Redrama :: Everyday Soundtrack

Europese hiphop hoeft niet altijd buiten de lijntjes te kleuren of Franstalig te zijn. Redrama’s debuut kan zonder schroom naast de Amerikaanse broertjes staan. Origineel is het niet, maar het staat als een huis.

Bij Finland denken wij in de eerste plaats altijd aan koude, dronken mensen, en barse Finnen die enigmatische black metal maken. Uiteraard hebben de Finse metal- scène waar Impaled Nazarene en Belial het mooie weer maakten, onze visie sterk beïnvloed. Maar toch… Bij Finland denken wij in ieder geval niet aan kwaliteitsvolle hiphop zoals Redrama die maakt op zijn knappe debuut.

In 1993 starte de Fin Redrama zijn eigen hiphop-project in zijn slaapkamer. Een dikke tien jaar later heeft de man niet alleen een crew rond zich opgebouwd (Alien Alliance), maar heeft hij ook een niet onaardig debuut uitgebracht. Duidelijk schatplichtig aan de Amerikaanse hiphop, is het album nergens vernieuwend of apart te noemen maar weet het de grote voorbeelden te volgen zonder in een beschamende parodie te vervallen.

"Hang it up" start met een leuke ingehouden beat ondersteund met grappig synth-riedeltje dat de beat slaafs volgt. Het geheel heeft in het bijzonder in het refrein een old-school-feeling. Het korte ragga-achtig intermezzo is echter weinig geslaagd. Tekstueel opent de man al knap met zinnen als "I’m fatter than Jabba the Hut", "think you big time but you nevertheless smaller than Victoria Beckham’s breastesses" en "I bet that my words are spreading like syphilis germs".

"Knuckleheadz" bouwt op hetzelfde stramien als "Hang it up", mede door alweer een kort ragga-intermezzo dat hier evenwel meer op zijn plaats lijkt te zijn. Daarnaast weten enkele soulvolle intermezzo’s het nummer een mooie feel te geven. Ook de volgende nummers liggen in de lijn van die verwachtingen. Verzorgde producties met enkele elementen uit de reggae / ragga-wereld. De nasale stem van Redrama drapeert zich mooi over de nummers met een flow die aanleunt bij Mos Def. In "Stand Strong" toont Redrama dat hij ook een potje weet te toasten. Geen grootsheid hier, maar —net zoals zijn raps— verzorgd en to the point. Het nummer weet op een mooie wijze reggae-elementen te koppelen aan hiphop.

"You" is het beste nummer van het album waarop Redrama praat over zijn afspraakje met een meisje. De gitaar is hier prominent aanwezig en weet het nummer boven het album uit te tillen. Jammer dat de man poogt te zingen, want zijn zangtalenten zijn eerder storend en ondermaats. Tekstueel vallen hier geen grote woorden te rapen over bitches en hoes. Redrama maakt duidelijk dat hij net als ieder ander ander verlangt naar liefde: "I can see myself growing old with her". "This is what it sounds like" is door zijn stuwende ritme een knappe opvolger van "You". Het contrast werkt wonderwel met het intiemere "You".

Redrama hecht belang aan details. Het hele album is tot in de details verzorgd, zonder steriel te zijn. De man heeft duidelijk aandacht besteed aan alle facetten van de productie waardoor een helder en glasscherp geluid uit de boxen knalt. Maar niet alleen productioneel zit alles snor, ook het CD-boekje met teksten, oogt verzorgd. De muziek mag dan wel primeren, het oog wil ook wat. En het oog voor detail dat in het boekje zit, is een mooie weerspiegeling van de professionaliteit van de man.

Redrama heeft met everyday soundtrack een mooi album afgeleverd. Het album is nergens groots te noemen maar is verzorgd en professioneel. Mocht de man wat meer een eigen stem en geluid vinden, dan zou hij wel eens ver kunnen geraken. Nu sluit hij nog te nauw aan bij zijn Amerikaanse grote broers om echt op te vallen. Kortom: een mooi debuut, maar echt potten breken zal het niet.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × 1 =