The Hole




Het genre is nu min of meer uitgestorven, maar tijdens de jaren
tachtig bestond er een populaire trend die je de kiddie horror
movie
zou kunnen noemen. Goede voorbeelden zijn ‘Poltergeist’,
‘Gremlins’, ‘Critters’ en (een beetje later, in 1990)
‘Arachnophobia’: griezelfilms die perfect geschikt zijn om heel
jonge tieners (laat ons zeggen van een jaar of twaalf) kennis te
laten maken met het genre, zonder ze voor het leven te
traumatiseren. (Hoewel, laat ons eerlijk zijn, een stevig
jeugdtrauma op tijd en stond zorgt tenminste voor interessante
volwassenen.) Daarna ging het subgenre grotendeels verloren.
Horrorfilms richtten zich expliciet op oudere tieners en
volwassenen, met torture porn en duistere, humorloze
spokenfilms. De fun en zelfrelativering van de jaren
tachtig waren nergens meer terug te vinden.

Regisseur Joe Dante (destijds verantwoordelijk voor de twee
‘Gremlins’-films) verdient dus sowieso lof omdat hij de kiddie
horror movie
een broodnodige revival bezorgt met ‘The
Hole’. Niemand zal de film per ongeluk voor grote kunst aanzien,
maar ondanks al zijn voorspelbaarheid en beperkte ambities, levert
hij wél anderhalf uur ongegeneerd retro-plezier. Iedereen die zich
de jaren tachtig nog herinnert zal hier op zijn minst een
guilty pleasure aan beleven. Nee, vergeet dat,
guilty hoeft het niet eens te zijn. Een interessantere
vraag is hoe prepubers van vandaag op ‘The Hole’ zullen reageren.
Ik weiger te geloven dat ze echt zo afgestompt zijn dat ze hier
geen plezier aan kunnen beleven.

Anyway, het verhaal: Dane (Chris Massoglia) is een
jongen van een jaar of 17 die samen met zijn alleenstaande moeder
(Teri Polo) en jongere broertje Lucas (Nathan Gamble) naar een
klein dorpje ergens op het platteland verhuist. Aanvankelijk heeft
Dane behoorlijk de pest in over zijn nieuwe omgeving, tot hij zijn
buurmeisje Julie (Haley Bennett) ontmoet, een deerne van zijn eigen
leeftijd die er verdorie behoorlijk decoratief uitziet. Niet veel
later ontdekt Lucas een luik in de kelder, dat een schijnbaar
bodemloze put afdekt. Uiteraard duurt het daarna niet lang
vooraleer er enge dingen gebeuren met dode meisjes, creepy
clowns
en schaduwachtige reuzen.

Bijna dertig jaar na de eerste ‘Gremlins’ blijft het gezellig
griezelen met Joe Dante. De man heeft nog steeds een aardig gevoel
voor timing, wat hem helpt om zowel de suspensescènes als de humor
mooi te doseren. Vernieuwend kan je ‘The Hole’ bezwaarlijk noemen:
de hoofdpersonages dalen langzaam maar zeker de trap af naar een
duistere kelder (waarom doen ze eigenlijk het licht niet gewoon
aan?), sinistere clownpoppen duiken plotseling op, onder
begeleiding van een stevig stukje tadàààm-muziek en die
verdachte schaduw over de schouders van onze helden blijkt maar al
te vaak een onschuldig nevenpersonage te zijn. Zo gaat dat dan.
Blijft er wel het feit dat Dante die grijsgedraaide situaties met
een gepast gevoel voor ironie benadert. Hij wéét dat hij clichés
verkoopt, en hij weet dat wij het weten. Hell, hij weet
zelfs dat wij weten dat hij het weet. Die speelse toon, en de
liefdevolle hommages aan films als ‘Poltergeist’ en het verzamelde
werk van Stephen King (vooral ‘It’ komt nadrukkelijk loeren),
zorgen ervoor dat ‘The Hole’ een complexloos, amusant
jongerenavontuur wordt.

De drie kids in de hoofdrollen zijn van wisselend
allooi: Chris Massoglia dook eerder op in het teleurstellende
‘Cirque du Freak’, en blijft ook hier de zwakste schakel. Hij heeft
wel enig charisma, maar niet het emotionele bereik om een film te
dragen. Niet dat ‘The Hole’ over zoveel diepgang beschikt dat je
dat nodig hebt, maar een beter acteur zou toch iets naar zijn rol
hebben kunnen brengen, dat er nu aan ontbreekt. Noem het een extra
dosis waarachtigheid. Haley Bennett wordt opgevoerd als barely
legal
pubermeisje, maar Joe Dante laat geen gelegenheid liggen
om haar op te voeren in een bikini of een spannend topje. Mocht het
nog steeds niet duidelijk zijn: die Joe Dante is een toffe pee.
Net iets minder belangrijk, maar toch leuk om te weten: Bennett kan
– vermoed ik – ook echt wel acteren. Ze zal eens moeten meespelen
in een film die meer van haar talenten vereist om dat vermoeden te
bevestigen, maar het is er wel. Nathan Gamble is als jongste van
het gezelschap de meest ervaren van de drie – hij speelde het
zoontje van Thomas Jane in ‘The Mist’, dat van Brad Pitt in ‘Babel’
en dat van Gary Oldman in ‘The Dark Knight’. Verrassend genoeg
wordt hij nooit echt irritant. Teri Polo laat even haar gezicht
zien als moeder van dienst, maar in de traditie van alle ouders in
dit soort films, wordt ze zo snel mogelijk weer afgevoerd, zodat
haar kinderen rustig hun gang kunnen gaan. (De ouders van
buurmeisje Julie zijn trouwens volledig afwezig – Joost mag weten
waar die ergens zitten.) Bruce Dern duikt ook even op voor een
kostelijke gastrol als de excentrieke vorige bewoner van het huis,
die misschien wel meer weet over het mysterieuze gat in de kelder.
Dern gaat nét niet zover over de top als Christopher Lloyd in
‘Piranha’. Jammer, eigenlijk, maar hij komt bevredigend dicht in de
buurt.

Tot aan het laatste kwartier is ‘The Hole’ dus perfect
aanvaardbaar, zij het nauwelijks revolutionair entertainment. Het
tempo zit goed, de sfeer zit erin en de toon is plezierig. Daarna
volgt er echter de obligate finale, waarin de speciale effecten de
boel definitief overnemen voor een standaard ontknoping. Dat is
altijd het probleem met dit soort thrillers: zolang het mysterie
intact blijft, is er geen probleem. Maar op een bepaald moment
moeten de makers hun kaarten op tafel leggen en blijkt dat ze
eigenlijk de hele tijd aan het bluffen waren.

Niettemin: grijp de dichtstbijzijnde twaalfjarige bij de arm en
sleep hem of haar gerust mee naar ‘The Hole’. De film van het jaar
zul je niet zien (die vind je in de zaal daarnaast, waar ‘Black
Swan’ speelt), maar wees gerust: plezier zul je er wel aan beleven.
Oh ja, helaas draait men ‘The Hole’ in België alleen maar in 3D.
Door de lange tijd tussen de Amerikaanse release (in 2009 al!) en
het verschijnen van de film bij ons, heb ik ‘m al op dvd kunnen
meepikken, in glorieus 2D. Ik weet dus niet in welke mate men de
prent heeft verkracht om wat extra centen uit uw zakken te persen,
en eerlijk gezegd: ik wil het niet weten.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 − 4 =