This Will Destroy You :: This Will Destroy You

Ze zijn met vier, ze produceren wat critici wel eens ‘post-rock’
noemen, ze komen uit Texas en ze hebben John Congleton als
producer. Explosions In The Sky, zei u? Neen, het gaat hier om het
recentere This Will Destroy You, dat al sinds debuut-ep ‘Young
Mountain’ (2006) staat te trappelen om bij de grote jongens in het
genre te mogen aanschuiven. Met hun titelloze eerste full album
hebben ze daarvoor een mogelijke, goede weg gevonden.

Het is niet makkelijk om je als nieuwkomer te profileren als je een
gelijkaardig geluid wil voortbrengen dat bands als Mogwai, Mono en Explosions In The Sky
hebben bepaald en gedomineerd. Ons devies voor bands die per sé als
Explosions In The Sky willen klinken omdat ze denken daarmee succes
te zullen oogsten: begin er niet aan. Tenzij je ervan overtuigd
bent hun rock beter te kunnen brengen. Tenzij je er iets extra aan
toe wil voegen. This Will Destroy You gaat die toer op, al blijft
het wel binnen de (zeer vage) lijnen van de zuivere
post-rock.

Een handigheidje om met je post-rockstromen te combineren, en vraag
dat maar aan 65DaysOfStatic, is
electronica. This Will Destroy You heeft dit goed begrepen, al gaan
ze hier niet zo ver als voornoemde Britten en spelen ze meer op
subtiliteit in plaats van een verrassingseffect of een sterk
contrast na te streven. Toch duikt de typische climaxstructuur in
enkele nummers op, zoals in de magistrale opener ‘A Three-Legged
Workhorse’. Wanneer je een werkpaard met drie benen in je titel
stopt, geef je als band direct een richting mee waarbij de
luisteraar bij deze instrumentale muziek tot beeldvorming of
interpretatie overgaat: gemis, melancholie, fysieke en mentale
pijn, het is met dit nummer makkelijk te associëren. Een bijna
dreigend elektronisch laagje opent de song, als waarschuwend begin
van een nieuwe lamentabele dag. Wanneer drummer Andrew Miller de
analoge instrumenten inluidt, begint de song aan zijn opklimmende
weg richting hoogtepunt. Intussen is de electronica snerpend
geworden, als een versleten, machinale arm die voortdurend dezelfde
beweging maakt. De erg verzorgde climax komt er in het midden van
de song, gooit er nog eens krassende elektronica bovenop en doet er
een kleine twee minuten over om uiteindelijk van een schurend
hoogtepunt uit te monden in een lange en begeesterde nasleep.

Een belangrijk kenmerk van de post-rock van de Texanen is, naast de
prominentie van sfeervorming, een vaak ingehouden controle. Nooit
krijgen we het gevoel dat ze beslissen op een geschikt moment alle
remmen los te gooien en uit hun instrumenten te puren wat eruit te
halen valt. In die zin leunen heel wat van hun songs dichter aan
bij een band als Labradford dan bij Mogwai, Yndi Halda en
consoorten. ‘The Mighty Rio Grande’ wil veel meer een gevoel
oproepen dan iets vertellen en neemt ons perfect mee op een
zweeftocht boven de dampende maar steeds beheerste Zuid-Amerikaanse
rivier. ‘Villa del Refugio’ drijft die sfeerschepping nog meer door
en kan gerust ambient genoemd worden. Het verkregen auditieve
landschap mag dan wel interessant zijn, het doet er wat te lang
over.

Meer overtuigend zijn ‘Threads’ en ‘They Move on Tracks of
Never-Ending Light’. ‘Threads’ blijft lange tijd in de subtiele
post-rockwateren van Labradford en Pan American en drijft het tempo
in de tweede helft dan toch licht de hoogte in, op weg naar een
mooie ontlading. Het blijft allemaal keurig volgens de regels maar
het is knap uitgevoerd. Een fantastische en vrij prominente inbreng
van elektronica krijgen we in ‘They Move on Tracks of Never-Ending
Light’. Het nummer blijft bewust aarzelend en melancholisch en
brengt bij de aanvann van de tweede helft een elektronische lijn in
die een aantrekkelijke combinatie met de instrumentale
teweegbrengt. Enkel de nasleep heeft iets te weinig om het lijf (of
is te lang) om het nummer volledig af te maken.

Van de nieuwe generatie post-rockbands is This Will Destroy You
goed bezig zich een naam te maken. Hun ep ‘Young Mountain’ toonde
twee jaar geleden al dat ze de juiste skills beheersen en het
verhoogde belang van subtiele elektronica in hun titelloze
langspeeldebuut is een goede zet. Aan hen om te bewijzen dat
post-rock nog niet dood is!

http://www.thiswilldestroyyou.com/
http://www.myspace.com/thiswilldestroyyou

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

4 × 3 =