Zea :: Insert Parallel Universe

Zea, indien snel uitgesproken een Oost-Vlaamse variant van het
woord ‘zee’, zijn twee Amsterdamse jongeheren die elektronische
lijnen laten samenvloeien met gitaarriffs, waarbij nu eens het
analoge, dan weer het elektronische instrument de bovenhand neemt.
Hun eerste album ‘Kowtow to an Idiot’ is intussen zes jaar uit en
met ‘Insert Parallel Universe’ hebben ze een derde langspeler op
hun actief. Arnold De Boer (gitaar en zang) en Remko Muermans
(keyboard) zijn ook buiten eigen land een fanbase aan het opbouwen
en zijn graag geziene gasten in onder meer Groot-Brittannië en
Rusland.

‘Insert Parallel Universe’ is geen album om stil bij te zitten en
haalt regelmatig de snelheid van een Formule 1-bolide in volle
vaart. Niet zozeer het gitaarwerk, maar wel de beats en ritmebox
maken de muziek van Zea erg dansbaar. Hierbij wordt binnen de
nummers zelf om de haverklap met snelheden gespeeld. Een vast
patroon is het onderbreken van het door het keyboard aangegeven
tempo met een rustiger moment, om er dan weer helemaal terug in te
vliegen. Zo begint ‘Are You Ace?’ met langzame, chaotische
elektronica die we kennen van Squarepusher en Autechre, neemt dan
in snelheid toe, waarbij het experimentele plaats maakt voor
repetitieve beats en De Boer zich à la Maxi Jazz (Faithless) een
weg door het nummer praat. Het nummer dooft langzaam uit en
sputtert nog wat na.

‘Why Do Good Things Happen to Bad People’ begint opnieuw erg
rommelig (in de goede zin van het woord) en wisselt ingewikkelde
elektronica af met de meest eenvoudige lijnen. Het lijkt wel of we
terug in de tijd gekatapulteerd worden en op ons kleine scherm dat
blauwe egeltje Sonic de ene looping na de andere laten maken. Zea
maakt hier namelijk gretig gebruik van melodieën die zo uit het
gemiddelde computerspel van het begin van de jaren negentig lijken
te komen. Een van de hoogtepunten van dit schijfje.

Eveneens een sterk nummer en opener van het album is ‘My Bed is a
Monument of Hate Against My Job’. Het kent de opbouw van een
klassiek rocknummer en gebruikt de beats in een begeleidende en
niet zozeer een bepalende rol. Wanneer je denkt dat alles zich
rustig aan het afbouwen is om met een steeds verminderende
complexiteit te eindigen, laat De Boer zijn elektrische gitaar
spreken en komt er nog een venijnig staartstuk.

Opvallende geluidseffecten zijn een kermiscarrousel in ‘New Kicks’
en de printer van een kassa in ‘The Secret Sent Back’. Die laatste
is er voor ons wat te veel aan. Ook de woorden “I’ll have no
choice. I’ll break your neck.
” konden wat ons betreft iets
subtieler. Het probleem van ‘Insert Parallel Universe’ is dat een
aantal nummers, vooral in de tweede helft van het album, iets te
mooi binnen de lijntjes blijven om het allemaal even boeiend te
houden. Aan variatie is er echter geen gebrek. Zo is ‘Click Click
6002’ nagenoeg pure Britpop en verwacht je dat de stem van Tom
Smith van Editors elk moment kan
overnemen.

Zea is een band die live waarschijnlijk iets meer indruk kan maken
dan op cd. Ga ze dan ook gerust bekijken wanneer ze ons land nog
eens aandoen. Als u in de huiskamer eens deftig uit de bol wil gaan
op een bij wijlen geflipte mix van elektronica en elektrisch
gitaargeweld, dan is ‘Insert Parallel Universe’ een prima koop.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twaalf + 19 =