John Mellencamp :: No Better Than This

In een tijd waarin wordt gestreefd naar perfectie op
vlak van opnametechniek en geluidskwaliteit, is het
verbazingwekkend om te zien dat een artiest als John Mellencamp het
aandurft om zijn nieuwe album volledig in mono op te nemen. Door
het achterwege laten van digitale opsmuk of enige vorm van
post-producing, zoekt Mellencamp aansluiting met oude
blues- en folkopnames uit de jaren dertig en veertig.

Met een oude Ampex-recorder en slechts één microfoon treedt
Mellencamp in de voetsporen van enkele illustere voorgangers. ‘No
Better Than This’ is een verzameling van opnames die niet in een
gewone studio het levenslicht hebben gezien, maar op locaties die
een rol van betekenis hebben gespeeld in de muziekgeschiedenis: een
baptistische kerk, de Sun Studios (het label van Elvis Presley
& Johnny Cash) en het Sheraton Gunter Hotel in San Antonio
(waar Robert Johnson in 1936 enkele nummers heeft opgenomen). De
muzikanten zijn daarbovenop ook niet van de minste: Marc Ribot en T
Bone Burnett spelen beide mee op de gitaar, maar laatstgenoemde is
ook verantwoordelijk voor de productie.

Al die ingrijpende keuzes hebben het nieuwe album ‘No Better Than
This’ een eigen persoonlijkheid gegeven. John Mellencamp beperkt
zich niet tot een doorsnee rockalbum, maar kiest voor een organisch
geheel van ijzersterke folksongs, ingekleurd met warmhartige
instrumenten.

Het intense leven van Mellencamp heeft een weerslag gehad op het
stemgeluid. De hese en berookte klanken fungeren als een symbool
van zijn hobbelige rit als muzikant. “Could it be, that this is
all there is?
“. Mellencamp heeft stilaan de fase in zijn leven
bereikt die samengaat met mijmeringen over het verleden en zijn
jonge jaren (‘Save Some Time To Dream’).

De singer-songwriter stamt af uit een periode dat muziek hand in
hand ging met maatschappijkritiek (“Look what progress
did
“). Daarbij duikt regelmatig een subtiele ironische
ondertoon op in zijn teksten: “The future is not bright, when
you’re falling down
” (‘A Graceful Fall’). Toch is het vooral
de muzikale omkadering die nostalgisch doet terugdenken aan ver
vervlogen tijden. ‘No Better Than This’ bezit net zoals de American
Recordings van Johnny Cash een gevoel van intimiteit en
vertrouwelijkheid.

‘Right Behind Me’, dat opgenomen is in kamer 414 in het Gunter
Hotel (dezelfde kamer van Johnson), weerspiegelt dat gevoel een
uitstekend: een vinnig spelende viool begeleidt het uitgepuurde
gitaarspel, terwijl Mellencamp zijn driehoeksverhouding met de
duivel en de verlosser blootlegt.

Titeltrack ‘No Better Than This’ laat het tempo even uit de pan
swingen met een opeenvolging van doodeenvoudige maar treffende
gitaarakkoorden. Het geklop op de gitaren, het gestamp op de
grond… authenticiteit is het centrale thema van dit album.
Paradoxaal genoeg zingt Mellencamp met oprechte stem “It’s not
my nature to be nostalgic at all
” op ‘Thinking About
You’.

Wat vooral tot de verbeelding spreekt, is het talent van de
Amerikaan om de muziek de hoogte in te tillen met zijn verhalen.
‘No One Cares About Me’ start niet al te best, maar de jeugdige en
visuele anekdotes van Mellencamp geven het geheel een beeldrijk en
overtuigend karakter. Die tekstuele magie komt volledig tot uiting
in ‘Love At First Sight’. Mellencamp beschrijft een fictief
liefdesverhaal dat volledig opgebouwd is met hypotheses. Van prille
liefde (“Let’s suppose we fell in love“) tot een gelukkig
samenzijn dat uiteindelijk uitmondt in een pijnlijke scheiding
(“Let’s suppose you hit me on the head with a frying pan /
Let’s suppose I wound up dead
“). Een realistische en krachtige
bewoording van emoties die gepaard gaan met een liefdesrelatie (al
is die frying pan eerder uitzondering dan regel).

‘Don’t Forget About Me’ verwoordt eerder gevoelens van heimwee en
liefdesverdriet (“Don’t make me your used to be“) en
snijdt herkenbare thema’s aan op dichterlijke wijze. De
rockabilly van ‘Each Day Of Sorrow’ is donker ingekleurd
(“I’ve lost myself in the dark“) maar is een intrigerende
getuigenis van zelfbeklag, voorzien van een pittig
gitaarspel.

Het ontbreekt allesbehalve aan oprechte gevoelens en hoogstaande
creatieve uitingen op ‘No Better Than This’. Dertien ijzersterke
songs die gretig gebruik maken van het Amerikaanse
muziekpatrimonium. Goede muziek is niet afhankelijk van moderne
geluidstechniek of digitale opnamekwaliteit, laat dat duidelijk
zijn.

http://www.mellencamp.com/

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × een =