Monster Magnet :: Monolithic Baby!

Nick Oliveri wordt uit de Qotsa gezet voor zijn buitensporig partygedrag, het stoutste dat Chris Martin ooit gedaan heeft is een paparazzo een mep verkopen. Gelukkig is er nog Monster Magnet om ons van een stevige dosis sex, drugs en rock ’n roll te voorzien. Monolithic Baby! liet vier jaar op zich wachten en klinkt als vanouds: een heavy, spaced out kermis van vette riffs en schaamteloos meebrulbare refreinen.

De hoes vertelt het allemaal: achter de groep (traditioneel in een übercoole pose) verrijst een monoliet aan versterkers als de monoliet uit Stanley Kubrick’s 2001, A Space Odyssey. Monolithic Baby! is weer een Oud-Testamentische beuk in de onderbuik. Laat het headbangen vooral een aanvang nemen.

Met de groupie-ode "Slut Machine" wordt bepaald niet subtiel afgetrapt, in "Supercruel" gaat het al even gesofistikeerd "plug yourself on the hammer of god now", maar hey: het hoeft niet elke keer Bob Dylan te zijn. De nieuwe Monster Magnet is weer heerlijke no-brains-rock die de Neanderthaler in ons bovenhaalt en hem een volle pint in de handen drukt.

Net als de vorige albums is de single die het album voorafgaat een catchy riff-festijn van jewelste. "Unbroken (Hotel Baby)" is gemaakt om op een brede festivalweide, de benen in spreidstand, met de rechterhand het duivelsteken vormend, te worden meegebruld. Zes jaar geleden lagen we op Pukkelpop plat van het lachen met de cliché-rockposes van Dave Wyndorff, maar we stonden ook wel zwaar te rocken. Dat belooft dus alweer voor Werchter. Wedden dat die mietjes van The Darkness het in hun broek doen als Monster Magnet hen voor eens en altijd toont wat écht rock ’n roll is?

Wat valt er nog te zeggen over de zesde worp van de spacerockers? U moest al lang uitgebreid aan het headbangen zijn. Of nu net even niet, want "There’s Now Way Out Of Here" staat net op, de theatrale ballad die Wyndorf leende van Pink Floyd’s Dave Gilmour. Het is één van de twee covers op dit album, de andere is "The Right Stuff" van Captain Lockheed and The Starfighters.

In het laatste derde gaat Monolithic Baby! wat vermoeid klinken en zowel "Too Bad" als "Ultimate Everything" hadden wat ons betreft in Wyndorfs schuif mogen blijven liggen. Afsluiter "CNN War Theme" is daarentegen wel nog te pruimen en we denken de beelden van ronkende helikopters er zo bij. Als dat het Pentagon maar weer geen natte dromen bezorgt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijftien − vijf =