennium zal heersen over
het universum en al wat daar nog buiten ligt. (ld)

95. The Libertines: Up the Bracket (2002)

Twee jaar later zouden ze net voor hun split nog eens alles uit de
kast halen en zichzelf in alle mogelijke opzichten overtreffen,
maar dat neemt niet weg dat we al behoorlijk onder de indruk waren
toen The Libertines in 2002 voor het eerst kwamen opzetten met ‘Up
The Bracket’. Het door Mick Jones geproduceerde album gaf destijds
nieuw elan aan de verzuurde Britse muziekscène en blijft ook
vandaag nog een cd die men steeds weer met plezier herbeluistert.
De weinig ontwikkelde technische kwaliteiten van de bandleden
worden amper verdoezeld op ‘Up The Bracket’, maar net dat is wat de
plaat zo charmant maakt. Want ook zonder het gebruik van gladde
truckjes zijn ‘Death On The Stairs’, ‘Time For Heroes’ en ‘The Good
Old Days’ klassiekers in wording. (lve)

94. Fuck Buttons: Tarot Sport (2009)

‘Tarot Sport’ is een love it or hate it-plaat, zoveel is duidelijk.
Vuistdikke techno, mistdichte ambient en zwaar overstuurde noise
gaan met elkaar in de clinch op deze dolle rit doorheen de
discotheken van de hel – waar zouden ze deze teringherrie anders
draaien? Het resultaat is een unieke, overweldigende plaat. Fuck
Buttons is uitsluitend voer voor durvers, maar het is tevens een
van de meest onderschatte groepen van het decennium, die hier
geheel terecht in de bloemetjes wordt gezet; we love it.
(vvp)

93. PJ Harvey: Stories From The City, Stories From The Sea
(2000)

Of het meest toegankelijke album van Polly Jean nu inderdaad haar
beste van de afgelopen tien jaar is, zal onder de fans een
twistpunt blijven. Toch is de kennismaking van de wijde wereld met
PJ niet de enige reden waarom ‘Stories From The City, Stories From
The Sea’ vaak als haar signatuurplaat genoemd wordt. Harvey toont
zich als krolse gitaargodin (‘This is love’, ‘The whores hustle and
the hustlers whore’), maar gidst haar publiek ook in de diepere
kelders van haar ziel rond (‘Horses in my dreams’, ‘We float’) en
pende tegelijkertijd een van de mooiste liefdessongs van de
noughties neer (‘A place called home’). (tdm)

92. Kanye West: The College Dropout (2004)

Oké, dus Kanye West is technisch gezien misschien niet de beste
rapper die er te vinden valt, so what? Hij maakt wél hemeltergend
catchy nummers en schudt zo nu en dan een werkelijk geniale plaat
uit zijn mouw; meer moet dat voor ons niet zijn. ‘The College
Dropout’, zijn debuut, nota bene, blijft misschien wel zijn beste
en levert steengoede hiphop die ook indruk zal maken op mensen die
dat genre meestal links laten liggen. Om het met een statement te
zeggen: ‘s mans platen zijn zo cool als zijn ego groot is. Pretty
fucking cool, dus. (vvp)

91. Songs: Ohia: Magnolia Electric Co.
(2003)

In de lijst van essentiële singer-songwriters van de laatste tien
jaar, staat Jason Molina met rood omlijnd. De man weet als geen
ander emotie in zijn stem te leggen en schrijft de ene mooie plaat
na de andere. Het was vooral als Songs: Ohia (tot 2003) dat de
Amerikaan enkele bijzonder sterke releases uitbracht, in de vorm
van ‘The Lioness’, ‘Didn’t It Rain’ en vooral ‘Magnolia Electric
Co.’. De hele rit is betoverend mooi – ook de valse vocals van
Scout Niblett – en lijkt na al die jaren bij het beluisteren nog
steeds een beetje als een best of. (kvv)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × vier =