Een klein jaartje geleden bracht Iron & Wine alias Sam Beam Our Endless Numbered Days uit. Een album dat niet zo gek veel verschilde van zijn debuut. Maar nu is er de EP Woman King en kunnen we zowaar van een herrezen Beam spreken.
Iron & Wine kan nauwelijks nog een goed bewaard geheim genoemd worden. Was het debuut The Creek Drank The Cradle nog niet in alle kringen doorgebroken, dan kon men na Our Endless Numbered Days niet meer naast Sam Beam kijken. Het album leunde zowel thematisch als muzikaal sterk aan bij de eerstgeborene. Beam, opgegroeid in de Biblebelt (South Carolina), liet het geloof doorschemeren in zijn muziek maar liet het — in tegenstelling tot Sufjan Stevens –nergens zwaar de bovenhand krijgen.
De nieuwe EP is een stijlbreuk. Op Woman King bezingt Beam de vrouw, archetypisch en menselijk, in zes songs. De christelijke thematiek schemert evenwel opnieuw door in titels als “Woman King”, “Jezebel” en “Evening On The Ground (Lilith’s Song)”. Muzikaal horen we een versterkte Iron & Wine waarbij bas en drum naast de gitaar een (prominente) plaats krijgen. ”Woman King” is al onmiddellijk de eerste verrassing die toonaangevend is voor het album. Beams kenmerkende stem is aanwezig maar klinkt net zoals de song minder beladen dan op Our Endless Numbered Days. We hebben duidelijk een man in goede luim onder ons midden op dit heerlijke countrynummertje. “Jezebel” laat zich minder onstuimig aandienen bij de heer des huizes. De gitaren klinken verrassend helder in deze eenvoudige song.
Maar Beam heeft zich nog niet bij de pakken neergezet want “Gray Stables” laat zich weer stapvoets vergezellen van percussie, bas en een zorgvuldig geplaatste viool. Altcountry zegt u? Wat is er mis met de term country an sich, of denkt u dan spontaan aan tandeloze debielen met banjo’s? De banjo speelt nochtans een prominente rol in Beams oeuvre en in “Freedom Hangs Like Heaven”, al mogen ook een vrolijke piano en drum dartel door het nummer huppelen, hand in hand uiteraard. ”My Lady’s House” klinkt opnieuw een pak ingetogener met een ontroerend pianogedeelte. Het venijn en de pracht zit hem echter in de staart, want op “Evening On The Ground (Lilith’s Song)” laat hij voor de eerste maal de elektrische gitaar spreken. We hebben er nog steeds niet de juiste woorden voor maar “meer van dat” is alvast een begin.
Fans van Iron & Wine kunnen op beide oren slapen: Woman King is een pracht van een EP geworden die Beams kunnen eens te meer tentoon stelt. Hoewel Our Endless Numbered Days zonder meer de moeite is, zwoeren wij tot nu toe nog steeds bij The Creek Drank The Cradle, maar daar heeft Woman King verandering in gebracht. Iron & Wine is terug, en hoe!
