Terwijl het koude, gure winterweer ongenadig tegen deuren en ramen aanbeukt, kruipen we nog wat dieper weg in ons warme nest en dromen we stilletjes van grote haardvuren, zijden kamerjassen en bellen cognac. Op de achtergrond huilt de wind uiteraard mooi met Maria Callas mee.
In ver vervlogen tijden — toen wij nog niet wegdroomden bij aristocratische werelden en onze rol daarbinnen — durfden wij ons wel eens een hip urban-imago aan te meten. In die vervlogen tijden vond u ons dan ook terug in verlaten fabriekspanden allerhande, waar jong en urbaan Gent elkaar middels indrukwekkende handdrukken die aan de vrijmetselarij refereerden, begroetten. Bij een van die uitstapjes vormde een heel embryonale versie van het Gentse Skeemz de muzikale achtergrond. We waren toen niet bijzonder onder de indruk.
Een kleine zes jaar later ligt niet alleen Skeemz’ debuut Ain’t You Heard op onze deurmat, maar leest de line-up ook als een halve who’s who binnen Gent. Zo zingt Lady Linn aka Lien Degreef ondermeer bij Bolchi en speelt gitarist Kas Longman naast Bolchi ook bij Novastar. De "grote" naam bij Skeemz is evenwel Isolde Lasoen, die naam maakte als drummer bij Daan en helaas vaker op haar geslacht dan op haar kunnen beoordeeld wordt.
Ain’t You Heard knalt met de intro en het bijhorende "Time To Shine" in een indrukwekkende beweging uit onze boxen. Brotha’s uit tha Bronx roepen goedkeurend "Word" wanneer we met de gettoblaster langs struinen, waarna onze sista’s zich op de tonen van het stijlvolle aan Soul II Soul verwante "Pressure" tegen ons aanvleien. Maar er is geen tijd voor veel vertier want Balo (ex-Starflam) roept ons op "Shady" toe, waarna Ya Kid K op de raggatonen van "Ready" het feestje pas echt van start laat gaan.
De afterparty start zwoel met "All That You Got", terwijl funky gitaarlicks zich op een bedje van violen neer laten vallen. Ook het soulvolle "Ain’t You Heard" stroomt over ons heen waarna "Tonite" de adrenaline door onze aderen pompt met een refrein dat ongewild een "Eye Of The Tiger"-feel oproept. Het partijtje schaduwboksen mag ons dan wel niet afgemat hebben, toch zijn we maar wat al te blij dat het op klassieke hiphopleest geschoeide "Losin’" ons een adempauze geeft.
"Warm It Up" klinkt zowaar nogal gewoontjes na zoveel geweld maar nog voor we ons vragen kunnen stellen, weerklinkt niet alleen het weekhartige "U Move Me", maar ook onze sweetheart van één nacht. Ook het smaakvolle "Go back" en het funky opzwepende "Please" vormen geen verrassingen meer. Zonder meer indrukwekkend is evenwel het door beatboxer Thor gedragen "Sleepin’ Around". Op een spaarzame drum na wordt het nummer gedragen door stemmen en de indrukwekkende kunsten van Thor. Even waanden we ons terug in da hood van de jaren tachtig. Een kleine parel die zowaar verborgen zit in de staart van het album.
Ain’t You Heard kan u gemakshalve onder de weinigzeggende benaming "urban" klasseren in uw collectie. Vakkundig wordt uit het hiphop-, soul- en funkverleden geplunderd. Maar waar mindere goden er nauwelijks in slagen het stadium van roofbouw te overstijgen, ontwikkelt Skeemz een eigen smoel. Met een iets kritischere ingesteldheid had een late vermoeidheid en aha-erlebnis vermeden kunnen worden, maar voor Skeemz hebben wij deze maal wel een album lang onze zijden kamerjas ingeruild voor baggy pants.
