Beulah :: Yoko

Aan een vrouw, wederom aan een vrouw, hebben we dit album te danken. Het vierde wapenfeit van de Californische band Beulah staat volledig in het teken van de breuk tussen zanger Miles kurosky en zijn vriendin. De Beach Boys blijven een inspiratiebron maar de vrolijkheid van vorige platen heeft plaats geruimd voor bitterzoete en vaak cynische afscheidslyriek.

Yoko: het is een acroniem voor "You’re Only King Once", het derde nummer op de plaat, en het zou tevens een verwijziging kunnen zijn naar Yoko Ono, de vrouw die mede aan de basis lag van de split van de Beatles.

De heren hebben oog voor symboliek: op de hoes zien we een barkruk waarop niemand zit. Nu enkele muzikanten omwille van echtscheidingen in een vaarwelmood verkeren, is het hoogst twijfelachtig of er na Yoko ooit nog een nieuw album verschijnt. Dat hangt af van het succes van de plaat, wordt ons gemeld in de bio. We vrezen een beetje dat het draagvlak te klein zal uitdraaien maar we zouden Yoko toch maar kopen en wel hierom: Yoko noopt ondanks de ietwat neerslachtige teneur tot meeneurieën.

Zo doorleefd als Yankee Hotel Foxtrot van Wilco zouden we de nieuwe plaat niet durven noemen, al komt Beulah met Yoko soms vrij goed in de buurt. "You’re Only King Once", dat vaagweg iets heeft van een zachte Smashing Pumpkins-song, is zo’n track die Jeff Tweedy kon hebben geschreven mocht die laatste zijn nummers meer gepolijst laten klinken. "Smile, please smile, I just want you be happy", zingt Miles Kurosky met een lijzige, wat mompelende stem in een lied dat ook nog mooie samenzang, rake strijkers en een easy listening trompetje meekreeg.

In "My Side Of The City", een indie sixties-song — eens gehoord, direct vergeten — komt een fanfare op het eind nog mooi uit de hoek, maar dan is het kalf al verdronken. Dan liever openingstrack "A Man Like Me" dat een ritmetrack en een orkestraal, breed uitwaaierend refrein in huis heeft. Of "Hovering" waarin een gestrumde akoestische gitaar, pianomotiefjes en strijkers goed nieuws opleveren. En ook nog "Me And Jesus Don’t Talk Anymore" dat aanvangt met een psychedelische intro vol stemmetjes.

Slottrack "Wipe Those Prints" zeurt een eind weg. Niet getreurd want "Fooled With The Wrong Guy" is één van die songs die onze endless repeat-playlist haalt. Soms is daar niet meer voor nodig dan een banjo, een Neil Young-beat ten tijde van Harvest en refreinen die aanschurken tegen de Beatles.

Beach Boys, Neil Young, Beatles, Wilco: u zag de namen opduiken in deze recensie. Meteen ook meer dan één hint om Yoko te kopen. Avanti!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 + 11 =