Superbox :: Deterioration/Schoolnights :: Songs And Stories

Marco Zanetton bezingt in een van zijn nieuwste liedjes de revival van de indierockscene. Dat de jaren negentig voorbij zijn kan toch onmogelijk betekenen dat er in de tussentijd niet met superveel enthousiasme aan de terugkeer van die mooie tijd mag worden gewerkt? Superbox maakt dat punt maar eens duidelijk met een dubbele lp, waarmee de groep na een pauze van drie jaar eindelijk een opvolger voor See You Around klaar heeft.

Laten we het maar niet ontkennen: wij vonden See You Around een zeer fijn plaatje. Het kleinood rammelde — maar oh zo lekker — en even vroegen wij ons écht af hoe Superbox na zo een plaat ooit nog even sterk zou kunnen overtuigen. Vandaag mogen wij echter op onze beide oren slapen. Het vertrek van bassist Oli Henry heeft van Superbox weliswaar een zachtere groep gemaakt, maar wat ervoor in de plaats is gekomen is zeker niet minder fraai.

Het is een goede zaak dat het vertrek van Henry de groep niet heeft ontmoedigd. Marco Zanetton en Kurt Liefsoons hebben er een nieuwe bassiste (Marleen Thoelen) en een nieuwe gitarist (Bart Vermijlen) bijgehaald, die beiden ook zingen, en daarvan zijn de eerste resultaten op Deterioration/Schoolnights: Songs And Stories reeds merkbaar. Zo hoort u Vermijlen in opener "Hello Again" de backing vocals voor zijn rekening nemen, terwijl Thoelen in "Railway" de zanglijnen van Zanetton countert.

Dat de groep inhoudelijk toch nog steeds dezelfde is, heeft alles te maken met het feit dat Zanetton de spil van de groep is. Zanetton is een getalenteerd singer/songwriter die zichzelf ertoe verplicht minstens een song per dag te schrijven; iets wat hem goed afgaat met de tonnen nostalgie uit de jaren negentig die hij vandaag nog altijd met zich meedraagt.

Het concept van Deterioration/Schoolnights: Songs And Stories beslaat niet toevallig die nostalgie. Het idee rijpte bij de groep een dubbel-cd te maken, en daarbij de de ene plaat met pure nostalgie, en de andere met onschuldige punk te vullen. Liedjes als "Golden Years", "Cyberlove" en "Everlasting Gaze" vertegenwoordigen het nostalgische gedeelte, dat bekend staat als Deterioration. Een titel die de groep naar eigen zeggen koos met de bedoeling het begrip "Deterioration" (verslechtering) in combinatie met de titel van het tweede gedeelte — "Schoolnights: Songs And Stories" — een positieve bijklank te geven.

Het tweede gedeelte Schoolnights: Songs And Stories, is een stuk luchtiger dan Deterioration. De plaat bevat songs die Zanetton reeds voor zijn achttiende schreef, en daardoor een puberaal en naïef, maar zeker niet minder aanstekelijk karakter hebben, en daardoor ook een stuk minder zwaar klinken dan de songs op Deterioration. Daarvan zijn "Little Brokenhearted Guy" en "King Kebap Beer Breath" enkele opvallende, typerende songs.

Dat het tweede deel niet eens met de voltallige groep, maar overwegend akoestisch met hier en daar een synthetische gitaar of een synthetische drum is opgenomen, stoort niet. Schoolnigts: Songs And Stories is een fantasierijk extraatje met liedjes die gemiddeld een stuk korter zijn dan die van Deterioration, en dat vinden wij nog altijd mooi meegenomen.

Dat neemt echter niet weg dat Deterioration/Schoolnights: Songs And Stories met zijn twintig songs toch nog een hele boterham is om in één keer uit te luisteren. Ofschoon Deterioration en Schoolnights: Songs And Stories op een enkele plaat staan, blijven het uiteindelijk twee verschillende platen die zich nog het best afzonderlijk laten beluisteren. Laat één ding echter wel duidelijk wezen: aan échte songs is er op Deterioration/Schoolnights: Songs And Stories geen gebrek.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

elf − zeven =