Mark Knopfler :: Get Lucky

Mercury, 2009

Mark Knopfler behoeft weinig of geen voorstelling, want de in
Glasgow geboren muzikant heeft zich al jaren terug als frontman van
de Dire Straits onsterfelijk gemaakt. ‘Sultans of Swing’ en ‘Money
For Nothing’ zijn nummers die elke zichzelf respecterende
muziekliefhebber ongetwijfeld kan meekwelen en die nog steeds elke
fuifzaal in vuur en vlam zetten. Die glorieuze tijden zijn
ondertussen al lang vervlogen, want sinds 1995 – na de split van de
groep – timmert Mark Knopfler aan een eigen solocarrière. Met
succes, zo blijkt, want albums als ‘Sailing to Philadelphia’ en
‘Shangri-La’ hebben zich bij de release altijd bovenaan de lijstjes
genesteld. Of dat ook het geval zal zijn met ‘Get Lucky’, het zesde
soloalbum van Knopfler, moet nog blijken.

De muziek op ‘Get Lucky’ is overduidelijk geïnspireerd door de
roots van Knopfler. De fluitmuziek en de nadrukkelijke
aanwezigheid van natuurelementen in de teksten op ‘Border River’
vertonen een zekere heimwee naar een traditionele leefwereld zonder
al te veel moderne technologie. Dat is zeker merkbaar bij ‘Before
Gas and TV’, dat de schoonheid van ascetische levensstijl toont met
we’d sit around the fires” en “on the edge of the
world
“. De combinatie van gitaarmuziek en een vorm van
spirituele chill out lijkt goed te werken en maakt het
geheel aantrekkelijk om te luisteren.

‘Get Lucky’ is natuurlijk meer dan slechts een spiritual
trip
: ‘You Can’t Beat The House’ is een vlot bluegrass nummer,
met een sfeervol klinkende gitaarsolo waar we altijd week van
worden. Daarnaast is er ook nog ‘Hard Shoulder’ dat misschien
weinig verrassend start, maar uitblinkt door een originele tekst en
de zachte orkestratie op de achtergrond. Die strijkers laten zich
tevens nog opmerken bij ‘Monteleone’, een tedere en gevoelige
ballade die ondanks de voorspelbare sfeer niet afgezaagd
klinkt.

I’m better with my muscles than I am with my mouth,
geeft Knopfler aan op titelnummer ‘Get Lucky’. Dat is iets wat we
ten stelligste kunnen betwisten, want naast zijn fameus gitaarspel
bezit Knopfler ook de kracht om met zijn typische, vertellende
zangstijl ook muziek met een boodschap te maken. Dat blijkt sterk
in ‘So Far From the Clyde’, dat muzikaal gezien oude soep serveert
maar toch blijft boeien dankzij Knopflers schrijfsels.

Zoals elke artiest wel eens een steek laat vallen, is dit ook niet
uitzonderlijk op ‘Get Lucky’. Een nummer als ‘Remembrance Day’
blinkt vooral uit in een overdreven creatieve voorzichtigheid – het
type dat al te vaak in dozijnen wordt geschreven. Ook met ‘The Car
Was the One’ slaat Knopfler de bal mis. De nostalgische inhoud en
het voortkabbelende ritme laten een zwakke indruk na.

Niet getreurd, ‘Get Lucky’ gaat dan misschien niet de geschiedenis
in als Knopflers meesterwerk, maar de teksten en de uitvoering
mogen er best zijn. De inhoudelijke boodschap die gekenmerkt wordt
door een zekere heimwee naar natuur en platteland wordt goed
overgebracht. Overigens kunnen de fans van de Dire Straits niet
morren, want Knopfler heeft zijn gitaarspel nog lang niet
verleerd.

Mark Knopfler speelt op 6 juni 2010 in de Lotto Arena in
Antwerpen.

http://www.markknopfler.com/

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × vier =