Hayden :: In Field & Town

Niks nieuws onder de zon op de nieuwe Hayden. Naar goede gewoonte schudt hij opnieuw enkele handenvol prachtsongs uit de mouw. Gezien de zachte, gelukzalige glimlach die daardoor ontstaat, doet Hayden daarmee eenvoudigweg wat van hem verwacht kan worden.

Sommige artiesten verdienen een standbeeld. Niet zozeer omwille van hun platenverkoop of hun gave om overal waar hun naam op een affiche prijkt een massa op de been te brengen. Neen, het zijn volhouders die een standbeeld verdienen. Artiesten zoals Marah of Gus Black, die barsten van het talent, maar er niet slagen uit de schaduw te treden. Over waar dat aan ligt, kan nachtenlang gediscussieerd worden, eventueel tot een schuldige gevonden is, maar dat helpt daarom niet noodzakelijk de muziek vooruit. Waarom je niet gewoon terugtrekken in de beslotenheid van de woonkamer en ondertussen naar zo’n mooie, onontdekte parel luisteren? Eentje zoals In Field & Town, de jongste worp van Hayden.

Hayden, voluit Paul Hayden Desser, is een thirtysomething en voormalig grungekid die hoe langer hoe meer voor het singer-songwritersbestaan heeft gekozen. Vergelijk bijvoorbeeld het indiehitje “Bad As They Seem”, waarmee debuut Everything I Long For in 1995 opende, maar eens met het huidige werk. Vier studioplaten na dat debuut klinkt de muziek immers lichtelijk anders. Langzaam maar zeker heeft ingetogenheid een centrale rol opgeëist in de muziek van Hayden.

Dat wil echter nog niet zeggen dat In Field & Town onmiddellijk tot klepper gebombardeerd kan worden. De nummers lijken tijdens eerste prille luisterbeurten niet veel moeite te doen zich in het gehoor te nestelen, waardoor het er aanvankelijk op lijkt dat de plaat balanceert op de rand van de middelmatigheid. Gelukkig heeft zowat elk nummer een kleine magische glans — een beetje te vergelijken met de gloedvolle hoesfoto — over zich, waardoor de aanschaf van In Field & Town zeer zeker te verantwoorden is.

De melancholische pianomelodie van “More Than Alive”, de broze meerstemmigheid van “Weight Of The World”, de zachte blazers in “The Van Song”: allemaal zijn het kleine elementen die een behoorlijk doordeweeks liedje telkens veranderen in een schitterende parel.

Vooral “Worthy Of Your Esteem” verdient dat etiket dubbel en dik. De melodie is onweerstaanbaar en wanneer een uitermate aanstekelijke gitaarriff plots de kop opsteekt, is het zonneklaar welk nummer het prijsbeest is van In Field & Town. Het is voor songs als deze dat cd-spelers van een repeatknop voorzien zijn. Zelfs als in het ergste doemscenario dit album op een dag niet meer weet te boeien, dan zal “Worthy Of Your Esteem” er nog steeds staan, zij het misschien een beetje schuchter.

Hoewel Hayden niet bijster verrassend uit de hoek komt, geldt de muziek van Desser thans als een kwaliteitsmerk waarvan je weet wat je mag verwachten. Naar je favoriete bakker ga je immers ook niet omdat zijn pistolets elke week een ander smaakje hebben. Hetzelfde met Hayden: hij is een van de hoekstenen in het muzieklandschap. Een subtiele misschien, maar wel een betrouwbare.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf × 4 =