Tomàn :: Perhaps We Should Have Smoked the Salmon First

Bent u ook één van die mensen die vissen iets voor losers met de
entertainmentwaarde van Duitse bierhallen vindt? We kunnen u wel
begrijpen. Het lijkt ook saai: urenlang naar een dobber staren en
wanneer die oefening in geduld en stilzwijgen eindelijk resultaat
oplevert, wordt het glibberige wezen weer in zijn habitat gekeild.
Hoewel we visvijvers ook beschouwen als waterige dozen van Pandora
waar kunstmatigheid en gemakkelijk succes rondzwemmen, bevalt deze
bezigheid ons wel, mits de gepaste soundtrack. Wanneer de juiste
soundscapes de weg naar uw buis van Eustachius vinden, kan een
schijnbaar idiote pseudo-activiteit veranderen in een
melancholische, zuiverende meditatie. Mogen wij u hierbij de tweede
plaat van het Vlaamse Tomàn aanraden? Deze vier muzikanten uit
Lo-Reninge drapeerden vorig jaar al de traditioneel aandoende, maar
verwarmende postrock van hun debuut, Catching a Grizzly Bear, Lesson One,
over ons heen en nu gaat de band nog een stapje verder.
Productioneel is deze plaat een flinke pas voorwaarts en hun
zoektocht naar een eigen sound levert een knetterende,
melancholische liefdesrelatie op tussen indietronics, pop en
postrock met een aangenaam tongue-in-cheek-gehalte.

Hoewel we op de site van Tomàn ‘Songs out of the flemish
clay’
lazen, grossiert ‘Perhaps We Should Have Smoked the
Salmon First’ in referenties aan water, zowel op thematisch als op
muzikaal vlak. In het booklet krijgen we uitleg over verschillende
zalmsoorten en muzikaal vloeien de prachtige melodielijnen traag
voort, als een papieren bootje in een beek. Neem nu opener
‘Losgehen’: in tegenstelling tot wat de titel laat vermoeden,
worden we niet in medias res in het feestgedruis gesmeten,
maar volgt er een minutieuze opbouw met de trompet van Dirk Miers
in een hoofdrol. Wanneer de drums invallen, heeft Tomàn je al beet
zoals een beer een zalm uit het water graait, gracieus maar direct.
Als een behendige visser laat de band je niet los en blijf je
aandachtig luisteren naar het innige gezoen tussen gitaren en
trompetten in ‘June’ en de aanstekelijke elektronica-hook in
‘They Storm in (No Knock)’. Denk aan een geslaagde mix tussen
Explosions in the Sky en The Books en u zit aardig in de
buurt.

Dat de gasten van Tomàn geen zichzelf al te serieus nemende
postrockers zijn, bewijst de intro van ‘By Then It Was Summer’,
waarin studiogesprekken van de bandleden te horen zijn met een
komisch effect tot gevolg. Wat volgt, is een vlot van repetitieve
gitaarlijnen en waaierende synths waarop je je graag laat
meedrijven. Hoewel deze soundscape veel gemeen heeft met nummers
van op hun debuut, weet ze toch te raken. Dat geldt iets minder
voor het saai aandoende ‘I Thought You Were My Pal’, dat niet goed
weet waar het heen gaat. De onrustige sfeer in ‘Theme for
Crusaders’ maakt echter al veel goed. In de verte weerklinkt
Warp-elektronica terwijl gitaren twijfelen of ze nu een storm of
een zachte bries aankondigen. Die spanning is de grote sterkte van
deze nieuwe plaat in vergelijking met het debuut. Met songs als
‘Deportivo’ toonde Tomàn al aan dat ze weten hoe ze een song als
een roos moeten laten openbloeien en nu combineren ze deze
wetenschap met lichte doornen die de aandacht beter
vasthouden.

‘If you intend to catch a salmon or two, always keep in mind:
black bears are strong swimmers and tree climbers
‘, staat te
lezen op de hoes. Tomàn heeft hun zalmen op het droge met dit album
en het gevaar voor zwarte beren lijkt bezworen. ‘Perhaps We Should
Have Smoked the Salmon First’ is geen plaat die u met verstomming
zal slaan, maar de vertederende geluidstapijtjes van Tomàn toveren
een zachte glimlach op het gelaat zoals het doorleefde muziek
betaamt. Aanrader!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × vier =