Soulwax :: Nite Versions

Rijkelijk vloeiende champagne, talrijke kortgerokte en ravissante
deernes die een te kleine dansvloer bevolken en een broeierige
sfeer die op elk moment kan omslaan in pure decadentie: het hoeft
niet langer een tafereel te zijn dat enkel in uw dromen voorkomt.
Wanneer ‘Nite Versions’ in de cd-lader of onder de naald wordt
geschoven, zal menige hippe club immers een hete nacht te wachten
staan.

De nieuwe plaat van Soulwax is een elektronische versie van hun
laatste langspeler, Any Minute
Now
, geworden. De songs werden grondig onder handen genomen en
ze kregen een opzwepend dance-jasje aangemeten. Net als over
Silent Alarm Remixed van Bloc
Party zou men omtrent deze release gewag kunnen maken van een
gebrek aan inspiratie of een gemakkelijkheidsoplossing, maar daar
weigeren we aan mee te doen. Voor men de nieuwe Soulwax zomaar
afkeurt, moet een en ander genuanceerd worden. Het hangt er immers
van af hoe je de plaat percipieert. Wanneer men ‘Nite Versions’
ziet als de nieuwe volwaardige Soulwax-plaat, zal de teleurstelling
ongetwijfeld groot zijn. Er zijn immers geen nieuwe songs te vinden
op de plaat, enkel remixes en een cover van Daft Punk. Als men
‘Nite Versions’ bekijkt als een tussendoortje dat een logisch
gevolg is van de fascinatie van de broertjes Dewaele met
dance-muziek, zal men minder geneigd zijn aan
Soulwax-bashing te doen. Wij pleiten voor de laatste optie.
Geïnspireerd door de maxi-singles van Duran Duran in de eighties,
was het oorspronkelijk immers de bedoeling om ‘Nite Versions’ samen
met Any Minute Now uit te
brengen, maar tijdgebrek heeft daar toen een stokje voor
gestoken.

Nu is de plaat er eindelijk en we kunnen er kort over zijn: het is
een opzwepende, dynamische danceplaat geworden waar de hipsten
onder ons volledig op zullen loos gaan. Tenzij u geregeld op uw
eentje of met partner een danspasje waagt in uw woonst , lijkt
‘Nite Versions’ ons niet echt geschikt voor de living of kleine
slaapkamer. De plaat smeekt om op hippe feestjes gedraaid te worden
en vervolgens de dansvloer in vuur en vlam te zetten. In navolging
van ‘As Heard on Radio Soulwax pt. 2’ zijn de nummers vakkundig aan
elkaar gemixt, zodat de cd een van pauzes gespeende aanval is op de
dansspieren.

De plaat wordt ingeluid met de vette drums van ‘Teachers’, de Daft
Punk-cover, waarover een amalgaam van de betere rockbands wordt
afgerammeld. Een killer-baslijn meldt ons na een goeie twee minuten
dat we al aan ‘Miserable Girl’ aanbeland zijn. Op het eerste zicht
lijkt het nummer geen al te grote metamorfose te hebben ondergaan,
maar de subtiele bleeps, diepe bassen en met een venijnig virus
geïnfecteerde synths halen toch een maximaal rendement: stilzitten
is, wanneer de ledematen nog naar behoren functioneren tenminste,
onmogelijk. ‘NY Lipps’ is nog zo’n nummer dat dansvloeren vlugger
zal laten vollopen dan de hucklebuck na de gemiddelde mosselsouper.
‘Funkytown’ van Lipps Inc. werd door het fileermes van de Dewaeles
ongenadig versneden en fungeert als de gedroomde danspartner van de
verbale twist tussen Stephen Dewaele en Nancy Whang. Het nummer
vormt een dubbelluik met ‘Another Excuse’ waarin ‘NY Excuse’ door
de vleesmolen van de DFA wordt gehaald. Het resultaat is een smerig
duel tussen dwarse elektronica en funky percussie. Andere toppers
zijn ‘I Love Techno’, een nummer dat zijn titel helemaal waarmaakt,
en ‘E-Talking’ met de kille vocals van Nancy Whang.

Wanneer van de juiste premissen wordt uitgegaan, is ‘Nite Versions’
een dikke aanrader die zeker aan de verwachtingen voldoet.
Rockliefhebbers zullen het misschien lastig hebben met de gespleten
muzikale persoonlijkheid van Soulwax, maar ook zij moeten niet
wanhopen. De Dewaeles hebben namelijk beloofd dat de volgende
reguliere Soulwax-plaat niet zo lang op zich zal laten wachten.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × drie =