The Ring 2




De recente invasie van Japanse horrorfilms en Amerikaanse remakes
daarvan gaat verder met ‘The Ring 2’, het vervolg op de immens
succesvolle thriller uit 2002, waarin Naomi Watts haar leven en dat
van haar zoontje probeert te redden na het bekijken van een
mysterieuze videotape. Aangezien Gore Verbinski, regisseur van de
eerste ‘Ring’, te druk bezig is met
het inblikken van zijn piratenfilms ‘Pirates of the Caribbean 2’ én
3, lokte men voor deze sequel Hideo Nakata naar de States, de
verantwoordelijke voor de oorspronkelijke, Japanse ‘Ringu’-films. Ik ben geen fan van die
nieuwe golf Aziatische horror – gewoonlijk bieden die prenten
immers een zéér trage opbouw, gevolgd door een pay-off die
zelden of nooit de moeite is (zie de originele ‘Ringu’), of anders krijgen we wel verhalen
die alle logica of samenhang ontberen om toch maar een paar
griezelige beelden naar het hoofd van het publiek te kunnen smijten
(wie mij kan vertellen wat nu precies de clou van ‘The Grudge’ was,
mag dat altijd doen). ‘The Ring 2’ is in ieder geval beter dan
‘The Grudge’, laat daar geen twijfel
over bestaan – deze keer is het Naomi Watts die zich gillend en
huilend een weg door de film baant, in plaats van Sarah Michelle
Gellar, dus dat is per definitie al een stap vooruit. Maar het
blijft een voorspelbare, hersenloze bedoening, waarin plotse
lichtflitsen, creepy kinderen, op hol geslagen dieren en bovenal
ettelijke liters water voldoende moeten zijn om u aan het schrikken
te krijgen.

Rachel Keller (Watts) is na de gebeurtenissen van de eerste film
samen met haar zoontje Aidan (David Dorfman) naar het landelijke
stadje Astoria, Oregon verhuisd. Hevig getraumatiseerd nadat er een
aan het einde van ‘The Ring’ een
langharige dame uit hun tv kwam gekropen (hoe zou u zelf zijn?),
hopen moeder en zoon daar hun leven opnieuw op te bouwen, maar nog
voor de verf van hun nieuwe huisje droog is, valt er praktisch
achter de hoek een nieuw slachtoffer van de videoband. De geest van
Samara is teruggekeerd, en ditmaal heeft ze haar zinnen gezet op de
tienjarige Aidan.

Meer vertellen van de plot zou moeilijk zijn, aangezien ‘The Ring
2’ niet zozeer een film is met een volwaardig verhaal, als wel één
met een concept: het spook uit de eerste film keert terug en wil
het lichaam van Aidan overnemen. Dàt is het gegeven, en al de rest
is enkel eindeloos heen- en weergeloop van de personages om tot die
conclusie te komen. Maar van enige ontwikkeling, van een intrige
die wordt opgebouwd en uitgewerkt, is hier geen sprake. ‘The Ring
2’ is een machine, die enkel ontworpen is om het publiek elke twee
of drie minuten wel een keertje uit z’n stoel te doen springen met
een schrikeffect – een verhaal vertellen, interessante personages
introduceren of al die andere dingen die oude zeuren zoals ik nog
wel eens durven verstaan onder “filmmaken”, worden daarbij resoluut
overboord gegooid.

Het gebrek aan logica in Nakata’s film wordt wellicht nog het beste
duidelijk door niét te kijken naar de horrorscènes op zichzelf,
maar wel naar de momenten tussenin. Aan het begin van de film
kruipt Watts een ambulance in waarin een lijk ligt. Niemand houdt
haar tegen – de ziekenwagen is niet op slot, er staat niemand in de
buurt om een oogje in het zeil te houden en hoewel het slachtoffer
onder verdachte omstandigheden gestorven is, heeft niemand de
moeite genomen om een tape rond het huis te hangen zodat
nieuwsgierige buren op een afstand blijven. Ben ik de enige die dat
gek vindt? Nog zo eentje: op een bepaald moment belandt Aidan in
het ziekenhuis. Na een tijdje is hij het daar grondig beu, met als
gevolg dat dat tienjarig jongetje doodgemoedereerd z’n kleren
aantrekt en buitenloopt – geen hond die ‘m tegenhoudt. Voordien is
er al een dode gevallen in dat ziekenhuis, maar daar wordt door de
filmmakers verder geen seconde aandacht aan besteed – ze zullen in
een ziekenhuis wel weten wat ze met een lijk moeten aanvangen,
zeker? Wanneer Naomi Watts het huis bezoekt waar Samara in is
opgegroeid, wordt ze begroet door een makelaar die haar het pand
probeert te verkopen. Maar wanneer het verhaal dat vereist, mompelt
die brave meneer stilletjes iets over “ik heb buiten nog iets te
doen”, en verlaat hij het toneel, zodat Watts op haar dooie gemakje
wat in de kelder kan gaan rondneuzen.

Dan kun je zeggen dat dat allemaal kleine dingetjes zijn, waar je
je niet aan dient te storen, maar ‘The Ring 2’ bestààt uit niets
anders dan dat soort momenten – na een tijdje begon mijn
bullshit-detector in ieder geval luid te loeien. Ik zal vast wel
weer reacties krijgen dat ik overanalyseer, dat ik niet zoveel moet
nadenken en weet ik veel wat allemaal, maar ik kan niet genieten
van een film die ervan uitgaat dat ik te dom ben om mezelf vragen
te stellen bij wat ik zie.

Oké, het verhaal is vrijwel onbestaande en erg veel
geloofwaardigheid hoeft u hier niet te zoeken, maar wérken de
schrikmomenten? Is het griezelig? Antwoord: soms. Net als in de
eerste film, zitten er heel wat krachtige effectjes in ‘The Ring 2’
die voldoende zouden moeten zijn om ieders hart een slag te doen
overslaan – handen die plots uit een tv tevoorschijn floepen, de
langharige geest van Samara die ineens in een spiegelreflectie
opduikt… Het valt niet te ontkennen: dàt is schrikken. Maar
helaas vertoont Hideo Nakata regelmatig de neiging om in herhaling
te vallen: hoe dikwijls kun je water onder een deur laten sijpelen
of één van je personages in een bad laten wegzinken, voordat de
truc z’n kracht verliest? Een sleutelscène met (overduidelijk
computergeanimeerde) herten, is dan weer een variant op de
hilarische scène met het paard op de boot in de eerste film. Alles
is al eens eerder gedaan – in dit geval zelfs door dezelfde
regisseur in hetzelfde verhaal.

Voor de fans zal het allemaal wel weer gefundenes fressen
zijn, maar voor mijn part is dit geen echte horrorfilm – het
doelpubliek hiervan is tieners, niet volwassenen, het doel van de
film zelf is niét om angst aan te jagen, maar om te doen schrikken,
wat twee heel verschillende dingen zijn.

http://www.she-is-here.com/

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × 1 =