Een prachtige zomerdag, maar bij valavond overvalt u dat weemoedige gevoel dat ook deze dag eindig is en dat het leven veel te zelden zo perfect is. Wat u verhindert verder onbevangen van die momenten te genieten. Dat gevoel capteert Few Bits perfect op een uitstekende, sfeervolle plaat die beloftes inlost én er meteen nieuwe maakt voor de toekomst.
Een juweeltje was het, dat titelloze debuut dat drie jaar geleden nog verscheen bij Zeal, dat een patent heeft op zulke debuten. Subtiele droompop geweven rond de stem van Karolien Van Ransbeeck, die het gevoel van ingetogen verlangen stembanden gaf. Een plaat die per luisterbeurt ietsje meer geslepen werd, tot op de dag van vandaag. Een plaat ook die enkele deuren geruisloos openzette: toeren met The War On Drugs bijvoorbeeld. En dat laatste laat zich horen.
Want wat is deze band gegroeid de afgelopen drie jaar. Big Sparks drijft net als op het debuut op één heerlijke, licht dromerige mood, maar gitaren kringelen, echoën, sprankelen en doen prachtige melodieën glinsteren zoals de zon een wateroppervlak. Dit zijn drie stappen vooruit terwijl één al genoeg wasgeweest. Big Sparks staat met één been in de jaren tachtig, het andere in de jaren negentig, met het hart nog steeds in een gebroken relatie en met het hoofd in wat morgen brengen zal: een lange, succesvolle tour die de volgende stap vooruit al aankondigt.
Vergelijkingen zijn gevaarlijk, maar als we de mood van Big Sparks moeten vergelijken, laat het dan met Wish van The Cure zijn. Nog zo’n plaat met beide benen in twee decennia, waarop Smith als vanouds scherven van een gebroken hart opraapt die echter af en toe glinsteren in een weifelende zon. Dat is Big Sparks. Van Ransbeeck kan niet anders dan autobiografisch schrijven zegt ze zelf, wat een wederom doodeerlijke plaat oplevert over vallen en weer opstaan.
Van Ransbeecks teksten zoeken de nooduitgang naar dromen of jagen regenbogen achterna, weemoedige zanglijnen zijn de ruggengraat van de plaat, maar de band houdt die songs strak in het gareel, met telkens welgemikte gitaarlijntjes en ritmes die hen met een vleeshaak in uw hart en hoofd hangen: “Summer Sun”, “Big Sparks” en “Anyone Else” zijn pareltjes in die categorie. Meer nog dan op het debuut slaagt Few Bits er ook in eentonigheid te vermijden: single “Do Your Best” en “Set You Free” schilderen een feller portret met dezelfde klankkleur. Op “Chasing Rainbows” en het prachtige “Days” gaat de zon finaal onder.
Meer nog dan op het debuut meet Few Bits zichzelf zo een eigen smoel aan, die de deuren die de afgelopen jaren op een kier zijn komen te staan nog verder moet openbeuken. Net als het debuut een album dat per luisterbeurt dieper inhakt. Het regent Belgische releases deze weken, maar als er één plaat is die echt aanklopt bij het hart, is het deze Big Sparks. Voor wie diepgang wil in de zomer, of warmte in de winter. Voor iedereen en altijd dus. Dat ze maar veel postkaartjes uit het buitenland sturen.
