Meskerem Mees :: Caesar EP

Wat komt er na Julius? Juist, ja. De Caesar-EP dus. Omdat Meskerem Mees niet vies is van een flauwe mop. En omdat ze toch een kast leeg te maken had, nu ze van plan is het folkmeisje in zichzelf los te laten.

Want klaar is die kees dus wel. Dat was al duidelijk toen we haar een jaar geleden over dat debuut spraken, vandaag is ze daar nog duidelijker over: ‘ik heb een beetje een uitdaging gemist de laatste jaren’. Ok dan. Maar eerst Caesar, dus: een EP, waarvoor ze opnieuw met producer Koen Gisen in de studio dook om oude en nieuwe nummers samen tot één geheel te smeden.

Niet dat per sé veel werk vroeg. Opener “The City” is zo oud dat we gewoon een smartphone-opname van vijf jaar geleden te horen krijgen. Veel oppoetsen moest niet, en het is straf om te horen hoe volgroeid Mees – op dat moment ook maar gewoon een puber met dromen – toen al klonk. De tekst mag dan nog wat naïef zijn, het gitaarspel was al vol vertrouwen.

Trok verder mee de studio in: cellist Frederik Daelemans, die “Try You Might” een heerlijk melodische break meegeeft; een meesterproef die het nummer optilt uit zijn pure singersongwriterij. “Doesn’t Matter” is dan weer mooie trippelfolk, maar het is het heerlijke verhaaltje “Charlemagne” die de vlag van de folk het hoogst houdt. Of neen; die cover van traditional “Cod Liver Oil And Orange Juice”, dat is natuurlijk wel helemaal the real deal.

Om maar te zeggen: op Caesar wijzigt Meskerem Mees geen iota aan de succesformule die haar naar winst in de Rock Rally bracht en die haar zoveel festivaltenten stil deed krijgen (respect daarvoor). Het voelt bijna gek om te beseffen dat dit een afscheid is van deze vorm – ze is er zo goed in.

Maar tegelijk snap je het wel. Wie zo jong al het van topzwaar sarcasme doordesemd “Best Friend” heeft geschreven, heeft het spel uitgespeeld. ‘Op creatief vlak heb ik precies nog maar mijn pink opgeheven’, liet ze in datzelfde interview optekenen. Het klinkt arroganter dan Liam Gallagher, maar wie haar één keer sprak weet hoe dat er uit is gekomen: droog en feitelijk, quasi-verbaasd. Meskerem Mees weet dat er meer in haar zit, en je weet dat ze dat waarschijnlijk niet verkeerd inschat.

Het zal ongetwijfeld nog even duren voor we horen waar dat toe leidt, maar tot dan is er deze Caesar-EP. We hebben al slechtere overschotjes gehoord.

8.5
Sony
MayWay
Beeld:
Anneke D'Hollander

verwant

Blues Peer :: Schot in de (zomer)roos

26 mei 2023

De tweede editie van het vernieuwde bluesfestival in Peer...

Eindejaarslijstje 2022 van Matthieu Van Steenkiste

Raar jaar. Toen het begon, zaten we nog binnen,...

Cactusfestival 2022 :: Het geluid van een dozijn motoren

Het Cactusfestival beloofde dit jaar, met een affiche die...

aanraders

Grace Ives :: Girlfriend

Taylor Swift zwalpte in haar huwelijksbootje op The Life...

The Me In You :: Ida Fischer is niemand 

Al dan niet bewust wist The Me In You...

The Rats :: Boxing Days

Of het nu om oudere (post)punkiconen als Gang Of...

Diverse :: Help(2)

‘War! What is it good for?’ Het antwoord is...

Kunde :: Latebloomer

In 2026 kijken we al lang niet meer verbaasd...

recent

Dead Man’s Wire

Gus Van Sant, was een van de boegbeelden van...

Juste une Illusion

Een trailer die voorbijglijdt op de tonen van Un...

Godspeed You! Black Emperor

13 april 2026Trix, Antwerpen

Twee avonden Trix werden uitverkocht, de helft daarvan in...

Snail Mail :: Ricochet

Wie Snail Mail nu pas leert kennen, zou nooit...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in