The Soundtrack Of Our Lives :: Origin Vol. 1

Wat zou het toch zijn dat de Gallaghers zó geweldig vinden aan The Soundtrack Of Our Lives? Gaat het om de pure rock ’n roll of vinden ze het gewoon leuk dat het geluid van de Zweden wel erg dicht in hun buurt komt? Origin Vol. 1 noopt tot slapen, lachen én genieten. Of slechts één van de drie? Het is maar hoe u het bekijkt.

Onlangs schreef het Britse Q-magazine hoe The Soundtrack Of Our Lives de Zweedse garagefakkel over mag nemen van The Hives. We gingen eens comfortabel in een deuk liggen: The Soundtrack Of Our Lives heeft immers evenveel gemeen met The Hives als George W. Bush met Boutros Boutros Ghali. The Soundtrack Of Our Lives is geen garageband, maar maakt rock ’n roll die nog het best te vergelijken valt met die van Oasis: ééntonig maar af en toe wel in staat om een klassieker van formaat voort te brengen.

Met Behind The Music kwam de groep drie jaar geleden in de kijker. Het geroep van de Gallaghers zal daar zeker voor iets tussen gezeten hebben, maar Behind The Music was ook geen onaardig album. Songs als "Sister Surround" en "21st Century Rip Off" hadden het in zich klassiekers te worden terwijl de rest van de songs het album nog lekker bij elkaar hield. Er zijn er die met minder doen hopen op een mooie toekomst.

Ook Origin Vol. 1 bevat een mooi aantal stevige nummers. Met "Believe I’ve Found", "Transcendential Suicide" en "Bigtime" krijgt het album al meteen een blitsstart. Dat originaliteit echter moeilijk te faken is, bewijst "Heading For A Breakdown", dat met de sample van Dusty Springfields "Son Of A Preacher Man" vergeefs naar meerwaarde zoekt. Zou Public Enemy in Zweden een onbekende groep zijn?

Eén van de lekkerste nummers is ongetwijfeld "Mother One Track Mind", wat volgens ons wel dé natte droom van de Gallaghers moet zijn: het nummer rockt en scheurt langs alle kanten. En dat vlak voor "Midnight Children", dat we besluiten tot één van de belachelijkste nummers uit de geschiedenis der rock ’n roll te kronen.

De lyrics ontbreekt het aan elke vorm van inspiratie en alsof dat nog niet genoeg was, werd actrice Jane Birkin ook nog eens op de koffie uitgenodigd om in het Frans te komen meekwelen. Al hijgend mag ze zich vier minuten lang een weg banen door dit nummer, en dat enkel en alleen met de woorden "Enfants de la nuit". Als goddeau ooit een nacht der wansmaak zal organiseren, dan weten we wie te nomineren, waarvoor onze dank. Dit nummer moet u gehoord hebben om het te geloven. Laat dit ineens die foute reden zijn om tot aanschaf van dit album over te gaan.

"Love Summer Dream" en "Royal Explosion (Part II)" brengen de plaat terug op de rechte baan, waardoor The Soundtrack Of Our Lives het pad van "Mother One Track Mind" kan vervolgen. "Wheels Of Boredom" doet ons even vermoeden dat deze band haar zwakke punten maar al te goed kent, maar wat maakt het ook uit? Een album als Origin Vol. 1 koopt u niet om de intellectueel uit te hangen.

Origin Vol. 1 besluit stevig met "Age Of No Reply" en dan heeft u de slecht verborgen ghosttrack "Piste 12" nog niet gehoord, die met een psychedelische solo in alle heerlijkheid mag outfaden. Daarmee is Origin Vol. 1 wat het is. Niets meer en niets minder, iets waar wij voorlopig meer dan genoeg aan hebben. Het wordt rustig uitkijken naar Origin Vol. 2.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

4 + achttien =