The Big Pink :: A Brief History Of Love

Na jaren in allerlei obscure bandjes gezeten te hebben en als labelbaas die The Klaxons op de wereld te hebben losgelaten, vonden twee gozers uit Londen de tijd rijp voor het serieuze werk. Met een van The Band geleende groepsnaam tekent het duo voor stofzuigergitaren doorvlecht met minimale elektronica. Waarom ook niet?

The Big Pink is een band met twee gezichten — niet alleen de gezichten van Robbie Furze en Milo Cordell, breinen achter de band — maar ook klankgewijs. The Big Pink is immers het soort groep dat heel edgy uit de hoek komt, maar er tegelijk voor zorgt dat de muziek zo toegankelijk mogelijk blijft. Combineer dat met een collectie nummers over liefde en wat daar allemaal mis mee kan lopen en het resultaat is geheid een plaat die blijft hangen.

Alleen is de vraag: waarom? A Brief History Of Love mixt gewoon op even simpele als doeltreffende wijze Jesus And Mary Chain-gitaren met subtiele elektronica. Echt nieuw kan dat niet genoemd worden. Maar al tijdens opener "Crystal Visions" blijkt dat The Big Pink er mee wegkomt. Eens het refrein losbarst, valt namelijk op dat Cordell en Furze verdomd goed weten hoe een catchy song te schrijven. En dat hebben beide heren dan ook zo’n elf keer gedaan.

Een plaats in de geschiedenisboeken bereik je niet noodzakelijk met die aanpak, maar het resultaat kan evenmin als slecht beschouwd worden. Zo zijn genoeg subtiele stoorzendertjes ingebouwd om de songs boeiend te houden en de plaat van een zekere levensduur te voorzien. Spanning opbouwen door bas en gitaar een trek en duw spel te laten uitvoeren alvorens uit te barsten in een geluidsstorm: het is misschien voorspelbaar, maar het werkt.

Daarnaast kan The Big Pink bogen op enkel songs die er echt bovenuit steken en met geen stokken uit je hoofd te krijgen zijn. In het geval van "Dominos" kan dat na verloop van tijd al eens op de zenuwen werken, maar bij "Velvet" zit alles snor —behalve de ietwat overbodige intro: catchy as hell, een beetje zweverig, een melodie waarvoor je onmiddellijk plat gaat en dan de vocalen die majestueus komen aandrijven. Tel er nog bij dat van alle het-gaat-niet-zoals-het-zou-moeten-gaan-in-de-liefde-nummers op deze plaat — en zo zijn er véél — "Velvet" er het meest op zit wat betreft samengaan van tekst, muziek en gevoel.

En dan is er de laatste klepper: de titeltrack van de plaat, al is het tegelijk een beetje een buitenbeentje. Joanne Robertson vervoegt de band met haar engelenstem en zorgt voor een aparte, sprookjesachtige atmosfeer. Alleen jammer dat de band niet het geniale idee had de plaat hiermee te laten eindigen: alles wat hierna komt, is een stap achteruit. Maar daarom niet getreurd, er kan altijd creatief omgesprongen worden met dergelijke problemen. En bovendien bevat de plaat nog enkele potentiële blijvertjes.

Zij het in de orde "minder kans om een single te worden, maar daarom zeker niet slecht": het stuiterende "Too Young To Love" en het glasheldere "At War With The Sun". Tel daar bij dat eigenlijk geen enkele song op A Brief History Of Love echt tegenvalt en je zit met een aangename plaat. Of The Big Pink zelf een blijver is, durven we voorlopig nog niet stellen. Maar de eerste kennismaking liet alvast geen slechte indruk na.

The Big Pink speelt op 3 november in de ABclub

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negentien − 11 =