Met Live In London brengt Leonard Cohen zijn vierde en meest cruciale livealbum uit. Live In London is een concertregistratie die de terugkeer van de singer-songwriter naar de podia op meesterlijke wijze weergeeft. Een must-have.
Begin juli vorig jaar. In het wonderlijke decor van het Brugse Minnewaterpark stond Leonard Cohen voor het eerst in anderhalf decennium op een Belgisch podium. De 73-jarige bard zag zich door financiële besognes genoodzaakt opnieuw op tournee te gaan. Die noodzaak werd een wereldwijde triomftocht, waardoor die avond in Brugge, waar magie tastbaar was, een vervolg kreeg met twee uitverkochte concerten in Vorst. En een eveneens uitverkocht concert in het Sportpaleis over enkele weken.
De succesronde van Cohen is duidelijk — en eigenlijk onverwacht — nog niet ten einde, maar een neerslag ligt ondertussen wel al in de winkel. Live In London heet de dubbelaar die een weergave is van ’s mans triomftocht en werd vorig jaar een tweetal weken na de passage in Brugge opgenomen voor 20.000 toeschouwers in de 02 Arena in de Britse hoofdstad. Wie aanwezig was op een van Cohens concerten zal niet verrast zijn door de inhoud van deze liveplaat, maar de schoonheid van de nummers en de hartstocht waarmee ze vertolkt worden, grijpen bij elke luisterbeurt naar de keel.
Er zijn immers geen woorden om te beschrijven wat deze plaat met een mens doet. De nummers zijn welbekend, zelfs de uitvoering is vertrouwd, maar toch geeft Live In London het kippenvel vrij spel. Dit is immers een liveplaat van het kaliber waar geen verzamelaar ooit tegenop kan, en die zijn vrij zeldzaam. Ofwel is een liveplaat een momentopname, zoals Neil Youngs Year Of The Horse, ofwel is het de neerslag van een best of-set. En in die laatste soort is het verschrikkelijk moeilijk om overtuigend en, vooral, boeiend uit de hoek te komen. Kraftwerk deed het met Minimum-Maximum en nu toont Leonard Cohen zich een meester die zijn nederige discipelen laat zien hoe als singer-songwriter op waardige manier een veertigjarige carrière naar een climax te leiden.
Op Live In London staan immers geen dieptepunten. Integendeel. Van de eerste noot van "Dance Me To The End Of Love" tot de laatste snik van "Whither Thou Goest", Cohen zuigt je helemaal op tijdens het beluisteren van deze liveregistratie. Tijdloze songs uit Cohens debuut ("Suzanne", "So Long, Marianne,") staan zij aan zij met hoogtepunten uit de jaren tachtig, toen de man al lang andere muzikale horizonten bewandelde. Maar wie "Take This Waltz" of "If It Be Your Will" hier hoort, weet dat tijd geen invloed heeft op Leonard Cohen. Hooguit kunnen zijn meest recente studioplaten als enigszins minder gezien worden dan wat we van de man gewend zijn, maar die platen blijven hier behoorlijk onderbelicht. Al moet gezegd dat "In My Secret Life", afkomstig van Ten New Songs uit 2001, hier een meer dan behoorlijke uitvoering kent.
Live In London is dan ook Leonard Cohen op zijn best, om het zacht uit te drukken. Het is een plaat waar een beetje Cohen-fan, of hij de man deze tournee nu aan het werk gezien heeft of niet, niet onderuit kan. Al is de plaat in het laatste geval misschien toch vooral een aanmoediging om op een of andere manier toch te proberen de man alsnog in levende lijve aan het werk te zien.
Leonard Cohen staat op 4 juli in een uitverkocht Sportpaleis.
