Bif Naked :: Superbeautifulmonster

Heb ik iets gemist? Gwen
Stefani
heeft alweer een nieuwe plaat uit? Na het horen van de
eerste zangpartijen van ‘Superbeautifulmonster’ verdenkt mijn
persoontje de ‘Hollaback Girl’-zangeres van het uitbrengen van een
nieuwe plaat onder een ander pseudoniem. Bij nader onderzoek blijkt
ondergetekende toch echt te luisteren naar een andere rock
chick
, namelijk Bif Naked: een veelvuldig getatoeëerde dame
met Cleopatra coupe uit Vancouver, Canada. In tegenstelling tot het
Europese continent blijkt de zevenendertigjarige Bif (echte naam:
Beth Torbert) in haar thuisland al een gevestigde naam te zijn. De
Punk Goddess werkte mee aan het laatste album van
metalheads Strapping Young Lad, is een graag geziene gast
in horrorflicks als ‘Buffy the Vampire Slayer’ en ‘House Of The
Dead’ en bracht eerder vijf albums uit waarvan een aantal singles
de Canadese hitlijsten in knalden. De lofprijzingen (lees:
Bif-beschrijvingen) liegen er dan ook niet om: Canada’s Punk
Rock Princess
, Queen Of Punk en The Hottest
Female with Tattoos
.

‘Superbeautifulmonster’ werd in juni vorig jaar al in Canada
uitgebracht. Wegens ‘licentieproblemen’ kunnen wij nu pas van het
laatste project van de dame genieten. Hebben de Canadezen dan al
die maanden een muziekpareltje voor ons verborgen gehouden? Nou,
nee. Met haar zesde studioalbum overhandigt madam Naked ons een
schijfje dat bol staat van de sing-along poppunk. De
vergelijkingen met Gwen Stefani en Courtney
Love
komen niet uit de lucht vallen. De voormalig No
Doubt-zangeres zong immers ook meerdere platen vol met haar
zeurderige, kleine meisjes- stem. Tekstueel gezien heeft de
Canadese goed afgekeken bij über-riot girl Courtney, die
met haar recht door zee-teksten al menig manspersoon de schrik op
het lijf joeg. Ook Bif speelt graag the
commander-in-chief
: ze beveelt en sneert er op los. Luister
bijvoorbeeld naar ‘Funeral Of A Good Grrl’ met de weinig aan de
verbeelding overlatende regels “Do it to me now! I can’t
believe I just said it out loud! You make me wanna scream and throw
you to the ground. Do it. Do it to me now!”
Hier houden de
vergelijkingen met bovenstaande zangeressen dan ook op. Want waar
Love gezegend is met een strot die zelfs wolkenkrabbers op zijn
grondvesten laat trillen, beschikt mejuffer Naked over een hees,
nasaal – maar vooral ontoereikend – stembereik.

Desalniettemin is ‘Superbeautifulmonster’ is geen draak van een
plaat. Gedurende vijfenveertig minuten krijgen we een aardige
indruk van de vocaliste. We horen haar persoonlijke mantra:
“Everyday live it like it’s your last one”, uit
‘Everyday’. We komen erachter waarom haar ex-vriend Henry niet meer
welkom is: “I do not need you to raise this child. You’re iron
fisted and you’re mustang wild”
uit ‘Henry’, en we bespeuren
enige zelfkennis bij de zangeres: “I’m an optimistic beauty.
Never impolite. Easy like Saturday, mid-day. Breezy, chilled-out,
dumb girl”
uit ‘That’s Life’. Maar eerlijk is eerlijk,
‘Superbeautifulmonster’ heeft – evenals Naked zélf – niet veel om
het lijf. Ze trakteert muziekliefhebbers namelijk op regelrechte
Jip en Janneke-rijmerij. Neem nu ‘Let Down’. Het nummer opent met
klassiek pianospel om al na vijf seconden los te barsten in een
orgie van snoeiende gitaren en beukende drums. Vervolgens hoort de
luisteraar refreintjes die eigenlijk te simpel voor woorden zijn:
“Pardon me, if I’m a let down, to my family. I’m a let down.
Like one, two, three. I’m a let down. Are you like me?”

Daarentegen zullen pubermeisjes de rebelsong omarmen als ware het
hún nieuwe lijflied. En met die laatste zin lijkt dan ook alles
gezegd. ‘Superbeautifulmonster’, een aanrader? Absoluut. Voor je
opstandig tienerzusje van veertien, dan wel.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijftien − 12 =