Bettie Serveert :: Bare Stripped Naked

Wat kan een relatief kleine indieband met een vrij mooie staat van dienst tegenwoordig nog uitbrengen ter gelegenheid van zijn vijftiende verjaardag? Een Best Of? De mensen van Bettie Serveert zijn er zich heel bewust van dat hun muziek nooit een breed publiek heeft kunnen bereiken en maken er met Bare Stripped Naked logischerwijs maar meteen iets speciaals van.

Met welke songs zou Bettie Serveert eventueel een Best Of kunnen vullen? Met een paar hitjes uit de afrekening, aangevuld met wat leuke songs waarvan het zonde is dat ze nooit tot in de alternatieve charts zijn geraakt? Als dat de balans is, kan de groep er net zo goed voor kiezen om een atypisch alternatief uit te brengen, en als ze er op die manier toch nog in slagen om een mooi beeld te geven van waar de groep nu eigenlijk voor staat, is het zelfs mogelijk om over een geslaagd project te spreken.

Dat Bettie Serveert ervoor heeft gekozen een akoestische plaat uit te brengen voor die vijftiende verjaardag, is waarschijnlijk het gevolg van een dergelijke gedachtegang. Het plaatje geeft de indruk zeer intiem te zijn, maar is tegelijkertijd heel representatief voor Bettie Serveert. Het bevat naast een aantal nieuwe songs een aantal herwerkte versies van oudere nummers, en geeft niet-ingewijden op die manier een duidelijk beeld van waarmee Bettie Serveert bezig is.

"Hell = Other People" is meteen representatief voor de latere periode van de groep: het is een heel dromerig nummer dat doet terugdenken aan Attagirl, het album waarop Bettie Serveert triphopinvloeden in zijn muziek integreerde. Het was een plaat waarop Carol Van Dijcks charmante stem op een heel andere manier in de kijker kwam, een fijne troef die op Bare Stripped Naked meer dan ooit wordt uitgespeeld.

Er is echter geen sprake van een negatieve impact op de typische sound van Bettie Serveert, die nog altijd zijn steunpunten vindt in de herkenbare stem van Van Dijck en de creativiteit van de groep. Dat komt onder andere tot uiting in de veelzijdigheid van het materiaal op Bare Stripped Naked. Van "Storm" tot "All The Other Fish": elk nummer heeft zijn eigen karakter maar hoeft toch niet onder te doen voor een andere song.

Het enige dat op deze plaat een beetje lijkt te ontbreken, is het ruwe kantje uit Bettie Serveerts beginperiode, maar dat is uiteindelijk een kwestie van tijdsgeest. Ten tijde van het debuut maakten groepen als Nirvana, Dinosaur Jr en The Lemonheads het mooie weer. Oude songs als "Certainlie" en "Brain-Tag" klinken op Bare Stripped Naked als het nieuwe Bettie Serveert, maar hoeven zeker niet onder te doen voor de originele versies.

De Live In Brussels-dvd bij Bare Stripped Naked, met daarop nog een paar oude songs ("Tom Boy","White Dogs") en een paar covers van Lou Reed en Bright Eyes, leunt al net zo goed aan bij het intieme sfeertje van de plaat en bevestigt het hedendaagse karakter van Bettie Serveert. En dat is iets waar wij anno 2007 perfect genoegen mee kunnen nemen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

16 − 13 =