Thou :: I Like girls in Russia

Vrienden uit Vlaanderen: het gaat goed met Thou. Door de media
uitgeroepen als meest onderschatte Belgische hoop in bange dagen,
blijven deze mensjes uit Gent naarstig werken om van die ellendige
titel af te raken. Want Thou verdient beter, veel beter. Wie hun
eerdere composities al wist te appreciëren, zal dankzij deze zesde
langspeler opnieuw ondergedompeld worden in de vocale hoogstandjes
van frontman Bart Vincent en diens levensgezellin/frontvrouw Does
De Wolf. Al zijn het niet enkel de stemmen die me dit keer bij de
keel hebben gegrepen.
Laat ons beginnen bij het begin. Het ensemble trok vorig jaar
gedurende 3 weken naar Bretagne, om in het gezelschap van niemand
minder dan John Parish ‘I Like Girls in Russia’ uit de grond te
stampen. (Heere Parish staat ondermeer bekend voor producties van
PJ Harvey en diens eigen werk uiteraard…) Dat het niet hun eerste
samenwerking betreft – Thou werkte reeds met Parish aan ‘Put Us In
Tune’ – kan je aan deze plaat echt wel horen. Parish laat Thou
klinken zoals het moet: vaak heel poppy, rockend als het nodig is
en vooral heel vertederend. ‘Can’t Get’ is een goed voorbeeld van
een popnummer dat in den beginne wat onwennig de oren binnendringt
maar na de derde luisterbeurt heel gemakkelijk een onuitwisbare
indruk nalaat. Om maar te zwijgen van de single ‘I Won’t Go To
Nashville’, een nummer dat hier meermaals per dag door de boxen
schalt. Gewoonweg fantastisch hoe die gitaren het einde invullen.
Toen ik het voor de eerste keer hoorde, deed het nummer me wel
ietwat aan ‘Smoke On The Water’ denken, maar dat maakt het net nog
moeilijker om de song zomaar aan de kant te schuiven. ‘Scotty’
klinkt bij momenten heel dreigend, terwijl ‘Roam’ en ‘Kickin’ in de
categorie high quality poprock vallen. ‘Lovely Joe’, dat
onmiskenbaar van de hand van Does De Wolf is, klinkt dan weer een
tikje Gainsbourg, speels en een beetje donker. En dan komt het
beste nummer: ‘Breakin’ Up The Heart of a Girl’, een bloedmooie
melodie van mister Vincent. Hier verzorgde Herbert Lanckhorst (Das
Pop) de strijkpartijen. Sondre Lerche, Noors singer/songwriter, is
het eerste wat mijn gedachten doorkruist. Gewoon subliem. ‘Love
Passion’ is pure pop, om de naam Das Pop niet al te luid te roepen.
‘No Love’ en ‘Dizzy Daydream’ bevatten ontzettend frisse, goeie
riffs. Met afsluiter ‘Affection’ laat Does haar zeemzoete stem nog
één keer over u heen gaan. Een must voor elke rockliefhebber met
zelfs maar een zweempje chauvinisme in het bloed.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

15 + 5 =