Scout Niblett :: The Calcination of Scout Niblett

Drag City, 2010

Calcinatie? Geen idee waarom Scout Niblett zou willen gecalcineerd
worden, maar het komt neer op een chemisch proces waarbij metalen
onder hoge temperaturen worden teruggebracht tot het oxide, as of
stof (of een faseovergang ondergaan). Een duur woord voor verassing
dus, en misschien geen onlogische stap na de titel ‘This Fool Can Die
Now
‘, waarin de fool op Niblett zelf sloeg, zoals ze
ons toevertrouwde.

Maar wie is Scout Niblett alweer? Juist, de uit Nothingham (VK)
afkomstige ex-pruikdragende singer-songwriter, die zichzelf
begeleidt op drums of bij wijlen scheurende gitaar en met haar
emotioneel geladen optredens zich een unieke stijl heeft
aangemeten. ‘The Calcination of Scout Niblett’ is intussen het
vijfde full album van Niblett, die nooit echt bekend is geweest om
haar consistente platen. Dat maakte ze goed met sterke, ontroerende
songs, waarvan er beslist een aantal op de nieuwe plaat beland
zijn, zij het iets te weinig om van een volledig overtuigend album
te kunnen spreken. Jammer.

Het begint allemaal goed met ‘Just Do It’ over hoe iemand het toch
moet doen en zij dat dan maar is. Omdat ze een doener is. Die
typische Scout-riff met distortion komt weer mooi uit haar Fender,
de structuur en de stilistiche invulling van het nummer zijn ook
genuine Niblett. ‘Calcination’ is ook best leuk. Niets dat
we nog niet van haar hebben gehoord, maar een fijne samenwerking
tussen de meppen op haar drumkit en haar gitaarakkoorden. Nog iets
beter misschien is ‘I.B.D.’, een mooie ballad met een typisch
gitaarmelodietje en Niblett op haar weemoedigst.

Dat Scout Niblett misschien met drones zou werken, een beetje
Sunn O)))
light, had ze eerder al aangekondigd. Dat ze dat werkelijk
heeft gedaan, horen we in een aantal songs op dit album. Deze
drones zijn eigenlijk de enige vernieuwing op deze plaat, maar die
pakt niet altijd positief uit. Zo is de drone-intro van ‘Cherry
Cheek Bomb’ er te bijgesleurd in een song die sowieso deze plaat
niet mocht halen wegens uitblinkend in saaiheid. Dat ondanks de
leuke tempoversnelling op het einde die ook daar de nek wordt
omgewrongen. Dan houden we veel meer van de drones in ‘Strip Me
Pluto’, waar ze in goede Mount Eerie-stijl
toegepast worden. Het helpt natuurlijk ook dat dit nummer op zich
meer te bieden heeft.

De Britse houdt misschien nog het beste snoepgoed voor het laatst
in de vorm van het liefst negen minuten tellende ‘Meet And Greet’.
Toegegeven, de laatste minuut voelt erbij gesleurd, maar de overige
acht tonen een lekker grillige song die tot haar beste werk behoort
en geen seconde verveelt.

Scout Niblett heeft zichzelf iets te veel gerecycleerd op ‘The
Calcination of Scout Niblett’ en heeft te weinig blijvende songs
neergepend om van een echte aanrader te kunnen spreken. Er staan
weinig missers op deze plaat, vooral ‘Cherry Cheek Bomb’ eigenlijk,
maar songs die we blindelings op haar best of zouden plaatsen, zijn
ook niet dik bezaaid. Middelmatig heet zoiets dan zeker?

www.scoutniblett.com
www.myspace.com/scoutniblett

Scout Niblett speelt op 12 mei in het Vooruit-café te
Gent.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie × 2 =