Ryan Adams and The Cardinals :: Jacksonville City Nights

U kan het toch maar best van ons horen: wij houden zielsveel van Ryan Adams. Dat u het niet zomaar van een kirrende kapper moet vernemen, of de man met de schaar zou u tijdens het zetten van een gezwinde coupe soleil ook weten te overtuigen om volgende week, wanneer u een spar in huis haalt, ook een exemplaar van het spiksplinternieuwe 29 in te slaan. Dan mag hij ons zelfs listig in het oor snijden.

Met zijn gerijpte begeleidingsgroep The Cardinals (Alleen al die namen! Proef ze als een stokoude whisky: J.P. Bowerstock, Brad Pemberton, Jon Graboff en Catherine Popper) gooide hij dit jaar al quasi achteloos de dubbelaar Cold Roses in onze ontvankelijke schoot. Na al die maanden zijn wij nog steeds zo onder de indruk van het spookdroevige "How Do You Keep Love Alive?" dat we overwegen om voor die bewondering een subsidie aan te vragen. Ook op deze Jacksonville City Nights — we waren hem heus niet vergeten — wemelt het van de hemelse momenten. Adams’ tweede van 2005 is zelfs compacter en intenser dan Cold Roses en leunt nog meer aan bij Heartbreaker, het grotesk fantastische solodebuut van Adams.

Love is trouwens nog meer Hell dan ooit op deze Nights. Kleine details (hoe ze die Scotch drinkt, hoe ze opnieuw haar sleutels verliest) worden vreselijk gemist, er wordt niet geleerd van onvermijdelijke fouten en er wordt stevig — hoe kan het ook anders? — doorgedronken tijdens de lange nachten in Jacksonville. De toon wordt alvast gezet met een loeier van een zaterdagavondblues, vermomd als een stevige lap country. De lekker gammel klinkende piano staat overduidelijk in een overvolle, rokerige saloon, maar voor de klapdeuren ons gat zien, willen we nog snel hetzelfde als die in gedachten verzonken gal aan de bar: "One shot, one beer and a kiss before I go."

"The End", dat de cd niet afsluit (we gaan daar eerlijk in zijn) is daarna een bitterzoete reflectie op Adams’ geboortedorp. Zuurder dan Springsteens "My Hometown", toleranter dan McCombs "Hometown Farewell Kiss". Maar de manier waarop de voormalige frontman van Whiskeytown "Oh Jacksonville" jammert, bezorgt ons kippenvel op plaatsen waar de meisjes van Hunkemöller nog niet geweest zijn.

Met Cold Roses peddelde Adams al even in het troebele countrymeer, maar op Jacksonville City Nights heerst de pedal steel nog meer dan voorheen en horen we meer Gram Parsons dan we ooit in Adams vermoed hadden. Het is een prettige vaststelling, niet in het minst omdat we bij traditionele country eerder schrikwekkende beelden van spuwende cowboys en knetterende kampvuren voor ogen krijgen. U mag dat gerust een trauma noemen.

Alle vijftien songs op deze achtste van Adams zijn of hartverwarmend, of hartverscheurend. Of we koesteren het knusse, weliswaar soms wat wrange wintergevoel in nummers als "Hard Way To Fall", "Hardest Part" of het sublieme "Withering Heights" (mooie zinnen: "I’m a little shaky/ gotta learn how to fight/The moon shines on the boulevard, baby let’s ride/If you gotta look back, don’t look down") of we snijden ons tot bloedens toe aan scherven als "Don’t Fail Me Now" of "Silver Bullets", waarin je de zon samen hoort ondergaan met het hoofdpersonage. Lucky Luke met een scheermesje.

Er staat geen enkel kneusje op deze Jacksonville City Nights. Zelfs de cover van het onverwoestbare "Always On My Mind", die zich als een warme sjaal om onze nek wentelt, mag er absoluut zijn. Maar een klein trapje hoger dan de rest staat toch het verstilde "Dear John", een ravissant duet met Norah Jones over het gapende gemis van een gestorven levensgezel. De rekeningen bleven onbetaald en de katten verdwenen door versleten deuropeningen. En er was niemand meer om hart en huis te repareren…

Als we de goedaardige geruchten over 29 mogen geloven, zal Ryan Adams dit jaar dus drie uitstekende platen afleveren. Costello bracht in 1986 met King Of America en Blood & Chocolate zelfs twee klassiekers uit in een en hetzelfde jaar. Wij zijn tegenwoordig al tevreden met drie prima platen binnen de twaalf maanden. Waar gaat dat toch naartoe?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

een + tien =