Howie Day :: ”We willen natuurlijk iedereen tevreden houden”

Elk jaar is er wel één groep of zanger die met niet meer dan wat eenvoudige gitaarliedjes ons hart weet te stelen en een vaste gast in onze woonkamer wordt. Dit jaar viel de eer Howie Day te beurt, en geloof ons: dit wordt een grote. Al is er natuurlijk nog steeds die rechtszaak over een erg onverkwikkelijk incident die hem boven het hoofd hangt.

Het is de nachtmerrie van elke journalist: pas twee dagen na het interview op informatie uitkomen, waar je de artiest in kwestie over had moèten ondervragen. Wij hadden het bij deze aan ons been. We geven u kort de feiten, zodat u mee kunt praten met de Joepie-lezeressen die net hun Justin Timberlake-fixatie voor een ander leuk snoetje hebben verruild: eind maart is Howie Day gearresteerd toen hij na een show twee meisjes — die mee de tourbus waren ingeklommen maar toen van idee veranderden — niet zomaar liet vertrekken. Zoiets toch. In elk geval hangt hem nu een klacht boven het hoofd wegens "disorderly conduct, criminal damage to property and intimidation of a victim". Een Amerikaanse mondvol om uit te leggen dat er een gsm is gesneuveld toen hij niet wilde dat één van de meisjes de politie belde, en dat hij zich toch niet helemaal proper gedroeg. Wij wisten dat dus allemaal niet, u zult er hieronder dus niets over lezen.

Tot daar de roddelrubriek van onze gazet, voor meer informatie, geruchten en hysterische reacties verwijzen we u naar het officiële Howie-forum. Het nummer van tele-onthaal is ongetwijfeld ook niet moeilijk te vinden, mocht dat nodig zijn. Over naar de essentie: laten we niet vergeten dat onze schattige schavuit in de eerste plaats geweldige muziek maakt. In Amerika weten ze dat al sinds zijn zelfgefinancierde debuut Australia, hier moet het nog allemaal beginnen.
Howie Day: "Voor mij is dat net het leukste: je kunt mensen verrassen, je moet ze overtuigen,… Het is een sprong terug in de tijd voor me: back home speel ik gewoon een show en 2000 man slikt wat je ook doet. En ze hebben al verwachtingen tegenover je: er is druk om die ook te beantwoorden."

enola: De opnames van Australia bekostigde je zelf. Geen gemakkelijke zaak, veronderstel ik?
Day: "Voor een zelf gefinancierd en uitgebracht album was het zelfs behoorlijk duur. Fifty grand of zo. We namen het op in verschillende fasen: telkens ik genoeg geld bijeen had, trok ik een paar dagen de studio in. Een week studio leverde twee opgenomen songs op en dan was het weer de baan op voor een paar maanden tot ik genoeg geld had om opnieuw de studio te betalen. Toen het opgenomen was, verkocht ik het zelf."
"Al dat touren gebeurde in de periode voor elf september dus ik vloog heel wat af met mijn apparatuur in een paar koffers. En dan speelde ik wat voorprogramma’s en kleine shows, en zo spaarde ik geld op. In het begin zong ik grotendeels covers: als je onbekend bent en in bars speelt, wil niemand je eigen nummers horen. Het publiek wil drinken en bekende deuntjes horen, dus bracht ik covers en smeet er een paar van mijn eigen songs tussen. Langzamerhand werd dat voor de helft covers en de helft eigen nummers. Als mensen naar een bepaalde bar komen, speciaal om jou te zien spelen, dan kun je je dat wel permitteren.

enola: Had je een favoriete nummer, dat je graag coverde?
Day: "Niet echt. Ik speel de meeste regelmatig nog als ik met wat vrienden een pintje pak. "Brown Eyed Girl" zingen gaf me wel een kick. Het leuke was namelijk altijd om de oorspronkelijke artiest te gaan imiteren; ik probeerde als Van Morrisson te klinken in die song. That was a good laugh. De songs waar de mensen meezongen waren ook fijn."

enola: Je toerde dus erg lang met de nummers van Australia en was ze waarschijnlijk dus best moegespeeld. De fans lijken ze echter niet beu te raken. Sommige verwijten je dat Stop All The World Now gladder klinkt.
Day: "Yeah. Ik moet toch ongeveer drie of vier jaar met de songs van Australia getoerd hebben. Echt beu werd ik ze niet maar ik was toch blij een nieuw album en nieuwe songs te hebben."
"Ik heb inderdaad nogal de indruk dat mensen zo hard van mijn eerste plaat houden omdat het zo puur was. Fans die je al lang volgen, denken dat ze je bezitten, en als je dan door een grote platenfirma getekend wordt en plots singles uitbrengt, dan keren ze zich van je af. Stop All The World Now was echter wat ik moest doen: ik moest eens in een grote studio werken, mèt een orkest, zien hoe dat zat. Zoals de Stereophonics het zeggen: You Gotta Go There To Come Back, maar ik wist dat het ging gebeuren. Het is ook onvermijdelijk: elke keer als je een plaat uitbrengt, zullen er mensen zijn die het vorige werk beter zullen vinden. Dat maakt deel uit van het artiest-zijn. Je kunt echter niet anders: steeds maar hetzelfde doen zou vervelend zijn.

enola: Dat orkest en de grote namen die aan Stop All The World Now meewerkten, zullen wel een forse investering van je platenfirma gevraagd hebben.
Day: "Nogal. The whole nine yards. En het beangstigende is nu dat ze die investering er natuurlijk ook uit willen halen. Ik zou de dingen iets minder groots willen aanpakken voor de volgende plaat want het legt echt veel druk. Ik weet immers hoeveel de plaat gekost heeft en kan dus perfect berekenen hoeveel Epic moet verkopen om uit de kosten te geraken. Niet dat ik er mij druk om maak: ik verdien meer aan de verkoop van mijn t-shirts, maar we willen iedereen tevreden houden natuurlijk. En dan moet ik genoeg verkopen. Tot nu loopt het echter goed, geloof ik, en zijn ze tevreden."

enola: Had je iemand voor ogen, wiens status je wilde bereiken toen je met muziek maken begon?
Day: "De akoestische shows van Dave Matthews inspireerde me erg toen ik vijftien was. Waar ik opgroeide (Bangor, een gat in de staat Maine, mvs) kom je met niet zoveel muziek in aanraking — het is er niet bepaald een cultureel mekka — dus die show blies me wel omver. Het was één van de eerste optredens waardoor ik muzikant wilde worden. En er waren natuurlijk een hoop sterren die ongeveer iedereen beïnvloed hebben. Ik heb altijd opgekeken naar iemand als Bono: die heeft niet alleen een geweldige stem, hij is ook cool en nog een Goede Mens ook. Ik hou van zangers die hun emotie in hun lijnen leggen, waarvan je voelt dat ze het menen."

enola: Blijf je solo-artiest of ga samen schrijven nu je een groep hebt?
Day: "Ik kijk er in elk geval naar uit om de volgende plaat te schrijven in het besef dat ik nu mijn eigen band heb. We zullen op elkaar ingespeeld zijn, mekaar al kennen. Bij het opnemen van "Stop All The World Now" stapte ik immers met mijn demo’s de studio in, en daar stonden al die muzikanten plots. Met hen heb ik dan de arrangementen gemaakt. Als ik nu terug ga opnemen, ga ik een stuk meer op mijn gemak zijn omdat we de songs live al hebben ingeoefend samen."
"Het is grotendeels dezelfde band als die waarmee ik die plaat opnam, maar iemand als Simon Jones (vroeger van The Verve, mvs) is er natuurlijk niet bij. Ik heb nog niet met hen samen geschreven: daar moet ik in juni eens tijd voor maken, al schrijf ik mijn songs meestal alleen. Maar nu ga ik misschien toch een beetje met hen schrijven: het zorgt misschien voor andere invloeden."

enola: Is er een bepaalde reden dat je "She Said" van op Australia terug oppikte voor de nieuwe plaat?
Day: "Epic wilde dat. In de Verenigde Staten was het ook de nieuwe single. Het is het nummer dat het meest wordt opgepikt van Australia, dat de mensen meezingen. En: ik wilde er sowieso een versie met band van hebben. De originele versie was uiteindelijk niet meer dan een demo."

enola: Je hebt lang solo gespeeld, en wat jou daarbij zo interessant maakte is dat je blijkbaar niet gewoon de singer-songwriter komt spelen, maar aan de slag gaat met een batterij aan effectenpedaaltjes. Hoe is dat gegroeid?
Day: "Ik ben net als iedereen begonnen met een microfoon, een gitaar en een versterker, maar ik werd dat al snel beu. Het is ook zo voorspelbaar: iemand die het podium opstapt, wat zingt en gitaar speelt. Dat spelen met pedaaltjes pikte ik op toen ik het voorprogramma van Joseph Arthur deed, die gelijkaardige dingen doet. Mijn mond viel open van verbazing: dat was echt cool. Dus ben ik met dat soort pedaaltjes beginnen spelen wat uiteindelijk evolueerde tot de warboel van effecten die het nu is als ik solo optreed."

enola: Had Tori Amos enige tips voor je toen je haar voorprogramma speelde? "Knuffel eens een boom" of zo?
Day: (lacht) "Neen, dat niet, maar ze was cool. Ze gaf me de grote speech, de "welkom op een major-label"-preek: dat ik me niet mocht laten beïnvloeden, me niet laten vertellen wat ik moest doen. En dat was interessant. Ze is altijd heel geloofwaardig geweest, zelfs als major-labelartieste; Leuk dus om dat van haar te horen."

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

een × een =