The Third Wife (Vo’ Ba)

Op het Mooov Festival 2019 won The Third Wife de UniversCiné prijs. Normaalgezien stond een bioscooprelease gepland, die nu wordt vervangen door het uitbrengen van de film op verschillende VOD – platforms. U kan dit kleinood vanaf vandaag bewonderen via Lumière.be, Dalton.be en via UniversCiné

Van bij de start is het Vietnamese The Third Wife een film met een dwingende visuele kracht: een boot die over een quasi roerloze stroom drijft, een zwijgzame jonge protagoniste die voor zich uitstaart en een overweldigend sensueel kleurenpalet. Het vaartuig brengt de veertienjarige Ong Ba ergens in het Vietnam van de negentiende eeuw, naar haar huwelijk met een man die ze nog nooit ontmoet heeft. Gedurende de tien eerste woordeloze minuten, loodst cineaste Ash Mayfair ons binnen in een wereld, plaats en tijd en creëert ze een ragfijne betovering die de hele film lang zal worden volgehouden.

Mayfair draaide eerder reeds een reeks kortfilms, maar onthult in dit langspeeldebuut een onwaarschijnlijk subtiel filmisch talent: dit is een van de meest bedwelmend mooie filmervaringen die u dit jaar zal ondergaan (de prent dateert als uit 2018, maar komt nu pas naar Europa na een reeks prijzen te hebben gewonnen op verschillende festivals).

We zien hoe het jonge meisje op haar huwelijksnacht door de heer des huizes ontmaagd wordt (het witte doek met de bloedvlek hangt de volgende dag voor iedereen zichtbaar op het binnenplein) en zich vervolgens voorzichtig probeert aan te passen aan het leven te midden van een nieuwe familie en aan de zijde van de andere twee echtgenotes. De onderlinge status van de vrouwen hangt af van het al dan niet baren van een zoon, maar ook van de voorliefdes en gunsten van de echtgenoot, die vaak op doordachte manier worden bespeeld en afgedwongen. Tussen de dames heerst dan ook zowel vriendschap en solidariteit, als een gespannen vorm van niet uitgesproken rivaliteit. De stille manier waarop rituelen en gewoontes het dagelijkse leven domineren, leidt echter tot botsingen en diepe pijn. Er gebeuren in het leven van Ong dan ook vreselijke dingen en regelrechte drama’s, voordat The Third Wife ten einde loopt, maar dit is geen film van grootse emotionele crescendo’s. Alles wordt geobserveerd op een serene en contemplatieve manier, maar uit die stille, beschouwende blik, groeit wel een ongelooflijke krachtige, emotionele ervaring.

Die ervaring heeft alles te maken met de manier waarop Ash Mayfair haar film visueel opbouwt. De camera is weinig beweeglijk, maar sluipt zachtjes door de scènes heen, met grote aandacht voor summiere details en composities. Een treffend voorbeeld is een wezenloos mooi moment na een slecht afgelopen zwangerschap, wanneer een van de oudere echtgenotes in een veld voor zich uit zit te staren. Het jonge hoofdpersonage loopt langs en heel langzaam ‘pant’ de camera naar links, op knappe manier de algehele compositorische aspecten van het beeld respecterend. Het grootse aan die beweging is de manier waarop Mayfair en haar DOP (Chananun Chotrungroj, die terecht een ‘Independent Spirit Award’ won voor de sublieme kleurenfotografie) erin slagen om op elk moment een klein deeltje van de felrode stoffen die hangen te drogen, in het kader te houden en zo het palet van de opname optimaal te houden. Dit soort zaken suggereert de hand van een meester en het is opmerkelijk hoe goed de debuterende cineaste erin slaagt om zich die nuances al op schitterende manier eigen te maken. De tableaus die de film opvoert zijn overweldigende esthetische ervaringen, die in hun delicate schoonheid refereren aan de landschapsschilderkunst van Constable of de school van Barbizon, al komt ook Monet veelvuldig voor de geest.

Het is bij het aanschouwen en ondergaan van dit kleine meesterwerkje dan ook overduidelijk dat met Mayfair een nieuwe cineaste is opgestaan die denkt in beelden. Om het met de woorden van François Truffaut te zeggen – toen die de films van respectievelijk Howard Hawks en Nicholas Ray bejubelde: ‘inspiratie, poëtische intuïtie, het kader van een shot, een idee in beeld’ … een betere omschrijving van de sensuele en tactiele cinema die The Third Wife biedt is nauwelijks denkbaar, zelfs al is die beschrijving dan meer dan een halve eeuw oud.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

9 + 3 =