Yelle :: Safari Disco Club

De laatste twintig jaar scoorde Frankrijk zelden goed op het Eurovisiesongfestival. Julie Budet, nom de plûme Yelle, zou een geschikte kandidaat zijn die naar de titel kan dingen met haar frenchpop. Op Safari Disco Club kneedt de schattige Bretoense een potpourri van electronica tot foute europop. Het zoveelste one-hit-wonder, meer niet.

{image}

Twee jaar geleden introduceerde Yelle de tecktonikhype in België. De remix van “A Cause Des Garçons” die haar compaan Tepr voor zijn rekening nam, was het begin van een jaar vol irritante electronica, extravagante kledij en hilarische, doch debiele danspasjes. Wat betreft marginaliteit zat het genre op dezelfde golflengte als de gabbercultuur, maar Yelle onderneemt met Safari Disco Club een poging om dat verleden definitief achter zich te laten.

U vraagt zich ongetwijfeld af waarom we de achtentwintigjarige zangeres nog een tweede kans geven. Het antwoord is even eenvoudig: de Française beschikt over de looks en flair om internationaal potten te breken, en mits enig schaven aan haar geluid zou ze best leuke pophits kunnen scoren. Er was op debuut Pop-Up niet meer dan geforceerde electropop met uiterst irritante teksten terug te vinden, maar single “Safari Disco Club” was een maand geleden een aanzet tot verbetering die onze interesse wist te wekken: deze keer leek er wél nagedacht over de songs. Niet alleen klinkt Yelle veel volwassener en heeft ze goed naar bands als Chromeo en Daft Punk geluisterd, ook het speelse van pakweg Katy Perry (het geluid dat u hoort is dat van onze hoofdredacteur die zucht “Katy Perry op goddeau, daar gaat onze reputatie.”), maakt van Safari Disco Club meer dan een herkauwen.

Ook deze keer deed Yelle beroep op muzikaal brein Tepr, maar desniettemin gaat ze opnieuw onderuit over dezelfde bananenschil als op de vorige plaat: kinderachtige teksten die de songs stuk voor stuk hun charme ontnemen. Met “Safari Disco Club” lijkt het nochtans even of het jeugdig enthousiasme van Pop-Up wordt ingewisseld voor complexloze pop. De song koppelt tribale percussie aan aanstekelijke eightieselectronica en een catchy refrein met kleurrijke verpakking. Het is de perfecte meezinger voor de zomerfestivals, maar al snel blijkt dat Yelle nog steeds hetzelfde kleine meisje van twee jaar geleden is.

Hoe verder de plaat vordert, hoe meer Kate Ryan door ons hoofd begint te spoken; foute beats beginnen de bovenhand te nemen, en banale zinsneden als “je chante et je pleure comme un enfant” versterken enkel de gelijkenissen met de Kempense zangeres. Hoewel het muzikale front van Tepr het gevecht aangaat met de kinderrijmpjes van Yelle, moet de radiopop van “C’est Pas Une Vie” en “Chimie Phisique” onderdoen voor de flauwe zanglijnen. Safari Disco Club verdrinkt overigens constant in een bad vol overbodige effecten; Yelle’s stem begint al snel te vervelen, en Tepr opteert voor verschrikkelijke synths die zo zijn weggeplukt uit de meest foute Europop-hits.

De combinatie van die synths en agressieve, pompende beats halen in “Mon Pays” de donkere kant van Yelle naar boven, en de opbouwende electro van “La Musique” is de song die belet dat Safari Disco Club helemaal ten onder gaat. Voor één keer wachten we drie minuten lang vol spanning op een climax die er nooit komt, maar het werkt wel; de loops werken hypnotiserend, de percussie kleurt binnen de lijntjes en niet de stem, maar opwekkende synths nemen het plaatje op sleeptouw.

Kijk, we hebben Yelle een eerlijke kans gegeven, maar het mocht niet baten. Het merendeel van Safari Disco Club zijn best meeslepende popsongs, maar steeds weer spelen haar woordspel en kleine details voor pretbederver. De variatie tussen de nummers is er nochtans, maar Yelle vindt zelden een evenwicht tussen zang en tekst. Ze gaat iets te onstuimig te werk, en verliest keer op keer de greep op haar songs. Misschien slaat ze op een volgend album – misschien eens in het Engels? – opnieuw een nieuwe weg in, en kan ze dan concurreren met een echte popprinses als Lady Gaga of Katy Perry. Voorlopig is Yelle niet meer dan het kleine zusje van Kate Ryan.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

20 − 19 =