Shock Cinema :: Our Way Is Revenge

Monotonstudio, 2007


De legende rond Shock Cinema verkondigt dat Autry Fulbright,
Destiny Montague en Miyuki Furtado (van een mondvol gesproken)
elkaar leerden kennen op een cinematografische bijeenkomst en na
een conversatie over de invloeden van CAN, Lynch, Morricone en
Leone op de op ons afstevenende apocalyps besloten deze elementen
in een muzikaal project te verwerken. Bij één van hun eerste
optredens sloeg het noodlot echter al toe en werden ze van het dek
van een vissersboot geplukt door een walvis. In zijn buik – waar
hebben we dit nog gehoord? – vonden ze de perfecte isolatieruimte
om aan hun materiaal verder te werken met instrumenten die ze uit
de beenderen vervaardigden. Hun gastheer spuwde hen uit aan de
oever van de East River, alwaar ze aan een carrière begonnen te
timmeren. In realiteit werd het trio uit Atlanta richting Brooklyn
gelokt door TV On
The Radio
‘s David Sitek, alwaar ze in contact kwamen met andere
invloedrijke talenten zoals … And You Will Know Us By The Trail Of
Dead.

Over het nut van dergelijke anekdotes willen we ons niet
uitspreken, maar de fantasiebiografie geeft wel al een voorsmaakje
van de muzikale waanzin waarmee deze ep volgepropt werd. ‘Our Way
Is Revenge’ opent met het instrumentale ‘Breathe Now’, het eerste
deel van een tweeluik, dat weergeeft hoe het zou geklonken hebben
moest Quentin Tarantino de soundtrack voor ‘Badlands’ samengesteld
hebben: een wilde rit die het zand in de verlaten prairie torenhoog
laat opwaaien. Om het duo te vervolledigen stroom dit over in het
nerveuze ‘Breathe Again’, een herinnering aan de begindagen van
Yeah Yeah
Yeahs
, gepatineerd met wave en postpunk. De doffe productie mag
dan nog een amateuristische klank aan de track geven, de strakke
akkoorden verraden reeds dat we hier niet zomaar met een
zoldergroepje te maken hebben.

Met ‘Death In Texas’ volgt het trio verder in de voetsporen van
Karen O en de haren, maar nadien wordt plaats gemaakt voor andere
invloeden. ‘Art Of Noir’ is een Franstalig experimentje, dat niet
alleen linguïstische maar ook stilistische barrières oversteekt: de
song wordt ingekleurd met retropop en glam, maar waakt erover om
zijn bescheidenheid niet te verliezen. ‘Howling Door’ zoekt het dan
meer op het terrein van new wave en goth en vertrekt vanuit een
schijnbare ode aan de Z-horrorfilms die in de seventies als
paddenstoelen uit de grond schoten. Enkel de Thunderbirds Are
Now-remix van ‘Death In Texas’ past niet in het plaatje: deze
electroclashcompositie, waar enkel het getrainde oor de
gelijkenissen met het origineel zou uit halen, zou zijn effect niet
missen in de clubs, maar is te weinig compatibel met de rest van de
tracklist, die anders perfect afgesloten zou worden door een catchy
‘Vitamin C’.

Shock Cinema is in onze regio voorlopig nog volstrekt onbekend en
aldus onbemind, maar daar mag gerust verandering in komen nu dit
fijne plaatje een klein jaar na uitgave stilaan ook zijn weg vindt
naar de Europese underground. Een ongetemd eclectisch schijfje dat
elke liefhebber van de ruwe meesteressen op de kleine podia zal
bekoren.

http://www.myspace.com/shockshockcinema
http://www.myspace.com/monotonstudio

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 + 6 =