Liars :: Drum’s Not Dead

In 2001 verraste het New Yorkse combo Liars vriend en vijand met het debuut They Threw Us All In A Trench And Stuck A Monument On Top. De geniale mix van postpunk doorspekt met de typisch New Yorkse gitaarrock creëerde een broeierig album dat niet vies was van een lichte zin voor experiment.

Het mag niet verbazen dat zowat alles en iedereen over elkaar heen tuimelde om deze jonge goden aan de boezem te kunnen drukken. Maar toen Liars de langverwachte opvolger They Were Wrong So We Drowned uitbracht, klonk het haast als een opgestoken middenvinger naar al wie de groep om de verkeerde redenen aan het hart had gedrukt. Bizarre experimenten voerden de boventoon terwijl melodieën in geen mijlen te bespeuren waren. Toch schemerde hier en daar een flard genialiteit door de experimenteerdrift heen, al bleef het conceptalbum in zijn geheel te bizar, te veel een test om echt aan te slaan.

Drum’s Not Dead slaat opnieuw een andere richting in, al echoot They Were Wrong So We Drowned wel degelijk door in dit derde album. Het mag gezien de titel niet verbazen dat op Drum’s Not Dead drums een centrale rol spelen, al doelt de titel niet zozeer op het instrument als wel op het personage Drum, waarrond samen met Mount Heart Attack het album opgebouwd is. Yep, Liars heeft opnieuw een conceptalbum geschreven, ditmaal rond de personages Drum en Mount Heart Attack, waarbij Drum symbool staat voor "assertive and productive, the spirit of creative confidence" terwijl Mount Heart Attack de tegenpool vormt als "the embodiment of stress and self-doubt."

"Be Quiet Mt. Heart Attack" vloeit naadloos over in "Let’s Not Wrestle Mt. Heart Attack" waarna "A Visit From Drum" de sfeer van de vorige twee nummers optilt naar een nieuw niveau. Een tribale koortsdroom wordt door ritmisch pulserende drums steeds verder in een ongekende trance gewiegd, tot alleen de opzwepende drums na-echoën en het drieluik moeiteloos overgaat in "Drum Gets A Glimpse".

"Drums Get A Glimpse" luidt een nieuwe fase in: dromerige keyboardklanken worden ondersteund door aanzwellende en wegstervende cimbalen terwijl Drum en Mount Heart Attack in dialoog gaan met elkaar. Het zijn echter opnieuw tribale voodooritmes die het jachtige "It Fit When I was A Kid" vooruit stuwen. "The Wrong Coat For You Mt. Heart Attack" is het eerste "reguliere" nummer, met een gothic-sfeer die herhaaldelijk herinneringen oproept aan Bauhaus.

Maar met "Hold You, Drum" nemen de sferen het weer over, al blijft "It’s All Blooming Now Mt. Heart Attack" zelfs binnen deze aparte setting een buitenbeentje door krakende ruisklanken als uitgangspunt te nemen. Ook "Drum And The Uncomfortable Can" neemt een aparte wending: metalen percussieklanken en dreunende mantra’s rekenen af met dissonante achtergrondgeluiden en scherpe gitaaruithalen. "You, Drum" weet dan ook de gitaren niet van zich af te schudden, zelfs al krijgt de zang opnieuw een bezwerend karakter.

"To Hold You, Drum" is de dronkenmanswals die zich naar het einde sleept op een groezelig pad van stuwende drumklanken en door merg en been snijdende gitaarscalpels. De waanzin dwingt zich steeds meer op de voorgrond tot hij alles opslokt en uitmondt in "The Other Side of Mt. Heart Attack", dat opnieuw klassieker van aard is. Het zijn een zachte percussie en voorzichtig aangeslagen gitaren die de song en het album gemoedelijk naar de uitgang leiden: "If you need me, I can always be found. I won’t run far, I can always be found" weerklinkt het.

Drum’s Not Dead is een huzarenstukje geworden dat op een geniale wijze weet om te gaan met tribale ritmes en beklemmende sferen, nergens neemt de experimenteerdrift het over. Liars is er deze maal dan ook in geslaagd een album lang het niveau te behouden dat al op de vorige albums te horen was. Nu het summum bereikt is, zou het ons totaal niet verbazen mocht het volgende album opnieuw een geheel andere weg inslaan.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zeventien − 8 =