Super Furry Animals :: Love Kraft

In Wales wonen de Super Furry Animals: een van de Grote Namen uit de Creation-stal — het label dat hier vooral bekend is van Oasis en My Bloody Valentine — die reeds jaren goede tot geweldige albums maken. Ze worden hiervoor beloond met goede recensies, een stevige cultstatus in Engeland en met het een goed bewaard geheim te zijn in deze contreien. Niet dat geheimen bewaren onze sterkste kant is.

De Super Furry Animals maken muziek die meandert tussen punk en psychedelica; tussen geinige teksten en een stevig links-politiek engagement; tussen simpele doch effectieve britpop en veelgelaagde composities. Dit alles verpakken ze al jaren in kleurrijke hoezen, vrij geschifte concepten en met net-nog-leuke woordspelingen als titels.

Zo verwijst Love Kraft naar een ruimteschip dat vol liefde en andere goede bedoelingen de Aarde komt bezoeken en ons allemaal weer wat meer met de boel doet lachen en wat liever voor malkander doet zijn. Vindt u dit wat oncool of botweg kinderachtig, moet u zeker naar Love Kraft luisteren, want de Bond Zonder Naam kan ongetwijfeld ook hun rug op.

Het album zet in met "Zoom!" dat bij wijze van intro opent met een luide plons om dan op zijn Pink Floyds — denk aan de opening van The Dark Side Of The Moon — richting epische psychedelica te evolueren. Zanger Gruff Rhys haalt weer een van zijn dwaze woordspelingen boven ("Kiss me with apocalypse"), maar de groep weet desondanks een kruising tussen "Shine On You Crazy diamond" (of iets anders episch waarop David Gilmour zijn gang gaat) van Pink Floyd en "Dry The Rain" van The Beta Band neer te zetten. "Zoom!" duurt zeven minuten en voldoet dus niet bepaald aan de criteria voor een te bejubelen song heden ten dage, maar laten we dat nu lekker toch doen.

In "Atomic Lust" en "The Horn" weerklinken dan weer duidelijk The Beatles: eerst de late Beatles van de degelijke, weids uitgesmeerde ballads, dan de ’hey, we hebben nog vijf sporen vrij! Wat gaan we daar nog bij zetten?’-Beatles van "A Day In The Life" of "I Am The Walrus". Ook in het fantastische slotnummer "Cabin Fever" gaan alle registers open, maar niet tegelijk, zodat het wat overzichtelijk blijft.

Meer dan ooit lijken Super Furry Animals met Love Kraft een ode te brengen aan de muziek waarmee The Beach Boys, The Beatles en Pink Floyd in de tweede helft van de jaren zestig de wereld wilden veranderen. Op single "Lazer Beam" klinken de gitaren en de bizarre effecten wat duidelijker door, maar op de rest van het album houden de Super Furry Animals een erg coherente stijl aan. Dat is niet alleen verbazend omdat hun vorige albums al eens alle kanten tegelijk uit leken te gaan, maar ook omdat alle groepsleden hun steentje (en songs) hebben bijgedragen.

In het verleden waren het heerlijke eclecticisme, samen met de knappe songs en afwisselend serieus-politieke en onnozele teksten, de belangrijkste argumenten om de Super Furry Animals een kans te geven. Met Love Kraft bewijzen ze dit alles tot een coherent album te kunnen smeden, zonder echter opeens ’volwassen’ te worden of hun eigenheid te verliezen. Love Kraft is pure Super Furry Animals, mét de nodige scherpe kantjes en mét de kenmerkende gezellige waanzin, maar ditmaal wat subtieler. Het is geen plaat van een gekke bende waarop enkele pareltjes te vinden zijn, maar een parel van gefocuste gekte en anarchie. Mja, we kunnen écht geen geheim bewaren.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 × 2 =