Youth Group :: The Night Is Ours

Met The Night Is Ours maakt Youth Group een nachtelijk vervolg op het sprankelende, in overvloedig zonlicht gedrenkte Casino Twilight Dogs. Hoewel deze nieuwe plaat nét ietsje minder magie in zich heeft, is het vierde album van de Australiërs een nieuwe voltreffer.

Een viertal jaar geleden kwam door een speling van het lot Skeleton Jar, de tweede plaat van het Australische Youth Group bij Epitaph terecht. Epitaph kent u vast als het bastion van puberale punkrock en aanverwanten, maar soms duikt een onverwachte parel op in het aanbod van dit label. Zoals eerder bij Tom Waits, besloot Epitaph zich ook achter Youth Group te scharen. Skeleton Jar kreeg een internationale release en ook opvolger Casino Twilight Dogs werd door het label internationaal in de winkels gedropt. Alleen al daarom verdient Epitaph enorm veel respect. Was Shadowland nog een aardig album van talent in ontwikkeling, met Casino Twilight Dogs toonde het viertal zich als getalenteerde muzikanten die grootsheid en schoonheid in volle glorie omarmen.

Afgelopen juni zag de alhier langverwachte opvolger The Night Is Ours het licht. Om de een of andere vreemde reden doet Epitaph deze keer niet mee. The Night Is Ours bemachtigen, loopt daardoor niet van een leien dakje. Er zijn natuurlijk downloadsites en andere minder koosjere opties, maar voor wie — zoals dat her en der al genoemd wordt — een fossiel is dat nog een écht album wil, zit er niets anders op dan de schijf ergens te bestellen en vervolgens geduldig te wachten tot een pakje uit Australië in de brievenbus valt.

Eens The Night Is Ours eindelijk zijn opwachting maakt in de cd-speler, ruimt het aanvankelijke enthousiasme plaats voor een licht gevoel van ontgoocheling. The Night Is Ours voegt niets toe aan de magie van Casino Twilight Dogs, het bevestigt ze alleen maar, lijkt het. Daarenboven worden ditmaal de gladde synthesizergeluiden helemaal niet geschuwd, zo blijkt. En dat zorgt ervoor dat deze nieuwe plaat initieel met het nodige wenkbrauwgefrons ontvangen wordt.

Maar na een handvol luisterbeurten sijpelt de schoonheid van de nummers langzaam opnieuw naar de oppervlakte. De plaat openbaart zich als een heerlijke synthese van melancholie en schoonheid en balanceert met succes op de smalle grenzen tussen pop en rock enerzijds en sentiment en klefheid aan de anderzijds.

“Dying At Your Own Party” manifesteert zich als eerste hoogtepunt, waarbij de vocale sfeerschepping van vocalist Toby Martin zich als een van de ankerpunten van Youth Group laat opmerken. Eens dit nummer je in de sfeer van de plaat heeft opgezogen, blijkt The Night Is Ours verre van de flop die bij een eerste beluistering leek te sluimeren.

Vlak voor het einde, tijdens het voorlaatste nummer “In My Dreams”, stijgt Youth Group opnieuw naar het toppunt van zijn kunnen en word je als vanouds helemaal overweldigd door muzikale verliefdheid. Daarmee lijkt The Night Is Ours zich te ontpoppen als de nachtelijke tegenhanger van zijn voorganger. De perfectie van die plaat ontbreekt een beetje, maar na het invallen van de duisternis wordt perfectie vaak bijzaak.

Al bij al is The Night Is Ours daarmee een zéér beluisterenswaardige plaat geworden, eentje om meermaals tijd mee door te brengen en winteravonden van een verliefde gloed te voorzien. Wie de vorige platen van dit Australisch viertal best te pruimen vond, plaats best spoedig een bestelling om dit kleinood naar het oude continent te laten verschepen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

16 + 12 =