Why? :: Alopecia

Noem ons detailfetisjisten, maar een vergelijkende analyse van de
semantiek van leestekens in groepsnamen is best een boeiende
oefening. Net zoals de drie uitroepingstekens van !!! de puntigheid
van hun zweterige punkfunk extra in de verf zetten, staat het
vraagteken bij Why? er namelijk niet zomaar. In navolging van de
bekende shampoo is Why? namelijk 2 in 1. Het is de vlag die de
tussen avanthop, elektropop en rock oscillerende lading van Yoni
Wolf dekt, maar tevens een bron van vragen: ‘Waarom duiken niet
meer hiphoppers in bed met andere genres in plaats van met
leeghoofdige bimbo’s?’, ‘Waarom spuien andere rappers geen
aanstekelijke woordenstroom van absurditeiten met de tong stevig in
de cheek geklemd?’, enz. ‘Alopecia’ is dan wel een duur
woord voor haaruitval, maar Wolf is z’n wilde, tegendraadse haren
gelukkig nog niet verloren. De plaat is namelijk is net als z’n
voorganger ‘Elephant Eyelash’ een verslavend tegengif voor
eendimensionale hiphop dat zindert op een spanningsveld van
indiepop, elektronica en avanthop.

Yoni Wolf lijkt wel het prototype van de muzikale schizofreen:
grapjurk, songsmid, rapper, zanger,…: de man is het allemaal en nog
veel meer. Het sonische bewijs van ‘s mans veelzijdigheid wordt
onmiddellijk geleverd met opener ‘The Vowels Pt. 2’, een heerlijke
laid back smeltkroes van invloeden waarbij het moeilijk te bepalen
is waar de hiphop eindigt en de indiepop begint. Ook het
onweerstaanbare ‘Good Friday’ worstelt met z’n muzikale identiteit,
maar de kabbelende gitaarmelodie sluit al snel vriendschap met de
minimale hiphopbeats en de roestige noise, terwijl Wolf zijn door
seksuele toespelingen aangedreven parlando spuit. “Sucking dick
for drink tickets at the free bar at my cousin’s Bar
Mitzvah/Cutting the punch line and it ain’t no joke”
, klinkt
het gespeeld ernstig. ‘Alopecia’ wordt echter helemaal
ondefinieerbaar met ‘Song Of The Sad Assasin’, waarin IDM, pianopop
en cosmic rock in de muzikale wasmachine van Why? over elkaar
buitelen. Het resultaat klinkt alsof The Flaming Lips door
de remixmolen van Battles wordt gehaald
en is symbolisch voor Wolfs bijwijlen ongrijpbare
klankenspinsels.

Soms vallen de songs echter makkelijker vast te pinnen en laten de
Dr. Jekyll en Mr. Hyde van Why? elkaar even met rust. Zo is ‘These
Few Presidents’ een eenvoudig popnummer met een refrein dat als een
tol rondjes blijft draaien in de hersenpan en een onderhuids
werkende basgitaar schurkt zich tegen succulente backings aan in
‘The Hollows’.“In Berlin, I saw two men fuck in a dark corner
of basketball court… I lost fifty euros to the guy with the walnut
shells and the marbles”
, klinkt het descriptief alsof Wolf
zijn variant op Will Tura’s ‘Moa Vent Toch’ wil brengen. Ondanks
enkele excursies naar andere genres valt Wolf ook af en toe zijn
geliefde hiphopland binnen. De minimale beats mogen deuken slaan in
de rhymes van Wolf in ‘The Fall Of Mr Fifths’ en ook in
‘Gnashville’ mokeren de samples en de percussie de popmelodieën
knock-out.

Deze onvoorspelbaarheid staat al haaks op het gros van de hiphop
die de commerciële muziekzenders bevuilt, maar het is vooral de
verbeeldingskracht waarmee Why? andere pseudo-woordenaars
buitenspel zet. Waar de meeste rappers de fantasie platrijden met
een op en neer wiegende Cadillac, is ‘Alopecia’ een ode aan de
verbeelding. Wolf komt op de proppen met songtitels als ‘A Sky For
Shoeing Horses Under’, heeft het over Puertoricaanse porno en
manoevreert zich met een wijde boog om stoere machopraat en dito
poses heen. In een rechtvaardige wereld zouden de knotsgekke
dubbele bodems van Why? door de ruiten knallen van het rijdende
verlengstuk van het geslachtsorgaan van vele tuners, maar dat
blijft waarschijnlijk ijdele hoop.

‘Alopecia’ in een hokje onderbrengen is nog lastiger dan het vangen
van een fruitvliegje met eetstokjes. Why? laat andere rappers horen
hoe het ook kan en geen commerciële gel krijgt de helmboswuivende
haardos van deze plaat plat. Yoni Wolf laat avanthop, elektronica
en rock namelijk gretig met elkaar verstrengelen zonder in een
onontwarbaar kluwen te vervallen. Het vraagteken van Why? staat dus
allesbehalve symbool voor bedenkelijke artistieke principes, maar
dwingt mindere goden tot reflectie. Respect!

http://www.myspace.com/whyanticon

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

16 − vijftien =