Niet alleen Albert Heijn stormt onze grens over. Ook De Staat komt beukend en brallend van boven de Moerdijk. Niet met lage prijzen of typisch Hollandse pepernoten, maar met gitaargeweld en stoer gezang.
De Nijmeegse band rond Torre Florim zet met I CON de albumteller op drie. Werd debuut Wait For Evolution nog met enige scepsis onthaald, dan ontstond er bij Machinery een consensus dat de rauwe rock van De Staat te nemen of te laten is. Dat inhoudelijke stramien wordt voortgezet op I CON: opnieuw grootse gitaaruithalen die dit keer niet wars zijn van subtiele instrumentkeuzes.
Stoere rock opnieuw, die op het eerste gehoor arrogant klinkt, maar waar wel ambitie in schuilt. “All Is Dull” gaat tekeer als een hond met hondsdolheid, terwijl “Build That, Buy That” dankzij een fluitdeuntje een verdwaalde kabouter anachronistisch kan doen dansen op een jaren zeventig progrockmusical over de bankencrisis: “Hello money, hello bank/Buy me shelter, be my friend/I will borrow, you will lend”.
De Staat pleit op deze cd voor iconische figuren, ruwe bolsters en oplichters. Nummers als “Refugee” en “Wonderer” zijn met hun wijd dragende gitaren en zang erg aanstekelijk om datzelfde imago aan te meten: sigaretje bietsen maar en boord van je leren jekker omhoog.
Toch lijkt “Make Way For The Passenger” misschien een knipoog naar de Koning der Podiumstoerheid Iggy. Diezelfde reputatie krijgen ze door dit album niet voor een lage Albert Heijn-prijs. Zo heeft “Get It Together” wel een groove, maar dat blijkt geen Mexican wave te zijn die uit zichzelf voortbeweegt en ook al wil “Witch Doctor” in het thema blijven en bang maken, de quasi-metalgitaren zijn iets té.
I CON is geen massief blok steen waar je met een vuistslag door moet. “Devil’s Blood” klinkt door synths en sferische stem een pak dromeriger. Ook “I’ll take you” is suggestief en luchtig als een parfumwolk die blijft hangen. In een aantal verschillende nummers zit dus gelukkig een instrumentenmozaïek, hoewel de verschillende schakeringen in bijvoorbeeld “Input Source Select” niet voor het verhoopte esthetisch effect zorgen.
De nummers van I CON zorgen voor een soort injectie aan testosteron, maar van de drive van deze hormonenkuur is het effect onvoorspelbaar en sommige nummers missen hun werking. Het blijft een dubbeltje op z’n kant: enkele nummers op deze plaat zullen live wellicht wel het resultaat hebben dat ze op plaat misten.
Wie toch ineenkrimpt van zo veel gitaargeweld, kan met een gerust hart op zoek gaan naar De Speeldoos, dat ander project van Torre Florim met Roos Rebergen van Roosbeef. Vertrekkend van teksten die geschreven zijn door mentaal gehandicapten zorgen Florim en co voor meer muzikale subtiliteit. Voor elk wat wils dus, een beetje zoals Albert Heijn.
De Staat speelt op 18 december in De Vooruit (Gent).
