Elbow :: The Seldom Seen Kid

Je hebt zo van die groepen die elk jaar opnieuw hetzelfde album
maken. Meestal ontlokt dat ons enkel een diepe zucht van ergernis,
maar voor Elbow maken we graag een uitzondering. Elk nummer op deze
cd had evengoed op hun vorige, Leaders Of The Free
World
kunnen staan, maar wie maalt daar om als dit ons weer 11
nummers van een buitengewone pracht en emotionele intensiteit
oplevert?

Het vijftal uit Manchester, in een vorig leven nog vaak voor
Coldplay-klonen verweten, bewijst nogmaals veel meer te zijn dat.
Zo is er de lijzige stem van Guy Garvey, die met zijn donker timbre
elke song naar nieuwe hoogtepunten draagt en de juiste nuances weet
te leggen.
Zo zijn er de briljante arrangementen die waarschijnlijk tot het
mooiste behoren wat we dit jaar te horen zullen krijgen. Zo zijn er
de poëtische, soms licht absurde lyrics; barroom
tristesse
in ‘Grounds for Divorce’, milde melancholie in
‘Weather to Fly’ en een prachtig, intiem eerbetoon aan Bryan
Glancy, mede-muzikant en goede vriend van de band op ‘Friend of
Ours’.

Makkelijk maken ze het ons evenwel niet, want net zoals alle andere
Elbow-platen, is dit – oh gruwelijk cliché – een groeiplaat in alle
betekenissen van het woord. Elke luisterbeurt kruipen de nummers
een beetje verder onder je huid en steeds weer ontdek je nieuwe
twists & turns in de subtiele instrumentatie van de
songs.
Openen wordt er bijvoorbeeld gedaan met ‘Starlings’, een op het
eerste gehoor ondoordringbare brok, twee minuten van experimentele
kakofonie vooraleer Garvey begint te zingen en ons op sleeptouw
neemt naar een climax die er uiteindelijk toch niet komt.
Uiteindelijk blijkt dit nummer toch de ideale opener voor het
album, net omdat heel het album drijft op zorgvuldig opgebouwde
spanning en al dan niet ingeloste verwachtingen, niet in het minst
tekstueel.

Het is mooi om zien hoe een band als Elbow eigenzinnig zijn eigen
weg blijft gaan, in tijden waarin er honderden prefabsingles op de
markt zijn die allemaal drijven op dezelfde twee beats van dezelfde
twee hippe producers van het moment.
‘The Seldom Seen Kid’ is een plaat die geduld en
doorzettingsvermogen vergt van zijn luisteraars, want door het
monotone en slepende karakter van sommige songs ben je al snel
geneigd ergens halverwege de uit-knop te zoeken.
Geduld wordt echter beloond: de kwaliteit van een nummer als ‘The
Loneliness of a Tower Crane Driver’ ligt er net in dat deze slechts
beetje bij beetje zijn rijkdom ontvouwt, tot we Elbow op z’n
bezwerendst te horen krijgen.

Dat dit album niet alleen de ideale soundtrack is bij al uw
melancholische mijmeringen op frisse lenteavonden, maar ook op een
zomerweide zou weten stand te houden, wordt dan weer bewezen met
een nummer als ‘Grounds for Divorce’. Garvey en kompanen verkennen
hier de blues op geheel originele wijze en breien er een refrein
aan dat in onze fantasie door een vol stadion meegezongen wordt.
‘One Day Like This’ is nog zo’n song met stadioncapaciteiten. Het
deed ons wat denken aan ‘Popular Culture’, afsluiter van de laatste
dEUS: de
minutieus geplaatste violen, het uiterst meezingbare refrein en
prachtige koorzangen vormen een perfect popnummer.

Doe ons en uzelf een plezier en neem rustig de tijd om te luisteren
naar deze groep, waarschijnlijk op het hoogtepunt van haar kunnen.
U doet er uzelf een klein uur pure schoonheid mee cadeau. Afspraak
in december, voor de eindejaarslijstjes.

http://www.elbow.co.uk
http://www.myspace.com/elbowmusic

Elbow speelt op 24 juni in de Botanique.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zeventien + 2 =