Taylor McFerrin :: Early Riser

Debuutplaat Early Riser van New Yorker Taylor McFerrin is kundig en met veel gevoel geboetseerd. Ze is een gestroomlijnde, rauwe melange van jazz, soul, hiphop en elektronica, die warm en donzig aanvoelt en de geest onafgebroken op sleeptouw neemt.

Taylor McFerrin is al even doordrongen van muziek als zijn vader Bobby McFerrin. De jongeman is een multi-instrumentalist, singer-songwriter, producer, beatboxer en dj. Early Riser knipoogt naar zijn EP Broken Vibes, die in 2008 uitkwam. De langspeler omvat dezelfde contrasten: ze is gecreëerd met instrumenten en elektronica, en ze klinkt als een kruising van precisie en ongedwongen exploratie. Wel is het geluid diverser. Dweepte het vroeger vooral met broken beat, dan is het nu gelijkmatig geïnspireerd op freeformjazz, 60’s/70’s soul, hiphop en elektronische muziek. Een veelheid aan invloeden die evenwel gesmeed zijn tot een eigen geheel, dat soepel in elkaar loopt. De muziek is doorspekt met vloeiende schakeringen. Op het groovy “Already There” gaan de bas van Thundercat, het pianospel van Robert Glasper en de percussie van Marcus Gilmore mooi samen. “Stepps” is een vlekkeloze samensmelting van synths en stotterende beats. Op “PLS DNT LSTN” verglijden vogelgekwetter en sinistere tonen moeiteloos in een kolkende chaos van drums, basgitaar en Rhodespiano.

Het is een souplesse die meevoert, en ons bij momenten zelfs onze notie van tijd en plaats doet verliezen. “Postpartum” en “Degrees Of Light” zijn soundscapes waarbij we in gedachten met een kop dampende koffie in de hand turen door een raam, dat uitkijkt op een stad waar de zon in de verte opkomt. Bedwelmende rust voor de drukte van de dag zich ontketent. Op het eerste nummer ontvouwen langgerekte tonen, gebons, field recordings, piano en ingehouden gezang geleidelijk tot een wirwar van synthesizergeluiden en drums. “Degrees Of Light” vlijt zich in lieflijke bliepjes en beats. Tijdens het broeierige “Invisible/Visible” wanen we ons dan weer op een boot die dobbert in een mangrovewoud. Indringend, sereen gezang van Bobby McFerrin en getjilp versmelten met beats, en lopen uiteindelijk zoetjesaan over in een aanlokkelijk samenspel van drumroffels, bas en pianotoetsen van de Braziliaan Cesar Camargo Mariano.

Ook de andere met vocals opgesmukte songs bekoren. “Decisions” met Emily King slingert tussen ingetogen en zweverige momenten. Bedaarde en weelderig macabere zangpartijen verstrengelen met bassen en knisperende elektronica. Het is een combinatie die onze aandacht meteen gijzelt en gaandeweg een glimlach om onze lippen doet spelen. Op “The Antidote” zucht, zingt en rapt Nai Palm van de Australische future soulband Hiatus Kaiyote innemend in een aantrekkelijke wildernis van synths, samples, gekneusde beats en funky gitaar. “Florasia” is een hypnotiserende rit door een landschap van gloeiende deuntjes en kronkelende percussie. Op “Place In My Heart” gaan gitaar, stompende beats en getinkel hand in hand met de breekbare, emotiegeladen stem van RYAT. En evengoed de interludes luisteren aangenaam weg. “4 AM” etaleert snedig, energiek drumspel. “Blind Aesthetics” wentelt zich in een betoverend, dauwfris decor van duistere en fonkelende klanken.

Early Riser getuigt van bezieling en sterk vakmanschap. De muziek zit knap ineen en is doorvoeld. Het is een album dat intens doet genieten.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twee × 1 =