Etienne Davodeau, Christophe Hermenier & Joub :: Luchtwegen

Zonder kleerscheuren vijftig worden, het is Yvan niet gegeven. Net als de meesten van ons, probeert hij er echter het beste van te maken.

Wat doet dat met een mens, vijftig worden? Volgens zij die het kunnen weten, valt het allemaal best mee. Maar Yvan, het hoofdpersonage van Luchtwegen, staat op het moment dat hij die symbolische leeftijd bereikt, op een kruispunt.

Afgaand op zijn uiterlijk, zou je Yvan een pak ouder schatten dan de vijftig jaar waar het allemaal rond te doen is. Niet onlogisch: de man kreeg op korte tijd de ene tegenslag na de andere te verwerken: hij verloor zijn job en allebei zijn ouders kwamen te overlijden. Bovendien is het contact met zijn kinderen beperkt en is zijn vrouw Florence werkzaam in Taiwan. Het heeft er dan ook alle schijn van dat zijn huwelijk aan het verkruimelen is.

Yvan ruilt Parijs in voor het besneeuwde platteland, waar hij bij jeugdvrienden tijdelijk onderdag kan krijgen. In hun zolder wil hij zich buigen over dozen met daarin de levens van zijn ouders en zijn eigen jeugd. De combinatie van terugblikken op betere tijden en het tegelijk omgaan met een schijnbaar uitzichtloze situatie, hebben een niet al te beste impact op de moraal van de prille vijftiger, die zich afvraagt wat hij nu eigenlijk nog met de rest van zijn tijd moet of kan aanvangen.

Net zoals de auteurs van het boek, maakte Yvan als prille twintiger het verjaardagsfeest mee van een hem onbekende man, die vijftig werd. Een been in het graf, was de conclusie van de auteurs op dat moment en zo redeneerden ook Yvan en zijn vrienden, die de avond van het verjaardagsfeest hun leven in een andere plooi legden. Wanneer hij zijn eigen sterfelijkheid in de ogen kijkt, begint het tot Yvan door te dringen dat het leven iets is dat ons grotendeels overkomt.

Luchtwegen heeft daardoor iets universeels: je hoeft geen witte vent van vijftig te zijn om je in Yvan te herkennen. Of in een van de andere, vaak stugge, personages die in en uit het verhaal lopen. Iedereen probeert er, vaak eerder klungelend dan weldoordacht, het beste van te maken. Wie met dat ietwat vage uitgangspunt toch een boeiend boek weet af te leveren, verstaat zijn vak als stripmaker. Reken het auteurstrio van dit werk dan ook gerust tot lovenswaardige ambachtslui.

7

recent

Rock Herk 2024 :: Lieve jongens zonder schaamte

Een jarig festival vraagt om een feestje, Rock Herk...

Fremont

“Mensen met herinneringen schrijven de mooiste dingen.” Dat krijgt...

Luigi Critone & Gipi :: Aldobrando

De Italiaanse vakmannen Luigi Critone en Gipi maakten van...

Haruki Murakami :: De stad en zijn onvaste muren

In 1987 brak Haruki Murakami (1949) door met zijn...

Bart Schoofs :: Morgen weer een brt – Kind aan huis

Online mag Bart Schoofs dan behoorlijk aanwezig zijn met...

aanraders

Ray Monk :: Wittgenstein. Een biografie

In 1987 publiceerde Brian McGuinness het eerste deel van...

Michel Foucault :: Geboorte van de Kliniek

De Franse filosoof Michel Foucault (1926-`84) toonde in zijn...

Tom Holland :: Rubicon – Pax

Sinds de eeuwwisseling geldt Tom Holland als een van...

Herman Koch :: Ga je erover schrijven?

In 2020 kreeg de Nederlandse auteur en voormalig televisiemaker...

Haruki Murakami :: De stad en zijn onvaste muren

In 1987 brak Haruki Murakami (1949) door met zijn...

verwant

Etienne Davodeau :: De Schele Hond

Etienne Davodeau maakte in 2013 al een van dé...

Etienne Davodeau :: Het grondrecht

Etienne Davodeau trok te voet half Frankrijk door...

Strips van het jaar 2022

Giulio Macaione – Sirocco  De lancering van de nieuwe uitgeverij...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in