Lower Dens :: Escape From Evil

Op hun derde plaat neigt Lower Dens wel erg hard naar het geluid van stadsgenoten Beach House. Ze hebben geluk dat dat een uitstekende referentie is.

Met Twin-Hand Movement en Nootropics hadden Jana Hunter en haar groep al twee albums op de wereld losgelaten. Daar waar hun onschuldige indie vroeger elementen van post-rock incorporeerde, slopen er gaandeweg meer synthesizers in het klankenpallet en werd hun geluid steeds toegankelijker. Het nieuwe Escape From Evil bevestigt die trend resoluut, al kruist de band met deze derde wel overduidelijk de degens met een andere act uit Baltimore: het geweldige Beach House.

En het is niet alleen de stem van Hunter die associaties met die groep oproept. Ook de subtiele synthesizers en lichtjes in chorus gedrenkte gitaren doen de vergelijking met Beach House alle eer aan. Het gaat zelfs zo ver dat “Quo Vadis”, “Your Heart Still Beating”, “Electric Current” en afsluiter “Société Anonyme” als schaamteloze klonen bestempeld zouden kunnen worden, ware het niet dat de nummers zo verdomd poppy klinken. De rookgordijnen die Beach House doorgaans met de synthesizer optrekt, worden hier immers ondersteund door een echte drummer in plaats van een computergestuurde ritmesectie, met een meer open geluid als gevolg. Op zich is dat goed nieuws. Maar toch verwacht men van een band dat ze meer en meer hun eigen niche gaan creëren naarmate hun carrière vordert en dat doen die van Lower Dens dus niet met hogergenoemde nummers.

Gelukkig is dat niet het hele verhaal: op andere momenten klinken Hunter en haar kompanen eerder als een eigenzinnige mengeling tussen een lichtvoetiger The War On Drugs en het dromerige van Neon Indian, overgoten met een extra vleugje eightiesnostalgie. Het vooruitgestuurde “To Die In L.A.” is als een Hollywoodiaanse koortsdroom die op schitterende wijze het organische met het zweverige en de nuchterheid met de glamour verbindt. En ook het door bezwerende gitaren gedragen stukje synthpop dat “Non Grata” heet, mag zeker gehoord worden. Wanneer Hunter “I will treat you better” zingt in het meest beklijvende refrein van de plaat, knoopt “Ondine” echter opnieuw aan bij de Beach House-traditie. En dan blijft de luisteraar achter met de zelfde vraag die hem al de hele dag plaagt: wat zit er in het water in Baltimore?

Escape From Evil is zeker genietbaar voor liefhebbers van synthpop en dromerige gitaarmuziek, maar het probleem is dat er nog een ander groepje rondloopt dat die prijzen al eerder claimde. En dus vist Lower Dens enigszins achter het net. “Beter laat dan nooit”, zou een optimist zeggen, al zou hij daarmee wel in clichés vervallen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × vijf =