DFA :: Compilation #2

Wij vertoeven graag op feestjes waar DFA-releases in de platenbak zitten. Sinds kort dus ook op onze eigen feestjes. Het label bracht ons The Rapture, maakte de koebel weer tot hip voorwerp en brengt op regelmatige basis fijne vinyl-maxi’s uit. Voor zij die laser boven naald verkiezen: nu ook op lichtjes essentiële cd’s.

Op zowel Werchter als Pukkelpop stond dit jaar een rockgroep (met gitaren, echte drums, echte zang en weinig uit doosjes) die het aanwezige publiek danig aan het dansen kreeg. Op Werchter sprong men in een goed gevulde marquee vrolijk rond op de discopunk van The Rapture. Op Pukkelpop begon LCD Soundsystem voor een bijna lege dancetent aan haar set. Aan het einde van hun set stond de tent goed gevuld met hipcats, toevallige passanten en de occasionele zwartjas die uitgebreid uit hun dak gingen op een uitzinnig ’Yeah!’

Naast een uiterst aanstekelijke mix van rock, pop, punk, funk, disco en all things dansbaar hebben beide groepen ook hun label gemeenschappelijk: DFA. Sinds enkele jaren zorgen labelbazen James Murphy (frontman van LCD Soundsystem) en Tim Goldsworthy vanuit New York voor een in de hippere kringen ten zeerste gesmaakte reeks 12 inches die ze voor u en ons mooi op twee compilaties hebben gezet. De tweede is pas uit, omvat drie schijfjes, is het begin van een welverdiende samenwerking met major EMI en is van voor tot achter gevuld met danskrakers voor de over-het-algemeen-niet-dansende muziekliefhebber.

The Rapture kent u al en is op deze compilatie vertegenwoordigd met twee B-kantjes: een dub-mix van "Sister Savior" en het hysterische "Alabama Sunshine". Van LCD Soundsystem krijgen we twee mixen van "Yeah!" (de crass mix en de pretentious mix: dat het ook een beetje om te lachen is bij DFA, had u hopelijk al begrepen). De legendarische danspunkgroep Liquid Liquid draagt ook een nummertje bij, alsof ze voor eens en voor altijd willen bewijzen waar de mosterd gehaald is.

Ook de totaal onbekende namen zorgen echter voor hoogtepunten. Black Leotard Front opent de eerste cd met een vijftien minuten durend, uiterst sleazy relaas van een uit de hand lopende casual friday op kantoor: Serge Gainsbourg voor het nieuwe millennium. "Get up/say what" van Pixeltan doet ons middels euforische handclaps en high-hats dromen van raves op het Engels platteland. Ook Delia Gonzalez & Gavin Russom krijgen de voetjes van de vloer met "Rise" en "El Monte": techno uit de Orbital-school, maar net iets vuiler. The Juan Maclean en The Black Dice zorgen voor de ietwat vreemde toetsen op deze compilatie. Nu eens sfeervolle ambient, dan weer alle kanten uit stuiterende WARP-techno, of zelfs old skool electro op "Give me every little thing".

Nu de grote alternatieve dansnamen van de jaren negentig (Chemical Brothers, Underworld, Orbital) serieus op hun retour lijken en langzaamaan beginnen te ontbinden, bewijst het DFA-label met deze compilatie dat de Amerikanen ook best de weg van fun naar funky kennen. We noteerden geen enkel zwak moment en Tim Goldsworthy’s naadloze mix van de hoogtepunten op cd 3 is momenteel onze vaste opruim- en afwasplaat.

En of dat al niet genoeg is: eind januari laat LCD Soundsystem hun debuutalbum op de mensheid los. Het reikhalzend uitkijken naar bereikt hier ten huize (mvm) ongeziene hoogten. Intussen doen we uitgebreid ons voordeel met DFA Compilation #2. We hopen van u hetzelfde.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

tien − 6 =