Naifu :: Pieces Of Women

Puppy Farm Records, 2007


Het heeft een tijdje geduurd voor we ‘Pieces Of Women’ in onze
handen kregen, maar voor leuke bands van eigen bodem gaan we graag
nog even terug. De bodem in kwestie is de Brusselse, daar waar
zangeres Dominique samen met drie anderen begin 2003 Naifu heeft
opgericht. Een jaar later sloot het viertal zich aan bij het hippe,
Antwerpse Rarefish-collectief. Na een tweetal demoreleases
verscheen ‘Naughty Pony’ in 2005, met daarop het fantastische
‘Violet’. Het was toen we dat nummer hoorden dat we beseften dat we
onze eigen PJ Harvey hebben en dat ze Dominique Van Cappellen
heet.

Naifu is een diy-band (do it yourself) en zowel ‘Naugty
Pony’ als ‘Pieces Of Women’ zijn omhuld met zelf gekleefde en
gestikte kartonnetjes, toch een stuk warmer dan meer gebruikelijke
methodes. Op haar MySpace omschrijft de band zichzelf als Shannon Wright die
jamt met Neurosis. Laat het
duidelijk zijn dat de eerste dame veel meer aanwezig is dan de
postcoreband. Het verbetene, verdraaide dat Shannon Wright
kenmerkt, is zeker ook in Naifu aanwezig, waarbij de hese, soms
hijgende stem van Dominique meer in de buurt komt van een PJ Harvey en een Kim
Gordon. Het algemene geluid is dan weer erg beïnvloed door
gitaarrock uit de jaren negentig, nu we het toch over Kim Gordon
hebben, een beetje op een gelijkaardige wijze die we bij Guernica horen. Een
band waarmee Naifu trouwens de drummer deelt.

Zoals de albumtitel aangeeft, biedt ‘Pieces Of Women’ ons tien
verschillende inkijkmomenten in het leven van vrouwen. Het eerste
heet ‘Melinda’ en brengt ons meteen een van de sterkhouders op dit
full album. Het muzikaal erg verzorgde nummer heeft de vreemde,
neurotische gewoontes van Melinda als onderwerp. Zo kan ze in de
auto enkel schakelen als ze tot 23 heeft geteld en moet ze 10
woorden zonder de letter ‘g’ lezen wanneer een zin ermee eindigde.
Een interessante themawijziging in de laatste minuut maakt de song
compleet.

Het onderwerp blijft luchtig in ‘How to Get Married’, met als
openingszin “here’s a recipe to get your dream home”. Al
bij al is het een leuk nummer, al is de gitaarlijn tijdens de
strofes iets te eentonig. Ook hier krijgen we een laatste deel in
een ander muzikaal jasje, wat het nummer beslist goed doet. De meer
gedreven begeleiding past perfect bij de overwinningsdrang in de
lyrics, waarin de frontvrouw de kernboodschap “fertility equals
victory”
uitschreeuwt.

De meest vreemde song op ‘Pieces Of Women’ is misschien wel ‘In
Case She Drowns’. Dat ligt vooral aan de combinatie van het al even
vreemde onderwerp (een vrouw weet dat iemand haar achtervolgt maar
de politie heeft er geen oor naar) en de manier waarop het gebracht
wordt. Met een thema als dit verwacht je niet snel distortion. De
intro en het gitaarspel op ‘I Heart…’ konden van Guernica zijn.
In het sterke ‘That Boy Will Be the Death of Me’ en het rustige
‘Victorian Female Histeria’ zorgt een zingende zaag voor een
welgekomen afwisseling. ‘Angel Cake’ gaat op wandeltempo vooruit en
wordt het sterkst wanneer het tempo het hoogst ligt.

Naifu is een band die sensueel kan zijn maar veeleer scherp uit de
hoek komt. Er is nog iets te weinig variatie tussen de nummers
onderling maar dat dit de PJ Harvey is binnen onze grenzen geldt
nog steeds. Ontdek deze band in het Brusselse of misschien wel
morgen in je favoriete muziekcafé!

http://www.myspace.com/thenaifu
‘Pieces of Women’ kan besteld worden via
http://www.twinkelding.be

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

7 + 11 =