Lansing Dreiden :: The Incomplete Triangle

Vooruit dan maar, nog een groepje dat de mosterd gaat halen in de verderfelijke jaren tachtig. Wat hebben al die bands met dat verschrikkelijke decennium? Voor we onze atoomschuilkelder induiken om te ontstappen aan die stortvloed van deze neo-eighties band besluiten we toch maar eens naar The Incomplete Triangle te luisteren.

De jaren tachtig. Ondergetekende keek soms nog eens onder zijn bed voor het slapen gaan, grotere jongens op de speelplaats vertelden angstaanjagende verhalen over atoombommen; een onnozel gezicht, dat we later identificeerden als W. Martens, kwam te vaak op het scherm en boodschappen gaan doen in de Delhaize was een nieuwe vorm van Russische roulette geworden. Pas later kwamen we te weten dat de jaren tachtig ook het tijdperk was van moois als Sonic Youth, TC Matic, Sisters Of Mercy en al dat andere new/no/cold-wave talent. Lang vervlogen tijden, maar kijk, ze zijn weer helemaal terug. Interpol, Franz Ferdinand, Bloc Party en de locale Joy Division, Dead Souls, niet te vergeten, stoften het wave-geluid af en gaven het een nieuw gezicht.

Laat het ook in deze vijver zijn dat Kemado Records vist. Na Red Bedroom van Fever eerder dit jaar brengt dit label met The Incomplete Triangle van Lansing Dreiden een tweede prachtige neo-waveplaat uit. Beluister bijvoorbeeld “The Advancing Flags” eens met het volume op maximum. Een opzwepend ritme, een ijle synthesizer, een donkere stem, wat wil een mens nog meer? Goed, we kunnen wel enkele dingen bedenken, maar die doen hier niets ter zake.

Lansing Dreiden neemt je op dit album mee op een nostalgische trip zonder oubollig te klinken. De echo’s van de jaren tachtig zijn uiteraard duidelijk hoorbaar, maar toch is dit een plaat van de eenentwintigste eeuw. Het speelt vast in het voordeel van de groep dat we ook nu een periode van crisis en onzekerheid meemaken, wat dan weer een mogelijke verklaring is voor de heropleving van de donkerdere muziek. Al blijft dat vanzelfsprekend giswerk, want wie zijn wij ?

"A Silent Agreement" klinkt ontzettend treurig, maar de bombast waarvan dit nummer voorzien is, houdt een en ander in balans. Polsen oversnijden is er voorlopig nog niet bij. Genieten wel. Dit album neemt je mee op een trip en laat je een klein uur zweven in een ander universum. Dat het daar niet altijd kommer en kwel is, zoals je misschien al vreesde na al het voorgaande, bewijst “An Effect Of The Night”, een nummer dat opgebouwd is rond een lieflijke synthesizermelodie en hemelse tweestemmige zang. The Incomplete Triangle doet ons met weemoed terugdenken aan de periode dat we een voorliefde hadden voor zwarte kledij. Met een ironische knipoog, dat spreekt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × 2 =