Howie Day :: Stop All The World Now

Het blijft dringen in het vakje Radiohead-wannabe’s. De Amerikaan Howie Day is echter origineel en zoekt het voorbeeld bij die andere Yorke: Andy, broer van, maar vooral frontman van het fel onderschatte Unbelievable Truth. Met Stop All The World Now smijt hij een prachtig popplaatje de oceaan over.

Van zijn onafhankelijk uitgebracht debuut Australia verkocht Howie Day in de Verenigde Staten op zijn eentje zo’n 30.000 stuks. Genoeg om platenfirma Epic te overtuigen hem te tekenen, een deftige distributie aan te bieden (hup, in één ruk op naar de 100.000 verkochte stuks) en kosten noch moeite te sparen voor opvolger Stop All The World Now: Day werd naar een Londense studio gevlogen en kreeg het gezelschap van doorwegende namen als Youth (The Verve, Crowded House, Dido) en Michael Brauer (Coldplay, David Gray, Starsailor) achter de knoppen. Dat Day marketinggewijs ook een prachtig snoetje heeft, zal het vertrouwen van Epic ook zeker niet ondermijnen.

Met Stop All The World Now moet Day die verwachtingen ook perfect kunnen inlossen. Dit is een poprockplaat in de vroege-Radiohead-traditie die zonder blozen naast een band als pakweg Travis kan gaan staan. Hij heeft de pakkende songs om menig meisjeshart sneller te doen slaan en een stem die zweemt naar die van Andy Yorke van Unbelievable Truth. Muzikaal tapt hij ook uit hetzelfde vaatje en nu die Ongelofelijke Waarheid al even de handdoek in de ring heeft gegooid zeggen wij daar geen neen tegen.

Bij wijze van auditief glijmiddel opent Stop All The World Now met de twee meest poppy nummers die Day onder zijn arm heeft zitten: "Brace" klinkt helder als een bruisend bronnetje in het bos, single "Perfect Time Of Day" drijft op een U2-baslijntje en zet aan tot meedromen. Daarna daalt het poppotentieel lichtjes, maar experimenteel wordt het nu ook weer niet.

Vanop Australia diept Day het prachtige "She Says" op. Was het op dat debuut nog een veredelde demo, hier komt een orkest de boel subtiel versterken. Een gitaar, zo warm dat ze je omhelst, een gemoedelijke besnokte bas en tot wiegen aanzettende drum: meer is niet nodig als daar bovenuit de stem van Day klimt en op de achtergrond een bedje strijkers rustig naar een hoogtepunt werkt.

Dat orkest doet ook mooie dingen op "Numbness For Sound" en zeker op "End Of Our Days" waar het een dramatische grandeur aan toevoegt. "You & A Promise" doet ons met zijn wijds echoënde sound vervolgens héél erg hard aan Novastar en Saybia denken en geeft in de outro nog een flard Crowded House mee.

Wat Day’s songs telkens nog een stapje hoger tilt is de doorleefde vertolking. Net als Tom Helsen legt hij hart en ziel in zijn stem. Het is iets wat echte songschrijvers verenigt: geen maakwerk, maar passie. Als je Day zijn smoeltje ziet, de grote namen achter de productie en de bedankjes aan de grote winkelketens in het cd-boekje leest, dan is de scepsis groot. De songs wijzen je echter alle elf terecht. Dit is klasse. Het woord "grote" laten we nog even weg want daarvoor moet hij nog iets meer afwijken van de gebaande paden. Tot dan is dit alvast uiterst genietbaar. Stop All The World Now bevestigt alle goeds dat ons na Australia over hem ter ore kwam en zet tegelijk een stap verder. Benieuwd naar wat volgt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie × vier =