Super Furry Animals :: Songbook Vol. 1

We lieten ons licht de afgelopen weken al over enkele verzamelaars
schijnen (de feestdagen zijn dan ook in aantocht), en we hebben dan
ook telkens onze “bezwaren” geuit wat betreft ‘Greatest Hits’ en
‘The Best of’-compilaties. Nadat we deze ‘Songbook’ van het Welsche
Super Furry Animals een paar keer hadden beluisterd, waren we
echter maar wat blij met het fenomeen verzamel-cd. Dit vijftal uit
de regio die ons ook al Tom Jones, John Cale, Manic Street
Preachers, Stereophonics en Catatonia schonk, verdient namelijk
meer dan wie ook een bloemlezing uit haar (tamelijk omvangrijk)
oeuvre.
‘Songbook Vol. 1’ is de ideale gelegenheid voor de muziekliefhebber
om kennis te maken met één van de fijnste bands van het moment, die
– als je de 21 tracks van deze cd op een rijtje zet – een overzicht
geven van veertig jaar pop in het algemeen en twintig jaar Britpop
in het bijzonder. Deze buitensporig behaarde beestjes staan garant
voor 200% puur popplezier voor jong en oud en zijn met recht – op
de Manics na – de populairste band van Wales. Het werd inderdaad
tijd dat er een compilatie kwam, want Super Furry Animals maken al
sinds het midden van de jaren ’90 ongewoon amusante, subtiele en
aanstekelijke popmuziek. Het is dan ook een raadsel waarom er nog
steeds hele stukken aardkloot zijn waar de groep nauwelijks voet
aan grond krijgt.
De band zag het levenslicht in 1993 toen een aantal muzikanten, die
voorheen al in andere (veelal) Welsch-talige bandjes hadden
gespeeld, besloten samen te werken. Aanvankelijk waren ze een
techno-act (!), maar al gauw evolueerde het groepsgeluid naar meer
“conventionele” pop (de aanhalingstekens zijn hier méér dan op hun
plaats). Sinds 1995 brachten ze onafgebroken cd’s uit: 2 e.p.’s
(‘Llanfairpwllgwyngyllgoger ychwyndrobwllantysil iogogogochynygofod
(In Space)’ en ‘Moog Droog’), 6 full cd’s (‘Fuzzy Logic’,
‘Radiator’, Guerilla’, ‘Mwng’, ‘Rongs Around the World’ en Phantom Power), een verzameling B-kantjes
en rarities (‘Out Spaced’) en een remix-cd (‘Phantom
Phorce’). De singles die de band de afgelopen negen jaar uitbracht,
werden – zonder rekening te houden met de chronologie – op
‘Songbook Vol. 1’ gedropt.
Beatles, Beach Boys, Blur, Supergrass, ELO, Bowie, Roxette,
country, calypso, Iggy Pop, techno, folk,… Het is maar een fractie
van de artiesten en de genres waarnaar verwezen wordt op deze cd.
We overlopen de plaat track per track, om aan te geven waar ze zoal
hun inspiratie halen…
Opener ‘Something 4 the Weekend’ is schatplichtig aan E.L.O. en The
Move en gaat over wijndegustaties. ‘Northern Lites’ (over El Niño
en andere klimaatstoestanden) drijft op een net niet potsierlijke
calypso-beat voorbij. ‘Juxtapozed With U’ is een soulnummer, dat
handelt over het haantjesgedrag van de Verenigde Staten op het
internationale toneel. ‘Fire In My Heart’ is dan weer onversneden
country, waarin zoveel lovesong-clichés op elkaar worden gestapeld
dat je al heel ver heen moet zijn om niet door te hebben dat het om
te lachen bedoeld is. ‘The Man Don’t Give a Fuck’ is gebaseerd op
een sample van Steely Dan (‘Showbizz Kids’). ‘Herman Loves Pauline’
is pure Britpop en handelt over de ouders van ene Einstein. In ‘Do
Or Die’ imiteren ze een bandje dat per se wil rocken als Iggy Pop
in zijn zotte jaren. In het atheïstische ‘God! Show Me Magic’ wordt
het Opperwezen uitgedaagd te bewijzen dat hij wel degelijk ballen
aan zijn lijf heeft, maar zoals te verwachten komt er van hierboven
no sign or word. ‘Ysbeidiau Heulog’ komt van ‘Mwng’, een
nogal folky cd (bovendien de meest verkochte, in het Welsch
gezongen plaat aller tijden). ‘Demons’ doet een beetje denken aan
Bowie. ‘Hometown Unicorn’ gaat dan weer over een Franse jongen die
tijdens het eten van frieten met ketchup plots herinnerd wordt aan
het feit dat hij ooit werd ontvoerd door aliens…
Muzikaal gaan ze geen enkele stijl uit de weg, ook tekstueel
beslaat de band een heel breed spectrum. Ook al wordt het universum
van Super Furry Animals bevolkt door underdogs en lieden die
prettig en/of ernstig gestoord door het leven gaan, even vaak
handelen de songs over de grote wereldproblemen zoals milieu,
kapitalisme in haar meest meedogenloze vorm, oorlog, politiek en
worden ook andere ernstigere onderwerpen als filosofie en
wetenschappen niet geschuwd in de songteksten. Dient het gezegd dat
ook deze band het hart op de juiste plaats heeft? (Al gaan zij
liever om met volbloedcriminelen en Robin Hoods die stelen van de
rijken, dan met corrupte politici die maar wat schuiven met
budgetten om hun geweten te sussen.) En ja, ook zij lokten ooit een
ex-Beatle de studio in: Paul McCartney knabbelt een stuk selderij
op de maat van ”Receptacle for the Respectable’.(Macca had
hetzelfde al eens eerder gedaan, in de jaren ’60, op ‘Smiley Smile’
van The Beach Boys.)
Alles klopt aan deze groep. De songs, de teksten, de humor, de
ernst, de layout van de cd-booklets en de songtitels. Wie is er nu
niet nieuwsgierig naar songs die luisteren naar ronkende titels als
‘Run! Christian, Run!’ (niet op deze plaat), ‘Ice Hockey Hair’ of
‘Blerwytirhwng’?
Melomanen aller landen en leeftijden; liefhebbers van vernuftige,
gelaagde, subtiele, aanstekelijke, plezante en melodieuze pop en
rock: dit is uw ding! Als we voor dit jaar nog één plaat aanraden,
dan is het deze wel.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

achttien + 15 =