Jerboa :: Rockit Fuel

Hiphoppers die de oversteek naar het land van de pop wagen, ze zijn
bijna even talrijk als naar Europa hunkerende Afrikanen in gammele
bootjes en moeilijker te verdelgen dan de processierups. Denk
vooral niet dat we de repatriëringsfetisj van de gemiddelde VB’er
zouden willen toepassen op breakbeat-freaks die de samplejungle van
hun platenkast de rug toekeren voor grootstedelijke donkerte en
grotere songgerichtheid. Alleen is hun wagen vaak volgetankt met
goede bedoelingen en komen ze van een kale reis terug op artistiek
vlak. Luister naar de laatste plaat van RJD2 en u begrijpt
wat we bedoelen. Het kan echter ook anders. Op Sound Mirrors liet
Coldcut de speelse roetsjbaanrit van samples, verknipte beats en
gelijmde soundscapes tot stilstand komen om snel aan het oog
voorbijsnellende klankheuvels in te ruilen voor een ruim panorama
van doordachtheid en detailrijkdom. ‘Rockit Fuel’, de tweede plaat
van Jerboa, behoort gelukkig tot het laatste kamp. Met een schare
van uitstekende gasten als posse op de achterbank en een duistere
sfeer en uitgekiende songs in het handschoenkastje rijdt Frederik
Dejongh door de rokerige straten van de grootstad. Hij bezondigt
zich daarbij niet aan een CO2-uitstoot van tweederangspop, maar
laat een duurzame brandstof van donker geknal en elektrisch geladen
beatpop door de achterbuurten sluimeren die bedwelmt en
opzweept.

Op ‘Rockit Fuel’ profileert Jerboa zich nog steeds als een beat- en
samplekunstenaar, maar dit keer zijn de geluidsvondsten
functioneler en dienen ze een groter goed, namelijk de song. Een
circusorgeltje trekt in ‘Number 1’ het doek omhoog en dan krijgen
we het duel te horen tussen Johannes Verschaeve (The Van Jets) en
puntige beats, synths, elektronische effecten en echoënde
gitaarstabs. Met een naïeve overdosis aan zelfvertrouwen countert
Verschaeve alle instrumentale stoten en dat kan ook gezegd worden
van Trixie
Whitley
. In ‘Just Another Number’ bewandelt haar overtuigende
stem zonder angst de gevaarlijkste buurten van de stad terwijl
schaduwrijke bassen en loerende samples haar nauwlettend in de
gaten houden. Het resultaat is soulvolle triphopdreiging om van te
snoepen. Haar duet met Krewcial in ‘What If’ keert de straten van
Bristol de rug toe voor een portie funky hiphop, maar de combinatie
van stoere vocals met opzwepende percussie en verwrongen synths
hebben we elders al beter gehoord. Geef ons maar Dizzee Rascal als
Louis Paul Boon met pet en baggy pants die de sociale
drama’s van de Londense buitenwijken registreert in plaats van dit
goedkope doorslagje.

Jerboa pakt gelukkig niet enkel uit met catchy pop in overdrive en
schakelt soms ook een paar versnellingen lager met enkele dromerige
trips. Zo is ‘Last Breath’ pure DJ Food met Gunter Nagels als Ken
Nordine van dienst die met een lyrisch betoog van dampende spoken
word zijn laatste adem uitblaast. Met nog meer goesting volgen we
de gidsende vocals van Bassman in ‘Heaven In Hell’. Tijdens
‘Running North’ keren we ons kompas echter zuidwaarts wanneer Alex
Callier (Hooverphonic) de
microfoon opeist. Wat volgt is makke gitaarnoise met de fysieke
power van Mr. Burns uit ‘The Simpsons’ en povere
indietronics-vocals die liggen te spartelen in een ondiepe plas van
Spaans gitaargetokkel en brave elektronica. Deze miskleun is met
voorsprong het slechtste nummer van de plaat, maar gelukkig ook de
enige echte tegenvaller.

Net zoals 4T4
is Jerboa pas echt op z’n best bij instrumentale flows die passeren
langs péages van vette funk, modderige hiphop en subtiele
elektronica. ‘Ignition’ steekt de lont aan het vuur en met een
uitlaatplof die Onslow-waardig is, schiet ‘Cashbah’ uit de
startblokken. Beats slaan deuken in de Arabische toonladder en het
afsluitende titelnummer doet nog beter. ‘Rockit Fuel’ is het
epische centrumstuk van de plaat dat helemaal achteraan geplaatst
is om de luisteraar te dwingen om deze trip nogmaals van voor af
aan te beleven. 11 minuten lang zuigt een mix van percussieve
hypnose, klimmende synths en geile elektrische gitaarerupties je
weg uit de grauwe stad en zweef je boven het stratenlabyrint.

Jerboa’s tweede plaat is zeker niet foutloos, maar het zou zonde
zijn om te focussen op die enkele mindere momenten. ‘Rockit Fuel’
is een veelzijdige plaat met internationale allure die liefhebbers
van Coldcut, DJ
Shadow
en Herbie Hancock met smaak zullen verorberen. De plaat
is een rit langs de vele muzikale checkpoints die Jerboa verkend
heeft en de drang om bij te tanken wordt groter per luisterbeurt.
Join the ride!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

8 + zeventien =