The Routes :: Left My Mind

Hoewel The Routes vanuit het land van de rijzende zon opereert, is het uitgerekend via het Noord-Ierse Motor Sounds Records dat de groep uiteindelijk zijn weg naar het Westen heeft gevonden. Het label merkte in Left My Mind een zeer authentieke sound op en kwam tot het besluit dat Europa na The 5, 6, 7, 8’s en Electric Eel Shock misschien wel eens aan een nieuwe, stevigere tsunami toe is.

Dat een garagegroep als authentiek en origineel wordt aangeprezen, kan een beetje paradoxaal klinken, maar hoeft in feite helemaal niet met de wetten van de logica te botsen. Wat Motor Sounds Records met de beschrijving bedoelt, is immers het volgende: The Routes is een groep waarvan de sound perfect bij het tijdperk van dertig tot veertig jaar geleden past, terwijl het bandje toch alleen maar eigen songs maakt en er nog nooit een groep precies hetzelfde heeft geklonken als het trio.

De ruwe compromisloze stem van Chris Jack speelt daar ongetwijfeld een heel belangrijke rol in. De in Fukuoka geresideerde Engelsman kan eigenlijk helemaal niet zingen en zou zelfs in Europa niet al te ver geraken met zijn stem, maar klinkt in The Routes als een enthousiaste, tot flowerpower bekeerde Japanner, terwijl zijn uitspraak toch veel te goed is voor een inboorling, met een wel heel bizarre sound tot gevolg. Het lijkt een beetje alsof de songs iets van de feestelijke muziek van The 5, 6, 7, 8’s hebben, maar wel met dat verschil dat er geen covers tussen het materiaal zitten en dat de nummers te perfect afgewerkt klinken om door Japanners neergepend te zijn.

De grote paradox van het hele verhaal is echter dat frontman Chris Jack alle Japanse herrie — gaande van DMBQ tot Electric Eel Shock en zelfs The 5, 6, 7, 8’s — volledig uitkotst. Het opperhoofd houdt er naar eigen zeggen niet van dat de rijsteters in het Japans zingen en hij houdt er nog veel minder van als ze het in het Engels proberen. Hij weigert bovendien groepen van na de jaren zestig als invloedrijk voor zijn muziek te vermelden, heeft vooral een boon voor vroege garagegroepen als The Sonics, The Seeds en The Wailers, maar verkondigt eveneens de boodschap dat dergelijke bands het levenslicht niet zonder de invloed van Britse groepen als The Rolling Stones, The Animals, The Yardbirds en The Kinks hadden gezien.

Het is aan een dergelijke eigenwijze ingesteldheid te danken dat Jack zijn groep het liefst in het hoekje van de eerder opgesomde vroege garagebands plaatst. Het komt er in het kort op neer dat het hoogste doel van de groep erin bestaat om the real thing zo dicht mogelijk te benaderen, al sluimert er in het achterhoofd altijd wel de gedachte dat het niet meer dan een illusie kan zijn om artiesten en bands uit de prille begindagen van de rock-’n-roll te evenaren.

De muziek van The Routes ademt bijgevolg veel van de kenmerken van de Amerikaanse bands van de jaren zestig uit: Left My Mind klinkt vrolijk, onbezorgd, wild, geïnspireerd en naïef tegelijkertijd, maar wat misschien nog wel belangrijker is: het plaatje klinkt extreem dansbaar. Daardoor lijkt The Routes het vleesgeworden ideaal van een nostalgische garagegroep uit een feel good-film als Back To The Future of een leuke televisieserie als Happy Days.

Dat er hier en daar wel eens wat minder fortuinlijke motieven als alcoholmisbruik en jaloezie de kop opsteken, is een feit, maar het doet aan het concept van de feel good-band geen afbreuk. Daarin lijkt The Routes zelfs een beetje op Oasis: achter het schijnbaar ruige voorkomen van de band schuilt er immers wel altijd een hoop slecht verdoken optimisme, wat ervoor zorgt dat Left My Mind toch vooral een opkikker van formaat is.

Natuurlijk is het een beetje absurd om een jonge garagegroep met een groep als Oasis te vergelijken, maar wat moeten wij dan weer met het feit dat geen enkele song op Left My Mind minder geïnspireerd klinkt dan een andere? Ook daarin doet de groep een beetje aan het jonge Oasis denken. Of het nu “Tell Me Ain’t So”, “Bleed You Dry”, “Rootes Boogie” of “Slight Delight” is dat zich het beste als single leent? Wij zijn er nog altijd niet uit en wij wensen u met Left My Mind evenveel twijfels toe.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie × 2 =