Hayden :: Elk-Lake Serenade

De uit Toronto afkomstige Hayden heeft al drie albums op zijn naam staan, maar of dit vierde voor de grote doorbraak zal zorgen, is twijfelachtig. Zijn intimistische op americana geschoeide songs zijn mooi, maar helaas nergens baanbrekend te noemen.Elk-Lake Serenade blijft echter een verzorgd album dat die-hards zal weten te bekoren.

De ons tot voor kort onbekende Hayden opereert uit het verre Toronto, Canada. Vier albums, een live-album en enkele EP’s heeft de man ondertussen al uitgebracht op zijn eigen label Hardwood Records. Toch horen wij nergens wat de man zo speciaal zou moeten maken. Hayden heeft een ietwat zeurderige stem die te beperkt is om een album lang te beklijven. De man klinkt alsof hij elk moment het loodje kan leggen. De muzikale omlijsting is ondanks een indrukwekkend aantal gastmuzikanten (bas, gitaar, drum, cello, allerhande blaasinstrumenten, …) eerder spaarzaam te noemen en schiet soms te kort. Haydens muziek plaatst zich weliswaar in een mooie traditie van americana / folk maar weet zich nergens de muziek voldoende eigen te maken noch concurrentie naar huis te spelen.

Het album opent nochtans heel mooi met "Wide Eyes" en "Home By Saturday", maar borduurt dan te lang verder op dezelfde thema’s in de volgende songs om te aandacht vast te houden. De eerste echte muzikale verrassing komt pas bij "My Wife" waarin een elektrische gitaar de akoestische verdringt in een song die niet echt lijkt te weten of ze nu voluit moet rocken, dan wel ingetogen op de achtergrond moet blijven. De speelsheid van de song is hoe dan ook een verademing.

Tekstueel staat Hayden echter aan de top, of het nu met "Hollywood Ending" is, een tragikomisch verhaal rond Hayden en een Hollywood ster waarbij Hayden aan het kortste eind trekt wanneer twee politie-agenten hem tegemoet wandelen, of "Killbear", waarin verhaald wordt hoe een ex-liefje verscheurd wordt door een beer en dat dit niet gebeurd zou zijn mocht Hayden nog steeds haar man zijn. Leest u even mee: "If I’d had been there I wouldn’t have run from the bear, that’s the worst mistake. I would’ve yelled and banged pots, and made sure that my love wasn’t taken that way."

De kracht van Hayden ligt in de eerste plaats dan ook bij zijn vertelkunsten. In enkele lijnen weet hij een heel leven te schetsen, ze lezen als tragikomische aantekeningen bij het leven van alledag. Muzikaal zijn de songs echter sterk inwisselbaar: de ietwat zeurderige stem van Hayden, ondersteund door een akoestische gitaar, voeren de boventoon. De plaat is een twijfelgeval: waar de teksten en het booklet (!) echt uitgekiende pareltjes zijn, blijft de muziek iets te veel achter om een album lang te beklijven. Met mondjesmaat te nuttigen voor maximaal effect dus tenzij u zweert bij zwaarmoedige singer-songwriters.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijftien + 13 =