The Verve :: Forth

Parlophone
Virgin, 2008

We hebben er lang op moeten wachten, maar hier is hij dan: ‘Forth’,
de eerste nieuwe plaat – en de (verrassing, verrassing) vierde cd
op hun discografie – van The Verve in 11 jaar tijd. Een en ander is
veranderd sindsdien: de ruzies zijn zo goed als bijgelegd, Richard
Ashcroft heeft inmiddels drie soloplaten uitgebracht en Simon Tong
– tegenwoordig aan de zijde van onder meer Damon Albarn bij The
Good, The Bad & The Queen – is er niet meer bij. De muzikale
koers, daarentegen, is niet bijzonder sterk gewijzigd, al grijpt
The Verve niet terug naar de sound van hun laatste album.

Het uit 1997 daterende ‘Urban Hymns’ was zonder twijfel de meest
toegankelijke plaat die The Verve tot dan toe gemaakt had en ook de
solo-Ashcroft klonk naarmate hij zijn eigen carrière verder
uitbouwde steeds poppier, met onder meer die prachtige single
‘Break The Night With Colour’ als een uitstekende illustratie
daarvan. Op ‘Forth’ lijkt de band echter terug te keren naar zijn
wortels: de periode van het debuutalbum ‘A Storm In Heaven’, een
plaat uit 1993 waarop The Verve soms psychedelisch en dromerig,
maar soms ook als pure shoegaze klonk.

Single ‘Love Is Noise’ is het nummer dat het dichtst aanleunt bij
de latere Verve en is meteen ook een song die – net zoals
voorgangers als ‘Bittersweet Symphony’ en ‘Lucky man’ – aanspraak
kan maken op de eervolle vermelding van ‘topsingle’. In de eerste
reacties werd er her en der negatief gereageerd op de “ooh ooh aah
aah” stemsample die heel het nummer lang op de achtergrond blijft
doorklinken, maar enkele weken later waren de meningen haast
unaniem: leuk sampletje, steengoede song. Een reden om nieuwsgierig
te worden naar de comeback van deze Britpoppers.

En ja, ‘Forth’ opent veelbelovend met ‘Sit and Wonder’. Het nummer
is zwaarbeladen, dreigend, haast uitputtend, en gewoonweg heel erg
goed. Samen met het daaropvolgende en hierboven reeds vermelde
‘Love Is Noise’ en ‘Rather Be’ wordt zo het meest toegankelijke en
radiovriendelijke gedeelte van de cd gevormd. Laatstgenoemde nummer
is een vrij typerende Verve-song waarop Ashcroft zich als vanouds
doorheen het liedje jammert – niemand die dat kan zoals hij het
doet.

Dan gaat het tempo naar beneden. ‘Judas’ kabbelt zachtjes voort in
een wolkachtig landschap met een dromerige instrumentatie en
raadselachtige, profetische, maar ook geruststellende lyrics. Een
prachtig rustpunt na de epische gitaren in de voorgaande
nummers.
Minder geslaagd is ‘Numbness’. De song ademt inderdaad een
verdoofde geestestoestand uit, maar na enkele minuten heb je het
daar ook wel mee gehad. ‘Numbness’ duurt 6 minuten en half, net
iets teveel van het goede dus.

De meeste songs op het album zijn overigens erg lang. Enkel het
mooie, melodieuze ‘Valium Skies’ – zo’n beetje de ‘The Drugs Don’t
Work’ van ‘Forth’ – blijft onder de vijf minuten hangen. Die lengte
is soms een pluspunt – een nummer als ‘Appalachian Springs’
verdient elke seconde van de 7.28 dat het duurt. Meestal is het
echter een vorm van muzikale zelfmoord: ‘I See Houses’ had gerust
wat korter gekund en vooral ‘Noise Epic’ – dat heel veelbelovend
opgebouwd wordt, maar de aandacht geen acht minuten kan vasthouden
– gaat werkelijk ten onder aan zijn overdreven extensieve
duur.

Voor ‘Columbo’ valt zelfs dit excuus niet in te roepen. Het is nu
eenmaal een ongeïnspireerd, voortsukkelend nummer. Hetzelfde geldt
voor de oervervelende bonustracks.

Ik ga eerlijk zijn: als ik deze recensie een week eerder had
geschreven, was ‘Forth’ blijven steken op een schamele twee van de
vijf sterren. Maar zoals wel vaker het geval is bij groepen die het
niet zo begrepen hebben op instant-muziek, moet ook deze nieuwe
plaat van The Verve even bezinken.

Anderzijds denk ik niet dat er een verdere stijging in mijn oordeel
inzit. ‘Forth’ kent een aantal ijzersterke momenten, maar ook
evenveel zwakke – en dat zijn er te veel om van een meesterwerk als
‘Urban Hymns’ te kunnen spreken. Niettemin bewijzen Ashcroft en
zijn kompanen dat ze nog steeds heerlijke muziek door hun aderen
hebben vloeien, waardoor deze cd absoluut een aantal luisterbeurten
waard is.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

acht + zestien =